Adoptie Podenco

Kalea is een beetje onze favoriet van asiel Duo Ibiza.

Niet omdat ze de makkelijkste hond is.

Maar omdat we hebben gezien hoeveel moed er in haar zit.

Van een hond die een jaar lang niemand liet aanraken

naar een Podenca die weer durft te knuffelen en spelen.

Ze verdient een thuis.

En dat thuis moet er gewoon ergens zijn.

“De dapperste honden zijn vaak degene die het langst hebben moeten wachten.”

Kalea is nog ter adoptie.

Interesse? Laat het ons weten.

Drie jaar jong. Gevonden. Alleen. Maar niet gebroken.

Wendy weegt 6,9 kilo — een klein Podenca Andaluz-mix meisje met een fijn, zacht snoetje en ogen die eerst even aftasten… en dan beginnen te stralen.

In het begin is ze wat verlegen. Ze kijkt de kat uit de boom. Observeert. Voelt. Geef haar twee, drie dagen — en je ziet het gebeuren. Dan komt haar openheid. Haar nieuwsgierigheid. Haar kleine zelfverzekerde stapjes de wereld in.

Ze is sociaal met andere honden, speelt graag en geniet zichtbaar van wandelingen. Nieuwe geuren, nieuwe indrukken — Wendy vindt het spannend op de goede manier.

En knuffels? Die waardeert ze enorm.

Met haar 6,9 kilo mag ze zelfs in de cabine met je meevliegen. Van Ibiza naar haar eigen forever mandje.

Ze is geen hond die op je springt . Ze is een hond die je wint, met rust verbinding tijd.  En wie haar eenmaal in zijn armen sluit, begrijpt hoe bijzonder klein kan zijn.

“Soms past je grootste geluk gewoon in zeven kilo."

Aura werd alleen gevonden in de bergen. Mager. Vies. Achtergelaten. In het asiel was ze in het begin wantrouwig en onzeker. Nieuwe plek. Veel honden. Veel prikkels. Maar door haar zachte karakter vond ze haar weg in de groep. Zonder conflict.

Nu, zes maanden later, is ze gegroeid — letterlijk en figuurlijk. Ze speelt. Rent. Daagt uit tot een spelletje. Ze leeft ontspannen samen met reuen en teefjes, jong en oud.

Aura is mensgericht en begroet ook nieuwe bezoekers enthousiast. Wandelingen zijn haar hoogtepunt. Aan de lange lijn snuffelt ze en jaagt ze speels op hagedissen. Aan de korte lijn loopt ze netjes en met aandacht.

Ze is uitgegroeid tot een vrolijke, stabiele jonge hond met een aanstekelijke levenslust. Aura is klaar voor haar eigen thuis. Voor iemand die haar kiest — en bij wie ze voor altijd mag blijven.

Canuto is nog maar een maand in het asiel. Zijn verleden was koud en donker. Liefde kende hij niet. En toch kwam hij binnen met vertrouwen. Hij is vrolijk. Dankbaar. Dol op aandacht. Doet capriolen om gezien te worden en begroet met een échte glimlach — lipje omhoog, tandjes zichtbaar, staart die overuren draait. Hij is enthousiast, maar niet lomp. Dringt zich niet op. Hij weet precies hoe dichtbij hij mag komen. Nieuwe indrukken neemt hij rustig in zich op. Aanlijnen is feest. Wandelen doet hij netjes, zonder trekken, steeds even checkend waar jij bent. Met andere honden is hij sociaal en vrolijk. Een maatje in huis is gezellig, maar geen must. 

Canuto is gezond, filaria-negatief getest, ingeënt en wordt binnenkort gecastreerd. Daarna is hij helemaal reisklaar. Hij wacht op wat hij nooit heeft gehad: een eigen familie.

Bijna zeven, en nog altijd wachtend. Ze kent nog geen eigen thuis. Lucia is geen hond die het leven niet kent. Ze kent menselijke nabijheid. Wandelingen. Zachte woorden.
Ze weet hoe het is om erbij te horen — maar niet hoe het voelt om écht van iemand te zijn. Deze lieve Podenca dame beweegt zich rustig door drukke straatjes. Geluiden van een stad? Geen probleem. Katten? Die laat ze met rust.

Ze is sociaal, zacht en oprecht in contact. Autorijden vindt ze nog spannend, maar we oefenen. Stap voor stap.
Nieuwe situaties hebben soms een paar dagen nodig.
Geef haar tijd — en ze komt. Zonder drama. Zonder rel. Gewoon… met vertrouwen dat groeit.

En ja. “Eten” is haar lievelingswoord. Ze is behoorlijk food-gericht, wat trainen heerlijk makkelijk maakt. Maar eerlijk is eerlijk: we werken al een paar maanden aan een rustig dieet, want deze mooie wenkbrauwen hebben iets te veel rondingen gekregen.

Lucia vraagt geen perfect mens. Ze vraagt iemand met geduld. Iemand die begrijpt dat vertrouwen soms wat langer rijpt. Buiten dat is ze een absoluut lieve, sociale Podenca die in een huis zó zal opbloeien. Ze draagt zachtheid in zich — en wacht op iemand die dat ziet.

Freya is een kleine Podenco-mix die haar leven begon aan een korte ketting. Donker hok. Geen jacht. Geen vrijheid. Gewoon wachten. Ze kwam van een jager waar ze niet langer “nodig” was. Zelfs de paar dagen vrijheid die jachthonden soms kennen, waren haar niet gegund.

En toch is Freya niet wantrouwend. Volgens Sabine is ze juist opvallend mensgericht. Ze zoekt contact. Drukt zich tegen je aan. Geniet intens van aandacht.

Een echte knuffelkont. Buiten laat ze een andere kant zien: levenslust. Ze wil rennen, ontdekken, alles inhalen wat ze gemist heeft. Tijdens wandelingen springt ze soms nog wat ongecontroleerd van enthousiasme. Dat wordt rustig opgebouwd en begeleid.

Er zijn ook momenten waarop haar verleden zichtbaar wordt. Plotselinge bewegingen kunnen haar laten schrikken. Onverwacht vastpakken kan paniek oproepen. Die reacties duren kort — daarna herpakt ze zich en is ze weer haar vrolijke zelf.

Met reuen gaat ze goed samen. Met teefjes is ze wat selectiever, maar samenleven is mogelijk.

Freya is energiek, gevoelig en sterk op mensen gericht.

Sabine zoekt voor haar actieve mensen die haar meenemen op avontuur, maar ook duidelijkheid en structuur bieden. Dat geeft haar rust.

Freya heeft veel gemist. Maar ze draagt geen bitterheid — alleen verlangen.

Ze werd ’s avonds bij Duo Ibiza overgedragen. Aan een veel te dik touw. Ze was bang. Voor ons. Voor de andere honden. Voor alles. Ze at nauwelijks. Trilde. Probeerde bijna in de stenen muur te verdwijnen. Angst werd stilte. En stilte werd verdriet. Waarschijnlijk had ze een ooit een thuis gehad

Ze was geen wilde hond. Dat voelden we meteen. En toen, heel voorzichtig, begon ze te openen. Cherie – 18 kilo en ongeveer 1 jaar jong – zocht ineens onze nabijheid. Ze bloeide op in aandacht. In zachte woorden. In handen die niets van haar vroegen.

