Waarom wij dit delen..

Steeds vaker proberen bepaalde jagers de wereld op zijn kop te zetten.
De galgo’s die jarenlang gewond, uitgeput en zonder chip op straat belanden zijn blijkbaar niet langer het probleem… maar de mensen die hen redden wel.

Reddingsorganisaties en dierenasielen worden steeds vaker aangevallen met beschuldigingen en haatcampagnes, alsof zij verantwoordelijk zijn voor wat deze honden is aangedaan.
⠀
Daarom delen wij onderstaand verhaal van Galgos del Sol. Omdat mensen moeten begrijpen hoe ver sommigen gaan om reddingsorganisaties verdacht te maken.
⠀
𝐃𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐚𝐚𝐧𝐯𝐚𝐥 𝐨𝐩 𝐞𝐞𝐧 𝐚𝐬𝐢𝐞𝐥. 𝐃𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐨𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐨𝐦 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐰𝐚𝐭 𝐠𝐚𝐥𝐠𝐨’𝐬 𝐫𝐞𝐝𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐭𝐞 𝐦𝐚𝐤𝐞𝐧.
⠀
De laatste tijd worden er opnieuw beschuldigingen verspreid richting Galgos del Sol. Er wordt beweerd dat één van de honden die bij hen terechtkwam ooit gestolen zou zijn geweest.
⠀
Maar laten we even kijken naar de feiten.
⠀
De hond had géén microchip.
Er meldde zich nooit een eigenaar bij het asiel.
Er werd nooit een officiële aangifte gedaan.
De politie heeft nooit contact opgenomen.
En toch proberen anonieme haatpagina’s op sociale media nu een reddingsorganisatie neer te zetten als “hondendieven”.
⠀
Dat terwijl iedereen die de realiteit van Spanje kent weet hoeveel galgo’s jaarlijks op straat worden gevonden: gewond, uitgemergeld, zonder chip, zonder bescherming, zonder toekomst.
⠀
En ja… binnen de jachtwereld worden onderling ook honden gestolen. Dat is geen geheim. Zelfs jagers spreken daar openlijk over. Maar telkens opnieuw wordt de schuld verschoven naar de mensen die juist proberen de schade op te vangen.
⠀
Want dat is het wrange hier:
de honden worden niet kapot teruggevonden bij de jagers die hen zogenaamd “zo liefhadden”.
Ze worden gevonden door dierenasielen. Door vrijwilligers. Door mensen die wél stoppen voor een hond langs de weg.
⠀
Een hond redden is geen misdaad.
Een hond zonder chip veiligheid geven is geen misdaad.
Een organisatie zwartmaken omdat ze dieren opvangt die anders sterven langs de kant van de weg… dát zegt vooral iets over degene die de beschuldigingen verspreidt.
⠀
Wat veel mensen vergeten, is dat reputaties van asielen niet kapotgemaakt worden door feiten, maar door constante verdachtmakingen, anonieme pagina’s en geruchten die zich sneller verspreiden dan waarheid.
⠀
En toch blijven organisaties zoals GDS doorgaan. Iedere dag opnieuw. Voor de honden die niemand anders wil zien.
⠀
“Wie redding verdacht probeert te maken, verdedigt zelden de honden — maar vooral het systeem waaruit ze gered moeten worden.”