Adoptie Podenco

Afgedankt is een hard woord. Maar het is wel wat er gebeurde. De jager die jarenlang deel uitmaakte van haar leven bracht Loli naar het asiel en liet haar daar achter.

Wat Loli daarvan vindt, zullen we nooit weten. Wat we wel weten, is dat ze niet ophield van mensen te houden. In het asiel leerden ze een lieve, aanhankelijke en ongelooflijk dankbare hond kennen. Een hond die geniet van aandacht en het fijn vindt om bij mensen te zijn.

Loli is geboren in april 2020 en kwam samen met twee andere podenco's naar het asiel. Met de andere honden kan ze het prima vinden en ook tijdens wandelingen doet ze het goed. Nieuwe situaties bekijkt ze eerst even rustig, maar daarna zet haar nieuwsgierigheid het meestal van haar over.

𝘓𝘰𝘭𝘪 𝘭𝘪𝘫𝘬𝘵 𝘣𝘦𝘨𝘳𝘦𝘱𝘦𝘯 𝘵𝘦 𝘩𝘦𝘣𝘣𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦 𝘸𝘦𝘯𝘥𝘪𝘯𝘨 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘨𝘦𝘯𝘰𝘮𝘦𝘯. 𝘡𝘦 𝘨𝘦𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘷𝘢𝘯 𝘢𝘢𝘯𝘥𝘢𝘤𝘩𝘵, 𝘷𝘢𝘯 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘬𝘭𝘦𝘪𝘯𝘦 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵𝘦𝘯 𝘥𝘪𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘯𝘥𝘦𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘮𝘰𝘰𝘪 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯. 𝘌𝘯 𝘫𝘶𝘪𝘴𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘰 𝘧𝘪𝘫𝘯 𝘰𝘮 𝘣𝘪 𝘫𝘦 𝘵𝘦 𝘩𝘦𝘣𝘣𝘦𝘯.

Loli vraagt niet om medelijden. Ze vraagt om een thuis. Een plek waar haar asielleven straks niet meer is dan een herinnering en waar ze eindelijk gewoon hond mag zijn.

“De mooiste dingen in het leven zijn niet te koop. Ze komen op vier poten je huis binnen."

Thor werd van straat gehaald en naar een asiel gebracht. Later kreeg hij een eigenaar. En kwam hij opnieuw in een asiel terecht. Voor een hond zijn dat veel veranderingen. Veel nieuwe plekken. Veel nieuwe mensen. En uiteindelijk toch weer afscheid moeten nemen van het leven dat hij kende.

Wat daarbij opvalt, is dat niets in zijn karakter verklaart waarom hij vandaag nog steeds wacht op een thuis. De vrijwilligers omschrijven hem als een aanhankelijke, sociale en vriendelijke hond. Een hond die graag contact maakt met mensen, goed overweg kan met andere honden en zich voorbeeldig gedraagt tijdens wandelingen aan de lijn.

Thor lijkt het leven te nemen zoals het komt. Een wandeling? Gezellig. Gezelschap? Graag. Andere honden? Geen probleem. Hij heeft een open en prettig karakter waardoor hij zich gemakkelijk tussen mensen en honden beweegt.

𝘞𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘩𝘦𝘮 𝘰𝘰𝘬 𝘣𝘳𝘢𝘤𝘩𝘵, 𝘛𝘩𝘰𝘳 𝘭𝘪𝘫𝘬𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳𝘢𝘭 𝘨𝘦𝘪̈𝘯𝘵𝘦𝘳𝘦𝘴𝘴𝘦𝘦𝘳𝘥 𝘪𝘯 𝘸𝘢𝘵 𝘦𝘳 𝘷𝘢𝘯𝘥𝘢𝘢𝘨 𝘵𝘦 𝘣𝘦𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘭𝘵. 𝘌𝘯 𝘮𝘪𝘴𝘴𝘤𝘩𝘪𝘦𝘯 𝘪𝘴 𝘥𝘢𝘵 𝘸𝘦𝘭 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘨𝘳𝘰𝘰𝘵𝘴𝘵𝘦 𝘬𝘳𝘢𝘤𝘩𝘵: 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘪𝘫 𝘻𝘪𝘤𝘩𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘪𝘴 𝘨𝘦𝘣𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯.