Met andere honden werd ze speelser, luchtiger, grappiger. Ze houdt van spelen. Van knuffelen. Van samen zijn. Man of vrouw? Maakt haar niets uit. Katten? Helemaal oké. Auto rijden? Doet ze rustig. Basiscommando’s? Kent ze. Aan de lijn loopt ze prachtig.

Ze is geen hond die op de voorgrond springt. Ze is een meisje dat je moet zien. En als je haar eenmaal ziet… ben je verloren.

"Sommige zielen fluisteren in plaats van schreeuwen — maar raken je des te dieper."

𝐓𝐫𝐢𝐬𝐭𝐚́𝐧 – 𝐞𝐞𝐧 𝐳𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐨𝐩 𝐯𝐢𝐞𝐫 𝐩𝐨𝐨𝐭𝐣𝐞𝐬
Tristán is een prachtige Podenco reu van ongeveer 4 jaar jong. Middelgroot van stuk, groots van hart.

Hij is een beetje verlegen. Zo’n jongen die eerst even de kat uit de boom kijkt. Die je aankijkt met zachte ogen en voorzichtig aftast: “Ben jij veilig?” Maar geef hem tijd. Geef hem rust. Geef hem liefde. En dan… dan zie je het gebeuren. Dan komt zijn ware zelf tevoorschijn. Lief. Edel. Trouw.

Tristán wíl zo graag vertrouwen. Je ziet het in alles. In hoe hij voorzichtig dichterbij schuift. In hoe hij ontspant als hij merkt dat het goed is. Hij heeft gewoon iemand nodig die hem dat ene zetje geeft: een eigen thuis.

Met andere honden kan hij het gelukkig goed vinden. Dat helpt hem om zich zekerder te voelen. Een stabiel maatje zou hem dus extra steun geven.

Tristán vraagt geen grootse dingen. Geen drukte. Geen haast. Alleen een kans.
Een kans om te laten zien hoe bijzonder hij is.

Gun jij deze zachte jongen dat thuis?

Troy is een kleine Podenco reu van 5 jaar die opnieuw is begonnen nadat hij uit de perrera werd gehaald. Geen dramatisch verhaal, geen zielige blik — hij is er gewoon. En hij kijkt. Hij kijkt écht.

Alles wat nieuw is, wordt onderzocht. Hij is geen hond die blind achter je aan hobbelt. Hij wil weten waar hij is, wat er gebeurt, wie jij bent. Dat maakt hem leuk. Je ziet zijn koppie werken. Hij neemt prikkels serieus en verwerkt ze rustig.

Hij is nieuwsgierig, maar niet hysterisch. Sociaal, maar niet opdringerig. Hij vindt gezelschap fijn en ontspant zichtbaar als hij bij iemand in de buurt mag liggen die rustig is. Wandelen doet hij graag, vooral om te ontdekken. Daarna kan hij prima chillen.

Troy heeft geen grote gebruiksaanwijzing. Wel behoefte aan stabiliteit. Iemand die hem de tijd geeft om dingen op zijn tempo te bekijken. Hij hoeft niet gered te worden. Hij heeft gewoon een normaal, veilig leven nodig met iemand die hem ziet zoals hij is.

Klein van stuk. Heldere kop. Zacht karakter dat zich laat zien als hij zich op zijn gemak voelt.

Dat is Troy.

Angelica is een prachtig medium Podenco-teefje van ongeveer 1 jaar oud . Ze werd alleen op straat gevonden, maar ondanks haar moeilijke start is ze een hartverwarmend hondje vol liefde en charme.

Aanhankelijk, sociaal en nobel van karakter, geniet Angelica van elk menselijk contact en is ze voortdurend op zoek naar genegenheid. Haar mooie, expressieve blik lijkt te zeggen: “Geef me een thuis voor altijd.” 

Ze kan het uitstekend vinden met andere honden, loopt netjes aan de lijn en is een evenwichtige, makkelijke hond die zich goed aanpast aan verschillende situaties. Angelica is perfect voor gezinnen, volwassenen of kinderen, en kan ook een geweldig maatje zijn voor andere viervoeters.

Dit charmante meisje staat te popelen om al haar liefde te geven aan een gezin dat haar de kans biedt die ze zo verdient.

Brownie is een jonge, medium Podenco-reu van ongeveer 1 jaar oud. Zijn chocoladebruine vacht en lieve blik maken hem meteen onweerstaanbaar.

Dit vrolijke, speelse jonge hond barst van energie en nieuwsgierigheid. Na een moeilijke start wordt hij nu klaargestoomd om de wereld te ontdekken, en hij heeft beweging, spel en leerzame ervaringen hard nodig om op te groeien tot een zelfverzekerde hond.

Brownie houdt enorm van menselijk contact, knuffels en genegenheid. Hij zoekt een actief sportief gezin dat hem met liefde, geduld en een duidelijke structuur kan begeleiden.

Met de juiste begeleiding zal Brownie uitgroeien tot een geweldige, trouwe metgezel. Wil jij samen met hem nieuwe avonturen beleven en hem een liefdevol thuis bieden?

𝐉𝐀𝐙𝐙 – Op zoek naar een tweede kans

Ter adopties asiel SPAPM

Stel je voor: je wordt als puppy geadopteerd, je groeit op in een liefdevol gezin, geniet van warmte, knuffels en alles wat het leven mooi maakt… en dan, twee jaar later, zit je weer in een asiel. Dit is helaas het verhaal van Jazz. Zijn eerste adoptie leek perfect, maar toen de liefde voorbij was, moest hij opnieuw alles achterlaten wat hij kende.

Jazz is een aanhankelijke, brave en vrolijke hond. Hij is sociaal met mensen, houdt van knuffels, lekkers en wandelen aan de lijn. Ondanks dat hij zich moeiteloos aanpast aan zijn nieuwe omgeving, vindt hij het geluid en de hectiek van het asiel soms spannend, waardoor hij nog een beetje onzeker kan zijn.

Hij kan goed overweg met andere honden en woont momenteel samen met twee speelse reutjes zonder problemen. Jazz verdient een thuis waar hij zich direct veilig voelt, geen kooi hoeft te wennen, en waar hij opnieuw mag genieten van het gezinsleven dat hij zo mist.

Zafira is een vrouwelijke Podenco van ongeveer vier jaar oud, medium van formaat. Toen ze aankwam, was ze angstig en gedesoriënteerd. De wereld voelde voor haar onveilig en onvoorspelbaar. Toch liet ze al snel iets anders zien: rust, nieuwsgierigheid en een zacht karakter dat voorzichtig contact zoekt.

Zafira kan goed overweg met andere honden. Hun aanwezigheid geeft haar steun en houvast. Mensen zijn voor haar nog spannend, maar niet iets wat ze afwijst. Met tijd, geduld en respect zal ze leren vertrouwen. Ze heeft geen haast nodig, geen druk, alleen iemand die haar tempo begrijpt.

We zijn nu samen met haar aan deze reis begonnen. Stap voor stap, zonder iets te forceren. We helpen haar ontdekken dat mensen niet alleen iets van haar verwachten, maar ook een toevluchtsoord kunnen zijn. Een veilige plek waar ze mag landen. Maar om echt vooruit te komen, heeft Zafira een thuis nodig. Een plek waar rust vanzelfsprekend is en waar vertrouwen mag groeien. Waar ze niet hoeft te presteren, maar gewoon mag zijn. Zou jij haar die tweede kans willen geven?

Sommige honden hebben geen snelle oplossingen nodig, maar mensen die bereid zijn het rustig en goed te doen.

Copper werd samen met Carrot door zijn jager afgestaan. Gelukkig werden ze niet achtergelaten in een perrera of zomaar aan hun lot overgelaten. Hopelijk betekenden ze iets voor hem — dat kunnen we alleen maar hopen.

Copper is een wat verlegen jongen, nog voorzichtig en zoekend, maar hij heeft alle karakteristieke eigenschappen van een echte Podenco: grote oren, een zachtroze neus en gouden ogen die alles opmerken. Klein van stuk, maar slim en scherp van geest, met een nieuwsgierige blik die langzaam zijn wereld verkent.

Hij is nog aan het wennen, maar met liefde, geduld en rust zal Copper laten zien hoe bijzonder hij is. Eenmaal thuis zal hij een trouw en attent maatje zijn dat je hart op zijn eigen, stille manier verovert.

“Soms zijn het de stilste zielen die het hardst van je houden.”

𝗘𝗻𝘇𝗼 — 𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗻𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗲𝗲𝗻 𝗵𝘂𝗶𝘀 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁, Sommige honden redden het in een asiel.Ze passen zich aan, spelen, blijven licht. En dan zijn er honden zoals Enzo.Enzo is gezond. Jong. Sociaal. Vrolijk. Een Podenco reu, geboren in 2020, zonder medische problemen.Op papier de “makkelijke” hond.Maar juist hij raakt langzaam kwijt wat hem zo bijzonder maakt.

Enzo leefde vroeger zijn eerste jaren opgesloten in een veel te kleine kooi. Nauwelijks daglicht, nauwelijks beweging, nauwelijks leven. En toch… toen hij werd gered, bloeide hij op. Hij was blij, speels, dankbaar. Een hond die genoot van elke aanraking, elke stem, elke aai. Nu verblijft Enzo bij Bichos Raros.En daar zien we het gebeuren: niet luid, niet dramatisch — maar pijnlijk stil.Hij komt minder naar buiten. Hij wacht.En pas als er een mens binnenkomt, rent hij je tegemoet. Voor knuffels. Voor contact. Voor even het gevoel dat hij ertoe doet.

Enzo verlangt naar een gezin.Naar een huis. Naar mensen.Naar een roedel waarin hij mag thuiskomen, liggen, spelen, groeien. Hij is:– vrolijk en speels– aanhankelijk en sociaal– dol op knuffels– goed met andere honden– een hond die dichtbij je wil zijn En toch… verpietert hij in het asiel.

Niet omdat hij niet sterk is, maar omdat hij gemaakt is voor een leven mét mensen.

𝗘𝗻𝘇𝗼 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗵𝘂𝗹𝗽 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴. Om gezien te worden.Om gedeeld te worden.Om eindelijk zijn eigen thuis te vinden.

Adopteren is niet het vinden van een perfect huisdier, maar het geven van een perfect thuis.En Enzo… hij wacht, meer info over Enzo stuur ons een bericht .

𝐏𝐢𝐭𝐢 — 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧 𝐩𝐫𝐨𝐟𝐢𝐞𝐥 𝐦𝐞𝐭 𝐠𝐫𝐨𝐭𝐞 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐢𝐝

Piti is een jonge, middelgrote Podenco-reu van ongeveer twee jaar, klein van formaat maar groot in karakter. Met zijn negen kilo is hij licht en wendbaar, een hondje dat met gemak door het leven beweegt — altijd nieuwsgierig, altijd onderzoekend.

Hij is een rustige, vriendelijke hond die zich makkelijk laat verzorgen en knuffelen. Hij houdt van de aanwezigheid van vrijwilligers en mensen, maar heeft ook een onafhankelijke kant: hij kan rustig toekijken en alles om zich heen observeren zonder zich te laten meeslepen.Wat Piti echt moeilijk vindt, is alleen zijn. Hij is een echte ontsnappingskunstenaar en kan razendsnel klimmen. Toch doet hij dat niet uit stress, maar uit nieuwsgierigheid. Hij verkent graag het asiel, snuffelt overal rond en neemt de tijd om alles rustig te ontdekken.

Piti loopt uitstekend aan de lijn. Hij geniet van wandelingen, het frisse gras en de geurige paden. Het allerliefst heeft hij altijd een mens aan zijn zijde: gewoon voor gezelschap, voor een aai, of voor een klein hapje lekkers. Wat Piti nodig heeft, is een thuis dat zijn nieuwsgierigheid en zelfstandigheid waardeert, maar hem ook veiligheid en gezelschap biedt. Een plek waar hij niet alleen wordt gelaten en waar zijn kleine avontuurlijke geest ruimte krijgt om de wereld op zijn tempo te ontdekken.

Soms zijn de kleinste honden degenen die het grootste hart laten zien.

Ter Adoptie SPAPM

Agapito is een jonge, medium Podenco kruising van ongeveer 1 jaar oud met een karakter dat meteen je hart verovert. Zijn lange plukjes vacht maken hem extra bijzonder en geven hem een charmante, zachte uitstraling.

Met zijn lieve gezichtje en die manier van kijken alsof hij alles begrijpt, weet hij elke dag een glimlach op je gezicht te toveren. Hij is speels, aanhankelijk en dol op aandacht.

Agapito wacht op iemand die hem een warm thuis wil geven en hem voor altijd wil liefhebben. Een plek waar hij zich veilig voelt, kan spelen, knuffelen en zijn vrolijke karakter helemaal mag laten zien.

Zou jij die speciale persoon voor Agapito kunnen zijn?

Stuur ons een berichtje .

Chuche is een Podenco-teefje van ongeveer 2 jaar, middelgroot, en eentje die je hart niet meteen bestormt maar langzaam verovert. In het asiel zien we haar steeds vaker genieten: rennend door de patio, spelend met haar kennelmaatjes, voorzichtig maar oprecht blij. Dat ze dit durft, maakt ons oprecht gelukkig.

Toen Chuche bij SPAPM kwam, droeg ze veel angst met zich mee. Die angst is er nog, maar hij wordt elke dag een beetje kleiner. Mensen vertrouwen vindt ze nog moeilijk; in een asiel gaan zulke stappen nu eenmaal langzaam. Wat haar wél duidelijk helpt, is de aanwezigheid van andere honden. Tussen hen voelt ze zich veilig, zekerder, bijna ontspannen. Daarom zou een thuis met een andere stabiele hond voor Chuche een enorme steun zijn.

SPAPM zoekt voor haar geen druk huishouden, maar een rustige plek waar ze zichzelf mag zijn. Een thuis waar niets moet, waar liefde zacht wordt aangeboden en vertrouwen mag groeien op haar tempo.  Want Chuche wíl wel, ze heeft alleen iemand nodig die haar laat zien dat het leven ook vriendelijk kan zijn.

“Vertrouwen groeit niet door haast, maar door liefde die blijft.” Wie geeft Chuche de tijd, veiligheid en warmte die haar wereld groter maken?

Rubio is een reutje van ruim 3 jaar (geboren op 12-10-2021), een middelgrote Podenco-kruising met een aanstekelijke lach die je meteen raakt. En eerlijk? We begrijpen soms zelf niet hoe hij zó vrolijk kan zijn. Hij werd namelijk op straat achtergelaten, zomaar uit huis gezet alsof hij niets waard was. Dagen en weken zwierf hij rond, zonder eten, zonder richting, zonder iemand die naar hem omkeek.