Thor is geboren in december 2021, weegt ongeveer zeventien kilo en heeft nog een heel leven voor zich.

"Hij heeft al op verschillende plekken gewoond. Nu is hij op zoek naar een thuis waar hij mag blijven."

Ze werd gevonden in het veld. Alleen. Wat er vóór die dag gebeurde weten we niet. Wat we wel weten, is dat Zia open en lief is gebleven. Ze zoekt nog steeds contact, geniet van aandacht en laat iedere dag zien hoeveel vertrouwen ze in mensen heeft.

Zia is nog jong, geboren in maart 2023, en heeft ondanks alles haar vertrouwen in mensen niet verloren. Integendeel. Zia zoekt contact, geniet van aandacht en stapt met een open blik op de wereld af. Ze wandelt fijn aan de lijn, kan goed overweg met andere honden en laat in het asiel iedere dag zien wat een vriendelijke en stabiele hond ze is.

𝘡𝘪𝘢 𝘪𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘯𝘥 𝘥𝘪𝘦 𝘨𝘦𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘷𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘯. 𝘝𝘢𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘷𝘳𝘪𝘦𝘯𝘥𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥, 𝘦𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘪 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘬𝘰𝘱 𝘦𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘯𝘥𝘦𝘭𝘪𝘯𝘨 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯. 𝘡𝘦 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘮𝘰𝘰𝘪𝘦 𝘮𝘦𝘯𝘨𝘦𝘭𝘪𝘯𝘨 𝘷𝘢𝘯 𝘻𝘢𝘤𝘩𝘵𝘩𝘦𝘪𝘥 𝘦𝘯 𝘰𝘱𝘦𝘯𝘩𝘦𝘪𝘥, 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘻𝘦 𝘻𝘪𝘤𝘩 𝘴𝘯𝘦𝘭 𝘪𝘯 𝘫𝘦 𝘩𝘢𝘳𝘵 𝘸𝘢𝘯𝘥𝘦𝘭𝘵.

Bij een dierenartscontrole werd een blessure aan haar heup ontdekt. Op dit moment loopt ze goed en geniet ze volop van haar dagelijkse leven, maar om pijn en slijtage in de toekomst te voorkomen zal ze een operatie nodig hebben.
Dat maakt Zia niet minder bijzonder. Het maakt alleen dat we voor haar een thuis zoeken waar ze niet wordt beoordeeld op een medische aantekening, maar wordt gezien om wie ze werkelijk is.

Een lieve, sociale jonge podenca die nog een heel leven voor zich heeft.

"Zachtheid is geen teken dat het leven makkelijk was. Het is een teken van karakter."

𝐏𝐨𝐫𝐭𝐡𝐨𝐬 𝐢𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐞𝐞𝐫𝐬𝐭𝐞 𝐯𝐚𝐧 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐟𝐚𝐦𝐢𝐥𝐢𝐞 𝐝𝐢𝐞 𝐨𝐧𝐬 𝐡𝐨𝐨𝐩 𝐠𝐞𝐞𝐟𝐭.
Zijn broertjes en zusje woonden samen met hem bij Galgo del Sol. Ze waren net als Porthos: voorzichtig, onzeker en niet de honden die meteen vol vertrouwen op alles afstappen. Inmiddels zijn ze allemaal geadopteerd. In hun eigen gezinnen hebben ze enorme stappen gezet. Ze hebben geleerd dat mensen veilig kunnen zijn, dat een huis rust kan brengen en dat nieuwe dingen niet altijd spannend hoeven te zijn. Ze hebben stappen gezet die in een asiel bijna onmogelijk zijn. Niet omdat ze andere honden werden, maar omdat ze eindelijk de kans kregen zichzelf te worden.