En toch… daar is die glimlach. Elke dag weer.

Zodra Rubio in het asiel kwam en warmte, aandacht en structuur begon te voelen, krabbelde hij verrassend snel op. Alsof hij dacht: oké, ik mag weer hond zijn. Hij geniet zichtbaar van contact, van vriendelijke woorden, van simpel samen zijn. Zoals je ook op de foto’s ziet: dit is een hondje dat ondanks alles nog vertrouwen heeft in het leven.

Wat we niet begrijpen, is waarom niemand hem nog heeft gekozen. Rubio heeft al genoeg meegemaakt. Hij verdient een familie die hem niet laat vallen, die hem wél ziet, en die hem laat voelen dat hij eindelijk thuishoort.

We hopen zo dat zijn mensen snel komen. Dat hij mag ervaren hoe het voelt om écht veilig te zijn, in een huis, met liefde om zich heen — zoals hij dat zo verdient.

“Sommige harten blijven zacht, zelfs als het leven hard is geweest.”

Isis lag stil op het asfalt. Niet omdat ze opgaf, maar omdat angst en wonden haar hadden vastgezet op een plek waar niemand hoort te liggen. Een vrijwilliger zag haar en bleef. Bloed aan haar achterpoten. Breuken in voor- en achterbeen. Letsels aan hoofd en nek. Haar lichaam was zwaar geraakt. Haar rechterachterpoot: een gebroken femur. Haar rechtervoorpoot: radius en ulna gebroken. Maar haar karakter bleef overeind. Isis liet toe dat mensen hielpen. Met geduld. Met zachtheid. Met een vertrouwen dat ze nooit geleerd had te hebben.

Ze is nog jong, nauwelijks anderhalf jaar. Maar haar leven begon hard. Zonder veiligheid. Zonder rust.
Langzaam veranderde alles. Door verzorging. Door tijd.
Door liefde die bleef, ook als het moeilijk was.

Vandaag staat Isis weer op eigen poten. Ze beweegt voorzichtig, maar vrij. Ze zoekt nabijheid zonder te eisen.
Haar blik raakt iedereen die haar ontmoet.

Isis is lief, dankbaar en moedig. Een middelgrote hond met een groot hart. Ze zoekt geen perfect leven. Ze zoekt een thuis dat haar vasthoudt.

Isis heeft gevochten om te blijven leven. Nu is het aan ons om haar te laten zien dat die strijd niet voor niets was.

Adela begon haar leven vol onzekerheid.

Ter adoptie SPAPM

Nog maar een jaar oud.Verlaten, ondervoed en bang.Maar haar hart bleef open.

Met de liefde van hondenmaatjes en vrijwilligersKwam langzaam herstel.Ze leerde vertrouwen.Ze liet aanrakingen en verzorging toe zonder angst.

Haar huid en vacht herstelden schitterend.Geduldig gewassen en verzorgd.Ze straalt nu gezondheid uit.

Haar speelsheid keerde terug.Adela is lief, knuffelig en speels.Ze zoekt onze aandacht op.Ze deelt kusjes en likjes.

Haar hart verlangt naar liefde.Tweeënhalf jaar laterIs ze nog steeds hetzelfde lieve hondje.

Ze rent graag rond in de tuin.Ze droomt van een warm thuis.Ze verdient nu het goede leven.

Rust, warmte en zekerheid.Een plek waar ze eindelijk thuis is.Een gezin dat haar elke dag koestert.

Naam: Adela

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Van hete grond en harde stenen naar zachte handen: zo vindt een Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid.”

𝗪𝗶𝗷 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗹𝗮𝘁𝗲𝗻 𝘇𝗶𝗲𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝗴𝗲𝗱𝘂𝗹𝗱, 𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱𝗲 𝗲𝗻 𝘀𝗼𝗰𝗶𝗮𝗹𝗶𝘀𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗸𝘂𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗯𝗲𝗿𝗲𝗶𝗸𝗲𝗻

Melisa en Cory kwamen bij GDS uit een hoardingsituatie. Ze hadden nooit geleerd dat mensen te vertrouwen waren. Rond de tien jaar oud waren ze onaanraakbaar. Een thuis was onmogelijk, simpelweg omdat contact hen angst aanjoeg. Maar in het asiel begon het stille, intensieve werk. Socialisatie vraagt tijd. Geduld. Zachte volharding.Karin zette zich dag na dag voor hen in, zonder druk, zonder haast. En langzaam gebeurde het ondenkbare. Kijk waar ze nu staan.

Twee Podenco’s die mensen toelaten.Die genieten van aandacht.Die ontspanning en nieuwsgierigheid tonen.Die vandaag een blijer leven leiden.Dit is waarom socialisatie in het asiel zo essentieel is.Waarom dat werk, vaak onzichtbaar, levens verandert. En waarom Melisa en Cory nu veelbelovende adoptiehonden zijn geworden.

𝗪𝗶𝗷 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗹𝗮𝘁𝗲𝗻 𝘇𝗶𝗲𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝗴𝗲𝗱𝘂𝗹𝗱, 𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱𝗲 𝗲𝗻 𝘀𝗼𝗰𝗶𝗮𝗹𝗶𝘀𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗸𝘂𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗯𝗲𝗿𝗲𝗶𝗸𝗲𝗻

Melisa en Cory kwamen bij GDS uit een hoardingsituatie. Ze hadden nooit geleerd dat mensen te vertrouwen waren. Rond de tien jaar oud waren ze onaanraakbaar. Een thuis was onmogelijk, simpelweg omdat contact hen angst aanjoeg. Maar in het asiel begon het stille, intensieve werk. Socialisatie vraagt tijd. Geduld. Zachte volharding.Karin zette zich dag na dag voor hen in, zonder druk, zonder haast. En langzaam gebeurde het ondenkbare. Kijk waar ze nu staan.

Twee Podenco’s die mensen toelaten.Die genieten van aandacht.Die ontspanning en nieuwsgierigheid tonen.Die vandaag een blijer leven leiden.Dit is waarom socialisatie in het asiel zo essentieel is.Waarom dat werk, vaak onzichtbaar, levens verandert. En waarom Melisa en Cory nu veelbelovende adoptiehonden zijn geworden.

Een jonge podenco-kruising. Altijd speels, altijd vrolijk. Hij zoekt avontuur en aandacht. Hij houdt van mensen en andere honden.

Sociaal, vriendelijk en leergierig. Nog jong en leergierig.

Klaar om de wereld te ontdekken.

Hij kan nog veel leren. Basiscommando’s en nette wandelingen. Maar hij toont een evenwichtig karakter. Een beetje nerveus, maar nieuwsgierig en dapper.

Paco wil rennen, spelen en ontdekken. Hij verlangt naar een actief gezin. Een plek waar beweging en training samengaan met liefde. Een huis dat hem veiligheid en veel plezier biedt.

Hij is een trouwe en vrolijke metgezel. Een hart vol energie en avontuur. Klaar om te groeien in een liefdevol thuis. Klaar om eindelijk zichzelf te zijn.

“Met adoptie vindt een Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid, nadat hij eerst zand, steen en hitte heeft gekend.”

NOODOPROEP VOOR NOA – BLIND, DOOF, EN VOL LIEFDE

Noa is een klein Podenco meisje, geboren in september 2023. Ze is blind en doof. Dat maakt haar wereld klein, maar met de juiste mens kan haar leven groots en prachtig zijn.
Haar wereld is nu een chaos van geuren: in het drukke asiel mengen zich de signalen van angst, blijdschap, boosheid en spanning van andere honden. Voor Noa, die alles voelt via geur, is dat overweldigend en stressvol. In haar belang is het belangrijk dat ze zo kort mogelijk in het asiel blijft en snel een rustig, stabiel thuis vindt.

Dit is geen reden om haar niet lief te hebben, maar om haar zorgvuldig te kiezen: een gezin dat haar alle tijd en liefde geeft om haar unieke wereld te ontdekken. Een plek waar ze kan vertrouwen, ontspannen en bloeien. Echte communicatie gaat bij Noa via aanraking, geur en geduld.
Noa verdient het om gezien te worden, écht gezien. Ze verdient een thuis waar ze veilig kan leren, spelen en genieten. Wie geeft dit prachtige meisje een kans?

Sully kende al veel verlies in zijn jonge leven.Ter adoptie asiel SPAPM

Pas zes maanden oud.Drie keer in de steek gelaten.Maar zijn hart blijft vol liefde.Elke keer opnieuw leert hij vertrouwen.

Teruggebracht door mensen die beloofden te blijven.Hij blijft nieuwsgierig en speels.Nog steeds hoopvol, nog steeds een pup.Hij bruist van energie en leergierigheid.

Soms een beetje angstig.Maar liefde, geduld en aandacht helpen hem groeien.Hij leert dat vertrouwen veilig kan zijn.

Sully verlangt naar een gezin dat hem ziet.Dat hem begrijpt en er altijd zal zijn.Dat hem opvoedt met zachte handen.En hem liefde geeft in overvloed.

Hij zal een fantastische metgezel zijn.Aanhankelijk, speels en sociaal.

Met genoeg beweging en aandacht.Geeft hij liefde terug, keer op keer.

Naam: Sully

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Met adoptie vindt een Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid, nadat hij eerst zand, steen en hitte heeft gekend.”

Een jonge Andalusische Podenco zoekt zijn thuis.

Vier jaar oud. Niet altijd geluk gehad. Maar zijn hart blijft mooi.

Toen hij gevonden werd, was hij zwak. Verwaarloosd en onzeker. Hij kreeg verzorging, liefde en voeding. Langzaam kwam hij op kracht.

Hij heeft een geweldig karakter. Sociaal met kennelgenoten.

Dol op de vrijwilligers. Knuffels en spel maken hem gelukkig.

Even verlegen bij onbekenden. Maar met zachte handen en geduld. Wordt hij snel nieuwsgierig en speels. Hij geniet van aandacht en spelmomenten. 

Hij verlangt naar een permanent thuis. Een huis, een bed en mensen die voor altijd van hem houden. Een plek vol veiligheid en liefde. Een gezin dat hem ziet zoals hij is.

Hij heeft zoveel te geven. Onvoorwaardelijke liefde.

Speelsheid en trouw. Hij wacht op iemand die hem een kans geeft.

Asiel: Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Van hete grond en harde stenen naar zachte handen: zo vindt een Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid.

Niet omdat ze niets voelt, maar omdat het leven haar vertrouwen nam lang voordat iemand haar vasthield.

Toen ze werd gered, was ze mager en afwezig. Haar lichaam moe. Haar blik op afstand. Alsof hopen te pijnlijk was geworden.

Niemand kent haar volledige verleden. Maar haar ogen vertellen genoeg. Angst. Eenzaamheid. En lang wachten.

Blanca is lief en kwetsbaar. Ze had tijd nodig. Geduld en zachte handen die bleven.

Langzaam opent ze zich. Ze zoekt nu zelf de vrijwilligers op. Voor knuffels. Voor nabijheid die veilig voelt.

Ook spelen leert ze opnieuw. Voorzichtig in de tuin. Met kleine sprongetjes. Met een hart dat weer durft.

Blanca verlangt naar een thuis.

Warmte. Genegenheid. De zekerheid dat ze nooit meer alleen is.

Ze verdient geen kooi en geen vergetelheid.

Ze verdient rust. Liefde. En iemand die haar laat zien dat de wereld ook zacht kan zijn.

Asiel: Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Met adoptie leert een Podenco van Málaga wat het betekent om liefde en veiligheid te vinden, na een leven tussen zand, steen en hitte.”

Hij zoekt contact. Hij wil gezien worden. En als je wegloopt, roept hij je terug. Hij is acht jaar en pas kort bij ons.

Achtergelaten in een asiel. Zijn verleden kennen we niet. Zijn behoefte aan mensen wel.

Canelo is energiek en levenslustig. Hij houdt van wandelen.

Van nabijheid. Van aandacht die blijft.

Bij aankomst was hij erg mager. Niet door ziekte. Maar door stress en te veel veranderingen. Zijn lichaam vertelt wat woorden niet kunnen.

Eten is nu nog moeilijk voor hem. We proberen van alles. Maar zijn onrust zit diep. In een thuis zal dat veranderen.

Canelo heeft nog een heel leven voor zich. Hij is vrolijk, actief en aanhankelijk. Intelligent en leergierig. Een hond die zich snel aanpast.

Hij begrijpt misschien nog niet wat een thuis is. Maar hij begrijpt mensen. En hij wil bij ze zijn. Dat is zijn kracht.

Canelo zoekt rust. Een plek om te landen. Om te eten zonder spanning. Om eindelijk te blijven.

En ja, hij heeft een naam. En een achternaam. Zoals iedere hond die ertoe doet.

Pepe is kaneelkleurig. Prachtig. Tenger. En typisch Podenco: voorzichtig, observerend, gevoelig.

Over zijn verleden weten we niets. Geen verhaal. Geen uitleg. Alleen dat hij eerst in het asiel zat en nu in het opvangcentrum verblijft.

Wat we wél weten, zien we elke dag. Pepe is pas vijf jaar oud. Nog jong. Met soms zelfs een puppyziel. In de tuin speelt hij voorzichtig met speelgoed. Alsof hij het leven aftast. Alsof hij oefent. Alsof hij wil leren hoe zorgeloos voelt.

Mensen vindt hij spannend. Hij vertrouwt nog niet. Maar nooit — echt nooit — toont hij agressie.

Zijn angst is stil. Hij kiest afstand. Kijkt. En wacht.

Met andere honden gaat het goed. Hij deelt zijn kennel zonder problemen. Geen conflicten. Geen drama.

Pepe heeft geen verleden. Maar hij verdient wel een toekomst. Een echte. Eentje die niet eindigt achter tralies.

Zijn reis is nog maar net begonnen. Niet als pup. Maar wel met tijd. En met ruimte om te groeien.

In een thuis zal hij veranderen. Met rust. Met geduld. Met mensen die hem niet dwingen, maar uitnodigen.

Pepe heeft alle recht om gelukkig te zijn. Zoals iedere Podenco. Zoals iedere hond. Zoals hij.

Helaas is zijn adoptie voorlopig niet doorgegaan. Uit een bloedonderzoek is gebleken dat Rob leishmania heeft. Dit is een behandelbare ziekte, maar het vraagt tijd, zorg en goede opvolging. Rob is inmiddels onder behandeling en wordt nauwlettend gevolgd. Hij voelt zich goed, krijgt de juiste medicatie en alle zorg die hij nodig heeft.