𝘌𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘰𝘮 𝘸𝘪𝘫 𝘻𝘰 𝘪𝘯 𝘗𝘰𝘳𝘵𝘩𝘰𝘴 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘷𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘭𝘰𝘷𝘦𝘯. 𝘞𝘦 𝘩𝘦𝘣𝘣𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘰𝘯𝘻𝘦 𝘦𝘪𝘨𝘦𝘯 𝘰𝘨𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘻𝘪𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘵 𝘦𝘳 𝘮𝘰𝘨𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘪𝘴. 𝘕𝘪𝘦𝘵 𝘦́é𝘯 𝘬𝘦𝘦𝘳, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘳𝘪𝘦 𝘬𝘦𝘦𝘳. 𝘌𝘯 𝘥𝘢𝘢𝘳𝘰𝘮 𝘨𝘦𝘭𝘰𝘷𝘦𝘯 𝘸𝘪𝘫 𝘥𝘢𝘵 𝘗𝘰𝘳𝘵𝘩𝘰𝘴 𝘥𝘢𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘬𝘢𝘯.

Een thuis verandert niet alles. Maar voor honden zoals Porthos is het vaak precies de plek waar de mooiste stappen worden gezet.

“De toekomst van een hond wordt niet bepaald door waar hij vandaan komt, maar door wie hem een kans geeft."

𝐙𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐛𝐫𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐄𝐥𝐟𝐨 𝐝𝐨𝐨𝐫 𝐢𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐞𝐤𝐣𝐞 𝐯𝐚𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐚𝐬𝐢𝐞𝐥.

Niet in een huis. Niet in een tuin. Niet op wandelingen. Niet tussen mensen die hem lieten ontdekken hoe mooi het leven kan zijn.

Gewoon in een hoekje. Bang. Jarenlang deed Elfo zijn best om onzichtbaar te zijn. Niet op te vallen. Geen aandacht te trekken. Alsof de veiligste manier van leven was om door niemand gezien te worden.

Toen Elfo bij Galgos del Sol aankwam, begon er iets te veranderen. Niet alles. Niet ineens. Maar wel iets heel belangrijks. Elfo ontdekte de tuin.

𝘌𝘯 𝘸𝘢𝘵 𝘩𝘪𝘫 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘷𝘰𝘯𝘥, 𝘸𝘢𝘴 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘸𝘢𝘵 𝘸𝘪𝘫 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘮𝘢𝘢𝘭 𝘻𝘰 𝘯𝘰𝘳𝘮𝘢𝘢𝘭 𝘷𝘪𝘯𝘥𝘦𝘯. 𝘎𝘳𝘢𝘴. 𝘎𝘦𝘶𝘳𝘦𝘯. 𝘋𝘦 𝘸𝘪𝘯𝘥. 𝘙𝘶𝘪𝘮𝘵𝘦. 𝘝𝘳𝘪𝘫𝘩𝘦𝘪𝘥.

Daar snuffelt hij. Daar ontspant hij. Daar zie je een klein Podenco-kruisingetje dat eindelijk een stukje van de wereld durft te ontdekken. Maar er is ook iets wat Elfo nog steeds heel moeilijk vindt. Een tuigje. Een halsband. Aangelijnd worden. Dat bezorgt hem zoveel spanning dat wandelen op dit moment geen realistische optie is. Misschien verandert dat ooit nog. Misschien ook niet. En misschien hoeft dat niet de belangrijkste vraag te zijn.

De belangrijkste vraag is: Kan er ergens iemand zijn die Elfo neemt zoals hij nu is? Iemand met een veilige, zeer goed omheinde tuin. Iemand die begrijpt dat niet iedere hond hetzelfde hoeft te zijn. Iemand die hem helpt waar dat kan, maar hem niet onder druk zet waar dat niet kan.

Over het oefenen met een tuigje of lijn zullen toekomstige adoptanten uiteraard advies krijgen. Wat Elfo nodig heeft, is iemand die begrijpt dat vertrouwen niet groeit onder druk.