ROB — KLEIN, VEEL TE MAGER KERELTJE, MAAR VOL HOOP

Rob is een piepkleine Podenco van amper 4,5 kilo, die samen met zijn vriendinnetje Carol en het kleine Maxje werd gered uit een schrijnende situatie, eind december. Ze leefden tussen afval, uitgehongerd en vergeten door de wereld om hen heen. Dankzij een vriend van Galgo del Sol kregen ze een tweede kans. Nu is Rob veilig, verzorgd en voorzichtig aan het ontdekken dat de wereld ook liefde en warmte kan bieden.

Hij is een lieve, wat verlegen jongen, met ogen die nieuwsgierig de omgeving opnemen en langzaam leren vertrouwen. Hij verlangt naar veiligheid, aandacht en een plek waar hij mag zijn wie hij is. Rob heeft een liefdevol thuis nodig. Een gezin dat geduld heeft, zijn kleine stapjes viert en hem laat zien dat hij veilig is. In ruil daarvoor schenkt hij zijn hart — trouw, zacht en onvergetelijk

Pongo draagt zijn vrolijkheid zichtbaar mee.
Zes jaar oud. Speels van aard. En altijd klaar voor contact.

Deze Podenco houdt van het leven. Hij geniet van beweging.
Van wandelingen aan de lijn. Van samen onderweg zijn.

Met teefjes gaat hij uitstekend om. Met reuen kan hij soms wat dominant zijn. Maar zonder conflict. Zijn hart blijft vriendelijk en nobel.

Pongo zoekt mensen op. Voor aandacht. Voor nabijheid. Voor het simpele geluk van samen zijn.

Dit is een hond die graag geeft. Vreugde. Trouw. En een opgewekt karakter.

Hij vraagt geen wonderen. Alleen een kans. Een thuis voor altijd. Waar hij mag laten zien wie hij werkelijk is.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

Met adoptie gaat een Podenco van Málaga van hete grond en harde stenen naar zachte handen, rust en een veilig thuis.”

Een jonge Podenco. Drie jaar. Nog zoekend naar veiligheid.

Angst woont in haar lichaam. In elke beweging. In elke twijfel. Alsof beven ooit noodzakelijk was om te overleven.

Haar ogen vertellen alles. Wantrouwen. Voorzichtig hopen.

De stille wens om niet opnieuw vergeten te worden.

Rubita is een geredde podenco. Eén van de velen die onzichtbaar bleven. Die leerden dat stilte bescherming biedt. Dat klein zijn soms veiliger voelt.

Maar Rubita is niet onzichtbaar. 

Ze is mooi. Ze leeft. En ze wacht.

Dit meisje heeft geen haast nodig. Geen druk. Geen harde stemmen. Alleen tijd en zachte nabijheid.

Ze zoekt een thuis dat begrijpt. Dat liefde niet dwingt. Maar aanbiedt. Langzaam, met tederheid.

Als jij geduld hebt. Een rustig hoekje. En ruimte voor haar angsten. Dan zou jij Rubita’s veilige haven kunnen zijn.

Garbanzo kwam stil het asiel binnen.

Een klein podenco’tje.Gebroken luchtpijp.

Maar met zorg en liefde begon zijn herstel.We weten weinig van zijn verleden.Wat hij heeft meegemaakt was zwaar.

Zijn ogen vertellen verhalen.Verhalen van angst, voorzichtigheid en hoop.Hij is nog verlegen, nog voorzichtig.Maar nieuwsgierig naar vriendelijkheid.

Met andere honden is hij zacht.Met mensen leert hij langzaam vertrouwen.Elke aanraking wordt voorzichtig ontvangen.Elke lieve blik raakt hem diep.

Hij groeit met geduld.Hij leert dat liefde veilig kan zijn.

Garbanzo verdient een tweede kans.Een thuis waar hij kan helen.

Waar angst plaatsmaakt voor plezier.Waar zijn kleine hart veilig is.

Hij zal een trouwe metgezel zijn.Een podenco die langzaam zijn wereld ontdekt.Met liefde, geduld en aandacht.Wordt hij een gelukkig, volwaardig hondje.

Naam: GarbanzoSociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Met adoptie vindt deze Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid, nadat hij eerst zand, steen en hitte heeft gekend.”

Vijf jaar oud. Een jonge podenco. En toch al zo voorzichtig.

Hij komt rechtstreeks uit het dierenasiel. Zijn ogen zijn droevig. Zijn lichaam alert. Zijn vertrouwen nog ver weg.

Curro observeert. Vanuit een hoekje. Kijkt hij naar alles wat beweegt. Alsof hij zich afvraagt of deze plek veilig is.

En toch… Ondanks zijn angst. Ondanks zijn wantrouwen.
Is hij zacht van hart. Hij toont geen enkele wrok. Niet naar vrijwilligers. Niet naar andere honden. Hij deelt zijn kennel probleemloos.

Curro eet weinig. Te weinig. Alsof zijn lijf nog niet gelooft dat er morgen ook weer eten zal zijn. Dat baart ons zorgen. Want dit vertelt iets. Over een verleden dat zwaar was. En over een hond die dringend rust nodig heeft.

Langzaam zien we kleine veranderingen. Hij speelt met een knuffel. Doet zijn eigen ding. En soms ontspant hij even. Dat zijn de momenten die hoop geven. Want Curro wil wel. Hij weet alleen nog niet hoe.

In een gezin. Met tijd. Met zachtheid. Zal hij openbloeien.

Curro staat symbool voor zoveel podenco’s. Verlaten. Angstig. Maar nog altijd vol liefde.

Hij heeft een thuis nodig. Met volle bakken. Schone bedden. En speelgoed dat echt van hem is.

𝐄𝐧𝐳𝐨 — 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧𝐞 𝐌𝐚𝐚𝐭 𝐏𝐨𝐝𝐞𝐧𝐜𝐨, 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐯𝐨𝐥 𝐯𝐫𝐨𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐢𝐝

Tussen muren die ooit krap en donker waren en de stilte van een kooi waar hij nauwelijks mocht komen leefde Enzo.
Alleen. Alleen met angst. Alleen met een wereld die hem klein wilde houden.

En toch. Daar, in dat kleine hart, groeide geen bitterheid.
Daar groeide iets anders. Levensvreugde. Vrolijkheid. 
Een ongelooflijke honger naar het nu.

Enzo is jong, energiek, en vol liefde. Hij springt, speelt, knuffelt en straalt een warmte uit die je bijna kunt voelen.
Hij geniet van het leven zoals het komt, elke dag opnieuw.
Andere honden zijn vrienden. Mensen zijn vrienden.

Katten? Niet zo zijn ding.
Hij zoekt een thuis waar hij zichzelf kan zijn. Waar zijn vrolijkheid wordt gevierd. Waar liefde heen en weer gaat, in kleine momenten van spel, aanraking en blijdschap.
Een plek waar hij kan laten zien hoe bijzonder het is
om blij te zijn in het nu.

𝐄𝐧𝐳𝐨 𝐥𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐯𝐨𝐥.
Elke sprong. Elke knuffel. Elk ogenblik van genegenheid.
Voor wie hem ziet, is het duidelijk: een goede adoptie is een verbintenis van levens, vol plezier, trouw en liefde.

Ter adoptie Bichos Raros

Dubai kwam niet zomaar binnen. Hij arriveerde met de stilte van een hond die nog niet weet of dit leven hem goedgezind is.

Een van vijfentwintig, allemaal met hun eigen verhaal, hun eigen vertrekpunten, hun eigen verleden. Zijn ogen vangen het licht op een manier die je even doet stoppen. 

Geel groen, helder en zoekend.

Zijn vacht is zacht, rood en donzig, alsof hij nog niet helemaal besloten heeft hoe stevig hij in deze wereld wil staan.

Dubai is prachtig, maar hij weet het zelf nog niet. Hij staat nog met één poot in gisteren en één poot in vandaag. Veiligheid is voor hem geen vanzelfsprekendheid, maar een woord dat hij langzaam moet leren begrijpen.

Hij heeft geen haast nodig. Geen verwachtingen. Alleen tijd, geduld en mensen die zacht durven zijn. In de juiste handen zal Dubai openbloeien. Stap voor stap zal hij leren dat hij mag ontspannen. Dat hij gezien wordt. Dat dit keer niemand hem laat vallen.

Galgos Del Sol zoekt een thuis dat hem niet vraagt om snel te zijn, moedig te zijn of sterk te zijn. Alleen om zichzelf te mogen worden. Dubai wacht. Niet luid. Niet dwingend. Maar met een hart dat klaar is om te leren vertrouwen

Sommige reddingen komen onverwacht en vragen om improvisatie. Zo ook die van Bubbles, een Podenco-teefje die begin januari 2026 in veiligheid werd gebracht, samen met haar pups. Door kennelhoest in het centrum en de aanhoudende regen konden ze daar niet blijven. De oplossing? Tijdelijk intrekken in de badkamer van Tina — warm, droog en vooral veilig.

Bubbles bleek een toegewijde moeder. Haar pups lagen veilig bij haar, omringd door handdoeken, rust en stilte. In het begin was alles haar duidelijk te veel. Ze gromde wat, hield afstand en beschermde haar kleintjes zoals elke goede moeder zou doen. Maar al snel liet ze iets anders zien. Nog diezelfde ochtend zocht ze voorzichtig contact, kwam ze zelf dichterbij en liet ze zich zachtjes aaien. Alsof ze voelde dat deze plek, en deze mensen, het goed met haar voor hadden. Onder Bubbles’ eerste spanning schuilt een lieve, gevoelige hond die stap voor stap ontspant. Ze observeert, leert en vertrouwt steeds een beetje meer. Ze is er nog niet helemaal, maar ze is onderweg — en dat is prachtig om te zien.

Voor Bubbles zoeken we straks een thuis waar begrip belangrijker is dan tempo. Een plek waar ze mag landen, waar ze niet hoeft te haasten en waar zachtheid de norm is. Voor nu is ze veilig, samen met haar pups, in Tina’s badkamer — een tijdelijke haven voor een moeder die alles geeft. En dat is soms precies genoeg om opnieuw te beginnen.

Na zestien dagen in een ‘thuis’ kwam Benji terug. Terug naar een kennel.Terug naar wachten.Terug naar vragen zonder antwoorden.

Hij begrijpt het niet.Hij weet niet wat hij fout deed.Hij weet alleen dat zijn bed weg is.En dat hij weer alleen is.

Benji is nog geen twee jaar oud. Een kleine podenco. Gevonden zwervend op het platteland.Met een gebroken poot.Hij werd geopereerd.Moest maanden rust houden.

En leerde stil te zijn.Te stil voor zo’n jonge hond.

Benji is slim en leergierig.Hij pikt dingen snel op.Zijn hoofd staat altijd aan.Zijn lijf wil vooruit.

Aan de lijn moet hij nog oefenen.Nieuwe honden vindt hij spannend.Maar hij kan goed samenleven.Met zowel reuen als teefjes.

Wat hij laat zien,komt voort uit angst.Uit ervaringen die hij niet begreep.Niet uit onwil.

Benji heeft een gezin nodig dat met hem meeloopt.Dat samen leert.Dat tijd neemt.Dat niet opgeeft.

Een actief gezin.Met geduld.Met liefde.Met ruimte om te groeien.

Want alles wat hij krijgt,geeft hij terug.Veelvoudig.Eerlijk.

Duna is een bron van energie, liefde en vrolijkheid

Twee jaar oud. Een middelgrote Podenco. 
Altijd vrolijk, altijd alert.

Ze houdt van spelen. Ballenspel in de tuin. Wedstrijdjes en plezier. En eindeloos genieten van beweging.

Duna is sociaal en nobel. Ze kan het goed vinden met iedereen. Met mannen en vrouwen. Een ideale speelkameraad voor kinderen.

Ze loopt mooi aan de lijn. Dicht bij je. Genietend van iedere wandeling. Zonder problemen laat ze zich aanraken.

Duna is niet perfect. Ze is doof. Maar dat stopt haar niet. Ze leeft volwaardig en gelukkig. Ze leert via gebaren. Met voorwerpen en handelingen.

Elke oefening in het asiel helpt. Langzaam groeit haar begrip en zelfvertrouwen. Duna verdient een thuis. Waar ze kan spelen. Waar ze kan leren. Waar ze volledig zichzelf mag zijn.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

KLAAR VOOR ZIJN NIEUWE BEGIN

Ter adoptie Bichos Raros

Son moest al veel te jong vechten. Na te zijn aangereden door een auto had hij een heupoperatie nodig. De eerste dagen na de operatie waren zwaar: pijn, rust houden, voorzichtig zijn. Maar met de juiste zorg en behandeling herstelde hij sneller dan verwacht.

Zijn hechtingen werden enkele weken later verwijderd en vandaag gaat het geweldig met hem. Son rent, springt en speelt zonder problemen. Hij mankt niet, beweegt vrij en laat zien dat hij nergens meer last van heeft. Lange wandelingen hebben we nog niet geprobeerd, maar alles wijst erop dat hij een normale, actieve toekomst tegemoet gaat.

Son is een vrolijke, blije hond met het hart van een echte puppy. Hij houdt van knuffelen, spelen en gewoon bij mensen zijn. Lief, trouw en zachtaardig — precies zoals je hoopt dat een hond is. Met andere honden kan hij het uitstekend vinden en hij past zich makkelijk aan.

En ja… Son houdt van eten. Heel veel. Met zichtbaar plezier en enthousiasme, alsof hij elke maaltijd viert als een klein feestje.

Na alles wat hij heeft meegemaakt, is Son nu klaar voor het leven. Klaar voor een thuis, voor veiligheid, voor liefde. Niet meer overleven — maar écht leven.

Stuur ons een bericht als je interesse hebt in Son !

Simba is een bron van energie en prachtig.

Een jonge podenco 3 jaar. Slechts tien kilo. Altijd vrolijk, altijd nieuwsgierig.

Hij houdt van rennen en spelen. Van uitstapjes naar het platteland. Van zijn kennelgenoten. En van knuffels.

Zijn blik vertelt alles. Blij. Verwachtingsvol. En diep vanbinnen verlangt hij naar één ding: Een gezin dat hem voor altijd liefheeft.

Simba is klaar voor een thuis. Om zijn liefde te geven. Om te rennen. Om op de bank te liggen en samen te rusten.

Hij wordt een trouwe metgezel. Voor avonturen. Voor spelletjes. Voor de kleine en grote momenten van geluk.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Een Podenco van Málaga leert wat vertrouwen betekent, wanneer hij eindelijk veiligheid en warmte vindt.”