𝘌𝘭𝘧𝘰 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘢𝘭 𝘻𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘫𝘢𝘢𝘳 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘨𝘦𝘭𝘦𝘦𝘧𝘥 𝘮𝘦𝘵 𝘢𝘯𝘨𝘴𝘵. 𝘏𝘪𝘫 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘯𝘴 𝘯𝘰𝘥𝘪𝘨 𝘥𝘪𝘦 𝘩𝘦𝘮 𝘷𝘦𝘳𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘵. 𝘏𝘪𝘫 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘯𝘴 𝘯𝘰𝘥𝘪𝘨 𝘥𝘪𝘦 𝘩𝘦𝘮 𝘣𝘦𝘨𝘳𝘪𝘫𝘱𝘵.

Want achter al die voorzichtigheid zit een lief hondje dat aandacht zoekt, geniet van rust en de kans verdient om eindelijk gelukkig te zijn.

Geen perfect leven. Gewoon een veilig paradijsje. Een tuin om in te snuffelen. Een zacht bed. Een mens dat blijft.

“De grootste stap die Elfo ooit zette, was geloven dat de wereld misschien toch niet zo eng is."

𝐃𝐨𝐞𝐥: 𝐋𝐢𝐞𝐟𝐝𝐞 𝐞𝐧 𝐠𝐞𝐥𝐮𝐤

𝐀𝐬𝐢𝐞𝐥: 𝐋𝐨𝐥𝐢 𝐂𝐚𝐧𝐭𝐞𝐫𝐨

𝐁𝐞𝐬𝐭𝐞𝐦𝐦𝐢𝐧𝐠: 𝐁𝐢𝐣 𝐣𝐨𝐮?

𝐄𝐞𝐧 𝐧𝐚𝐚𝐦 𝐝𝐢𝐞 𝐬𝐧𝐞𝐥𝐡𝐞𝐢𝐝 𝐛𝐞𝐥𝐨𝐨𝐟𝐭. 𝐄𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐠𝐞𝐰𝐨𝐨𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐭𝐡𝐮𝐢𝐬 𝐳𝐨𝐞𝐤𝐭.

Relámpago betekent bliksem. Een naam die opvalt, net als hijzelf. Deze jonge Podenco van drie jaar heeft alles in zich om een geweldige gezinshond te zijn. Vrolijk, sociaal, aanhankelijk en altijd blij met gezelschap.

𝘏𝘪𝘫 𝘩𝘰𝘶𝘥𝘵 𝘷𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘯. 𝘝𝘢𝘯 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯 𝘻𝘪𝘫𝘯. 𝘝𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘬𝘭𝘦𝘪𝘯𝘦 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵𝘦𝘯 𝘥𝘪𝘦 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘯𝘥 𝘨𝘳𝘰𝘰𝘵 𝘻𝘪𝘫𝘯. 𝘌𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘯𝘥𝘦𝘭𝘪𝘯𝘨, 𝘦𝘦𝘯 𝘡𝘢𝘤𝘩𝘵𝘦 𝘢𝘢𝘪 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘬𝘰𝘱, 𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘰𝘱 𝘦𝘦𝘯 𝘷𝘦𝘪𝘭𝘪𝘨𝘦 𝘱𝘭𝘦𝘬. 𝘋𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘸𝘢𝘵 𝘩𝘪𝘫 𝘻𝘰𝘦𝘬𝘵.

Met zijn twaalf kilo heeft Relámpago een heerlijk formaat. Niet groot, niet klein, maar precies goed voor mensen die een actieve, gezellige kameraad zoeken. Hij kan goed overweg met andere honden en brengt een fijne, positieve energie met zich mee.

Hij wacht niet op een perfect leven. Hij wacht op een kans. Op een deur die voor hem opengaat. Op iemand die hem ziet en denkt: jij hoort bij ons.

“Geluk begint niet bij het vinden van de perfecte hond, maar bij het openen van je hart voor de juiste.”