Over de maan — Moon, een energieke Podenco vol plezier!
Moon is een levendige, vriendelijke hond die ons dagelijks leven in het asiel opfleurt met zijn goede humeur en speelse karakter.
Zijn start was zwaar: hij kwam doodsbang aan, maar al snel liet hij zijn grote hart zien en begon hij vertrouwen te winnen.
Sociaal is Moon een schat. Hij kan goed overweg met andere honden en bloeit helemaal op met zijn speelkameraadjes Fire en Motti. Hij houdt van ravotten, knuffelen en kattenkwaad uithalen – altijd op een vertederende manier.
Moon heeft een oude, goed genezen breuk in zijn voorpoot en een sterk jachtinstinct. Hij heeft actieve mensen nodig die hem zowel fysiek als mentaal uitdagen, en duidelijke, liefdevolle grenzen stellen. Een lange lijn kan hem bewegingsvrijheid geven zonder zijn jachtinstinct te beperken.
Momenteel wordt Moon behandeld voor filariasis en is hij daarna klaar voor een liefdevol thuis, waar hij als volwaardig gezinslid wordt opgenomen.
Idealiter heeft zijn nieuwe gezin ervaring met Podenco’s of jachthonden.

Adoptie Sabine Tenerife Eiland Hierro

Caldero werd samen met twee andere podencos door zijn jager afgestaan. Niet meer “nuttig”, dus moest hij weg. Voor hem was dat precies het moment waarop zijn leven kon beginnen. Want wie Caldero leert kennen ziet meteen een lieve, gevoelige hond die thuis hoort in een zachte mand, dicht bij zijn mens.

Inmiddels woont hij een tijdje in het asiel en is hij uitgegroeid tot een grote knuffelkont. Hij eist nooit iets, is nooit lomp en heeft dat bijzondere trekje dat hem in één seconde je hart in duwt: rustig voor je gaan staan, die ogen omhoog, die zachte Caldero-blik… en je bent verkocht.

Hij wandelt elke dag met ons mee en doet dat alsof hij nooit anders heeft gekend. Niet trekken, niet sleuren, en nauwelijks interesse in de bosjes – zijn aandacht is bij ons. Een klein “goed zo!” doet hem groeien. Dan kijkt hij trots op, recht in je hart, alsof hij zeggen wil: “Zie je wel? Ik kan dit.”

Caldero leeft in een gemengde groep met reuen en teefjes. Hij begrijpt hondentaal, loopt spanning uit de weg en zoekt geen gedoe. Zijn rust is aanstekelijk. Je merkt pas dat hij er is omdat het gezellig en harmonieus voelt.

We kunnen ons heel goed voorstellen hoe snel hij zich in een huis zal aanpassen. Eén mens, één routine, één mand om in weg te kruipen, en hij zal je liefste en trouwste vriend worden. Hij is gezond, ingeënt en helemaal klaar om te reizen.

Als we zien hoe dankbaar hij nu al is met een klein beetje aandacht, met een wandeling en een zachte stem… dan dromen we van het moment waarop hij zijn koffertje mag pakken.

Zijn toekomstige familie krijgt er een rustige, zachtaardige schat bij. Een vriend voor het leven. Wie geeft Caldero zijn thuis?

𝗪𝗮𝗻𝗱𝗮 – 𝗭𝗲 𝗺𝗮𝗮kt 𝗷𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷, 𝗲𝗹𝗸𝗲 𝗱𝗮𝗴 𝘄𝗲𝗲𝗿

Onze gekke Wanda, geboren in september 2022, is een prachtige, middelgrote Podenco van ongeveer 58 cm hoog en 20 kilo. Ze is gesteriliseerd en een vrolijke energiebron die elke dag in het asiel kleur geeft. Het is altijd feest bij en met haar! Ze rent, springt, kwispelt en daagt je uit om samen een rondje te rennen, soms weet ze zelf niet wat ze met haar blijdschap en energie aan moet.

Toch kan ze ook heerlijk zacht op schoot komen knuffelen en zal ze je niet omverspringen, ook niet bij kleintjes. Zo gek als ze kan zijn, zo voorzichtig en zachtaardig kan ze ook zijn — een heerlijke combinatie. Wanda is mensgericht, aanhankelijk, speels en leergierig, en haar blik hypnotiseert je bijna.

Ze verdient een eigen familie, een mens of mensen waar ze trouw aan mag zijn en haar gekkigheid en liefde mee kan delen.  Eén ding is zeker: met Wanda aan je zijde is het leven één en al dolle pret en liefde!

𝗔𝗻𝗷𝗼 – 𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗻𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗵𝘂𝗻𝗸𝗲𝗿𝘁 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻 𝗺𝗲𝗻𝘀

Anjo, geboren in augustus 2015, is een lieve, enthousiaste en aanhankelijke jongen van zo’n 55 cm en 14 kilo.

Zijn hart zit vol zachtheid, maar zijn lichaam vertelt dat er in het verleden niet altijd zacht met hem is omgegaan. Wanneer je te snel of te lomp op hem afkomt, duikt hij met zijn koppie naar beneden — niet om weg te rennen, maar alsof hij een klap verwacht. En juist dát maakt hem zo bijzonder: ondanks alles blijft hij kiezen voor vertrouwen.

Dit heerlijke ventje hoort bij iemand die hem ziet, die hem begrijpt, en die hem liefdevol de wereld opnieuw wil laten ontdekken. Iemand met wie hij avonturen mag beleven, en die daarna samen met hem op de bank ploft — want snurkend naast zijn mens liggen? Dat is zijn grootste geluk.

In het asiel probeert hij elke dag opnieuw vrolijk te zijn, maar het doet hem pijn. Wanneer je langs zijn verblijf loopt, springt hij tegen het hek aan en kijkt hij je zo intens na dat het hartbrekend is. Hij piept zachtjes, alsof hij vraagt: “Ben jij misschien degene…?”

Hij hunkert naar handen die hem aaien zonder haast, naar ogen die hem echt zien, naar een thuis dat hem eindelijk rust geeft.

Anjo hóórt niet achter tralies. Dit levenslustige ventje wil leven, ontdekken, liefhebben — en dat kan alleen met zijn eigen mens of familie aan zijn zijde.

Wie geeft deze bijzondere jongen eindelijk de plek waar hij al zó lang op wacht?

Mica is dol op knuffels, houdt van beweging en is een schat.
Mica werd gevonden in de bergen en kwam via het grote staatsasiel bij ons terecht. In een rustige, kleinschalige omgeving bloeide ze meteen op: een zacht, verlegen meisje dat vooral wil begrijpen wat er gebeurt, wil leren en wil vertrouwen.

Nieuwe indrukken vindt ze spannend, maar haar nieuwsgierigheid wint het steeds vaker. Ze kijkt naar haar hondenvriendjes om te zien wat de bedoeling is — en als ze het eenmaal snapt, doet ze enthousiast mee. Buiten wandelen vindt ze heerlijk, en in de speelweide gaat ze helemaal los. Haar zoomies zijn pure levensvreugde.

Mica is aanhankelijk, speels en zo dankbaar. Een tweede hond zou haar geweldig helpen, want ze groeit zichtbaar wanneer ze zich kan optrekken aan een stabiel maatje. Een veilige tuin of omheind terrein om in te rennen zou haar ongelooflijk gelukkig maken.

Ze is geen beginnershondje — ze heeft een rustige omgeving nodig, iemand die haar onzekerheid ziet en haar stap voor stap verder helpt.  Maar wie haar die kans geeft, krijgt een loyaal, liefdevol en vrolijk meisje terug… een maatje voor het leven.

Mica is geboren in juni 2021 en is ongeveer 65 cm hoog.