𝐖𝐚𝐚𝐫𝐬𝐜𝐡𝐮𝐰𝐢𝐧𝐠: 𝐃𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐞𝐥 𝐛𝐢𝐣𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞 𝐛𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐣𝐞 𝐛𝐢𝐣 𝐦𝐚𝐠 𝐤𝐨𝐦𝐞𝐧.

Melisa en Cory hebben elkaar allang gevonden. Ze weten precies wie het eerst gaat liggen. Wie er op onderzoek uitgaat. Wie er nog een extra rondje wil wandelen. En wie er alvast kijkt of er misschien iets lekkers aankomt.

𝘏𝘦𝘵 𝘪𝘴 𝘥𝘪𝘦 soort 𝘷𝘢𝘯 𝘣𝘢𝘯𝘥 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘷𝘢𝘯 𝘫𝘦 𝘯𝘢 𝘷𝘪𝘫𝘧 𝘮𝘪𝘯𝘶𝘵𝘦𝘯 𝘥𝘦𝘯𝘬𝘵: 𝘰𝘬𝘦́, 𝘫𝘶𝘭𝘭𝘪𝘦 𝘵𝘸𝘦𝘦 𝘩𝘰𝘳𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘸𝘰𝘰𝘯 𝘣𝘪𝘫 𝘦𝘭𝘬𝘢𝘢𝘳.

Wat we misschien nog wel het leukste vinden? Hun wereldje is niet gesloten. Er is nog een plekje vrij. Melisa en Cory hebben elkaar al gevonden. Nu zoeken ze iemand om al dat moois mee te delen. En geloof ons: lid worden van de club van Melisa en Cory heeft voordelen. Dubbel zoveel Podenco-grappen. Dubbel zoveel nieuwsgierige neuzen. Dubbel zoveel wandelplezier. Dubbel zoveel liefde.

𝘌𝘯 𝘫𝘢, 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘬𝘳𝘪𝘫𝘨 𝘫𝘦 𝘴𝘰𝘮𝘴 𝘰𝘰𝘬 𝘥𝘶𝘣𝘣𝘦𝘭 𝘻𝘰𝘷𝘦𝘦𝘭 𝘻𝘢𝘯𝘥, 𝘩𝘢𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘱𝘰𝘥𝘦𝘯𝘤𝘰-𝘮𝘦𝘯𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘵𝘦𝘳𝘶𝘨. 𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘰𝘰𝘳𝘵 𝘦𝘳𝘣𝘪𝘫.

“Geluk wordt groter wanneer je het deelt."

Melisa en Cory weten dat allang. Nu nog iemand die het samen met hen wil beleven.

𝐌𝐞𝐭 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐛𝐢𝐣𝐧𝐚 𝟗 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐢𝐬 𝐆𝐢𝐧𝐠𝐞𝐫 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐣𝐨𝐧𝐠𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝 𝐦𝐞𝐞𝐫, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐞𝐥 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐧𝐝 𝐝𝐢𝐞 𝐧𝐨𝐠 𝐯𝐨𝐥𝐨𝐩 𝐤𝐚𝐧 𝐠𝐞𝐧𝐢𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐰𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐭𝐞 𝐛𝐢𝐞𝐝𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭.

Er zit iets zachts in de blik van Ginger. Ze is geen hond die direct op de voorgrond treedt. Ginger kijkt eerst even de kat uit de boom. Rustig. Voorzichtig. Op haar eigen tempo.

Maar wie de tijd neemt om naar haar te kijken, ziet meer dan alleen een verlegen Podenca. Je ziet een hond die stap voor stap groeit. Die nieuwsgieriger wordt. Die steeds iets meer durft.

𝘡𝘦 𝘩𝘰𝘦𝘧𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘳𝘰𝘵𝘦 𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘰𝘧 𝘴𝘱𝘦𝘤𝘵𝘢𝘤𝘶𝘭𝘢𝘪𝘳𝘦 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵𝘦𝘯. 𝘎𝘪𝘯𝘨𝘦𝘳 𝘭𝘢𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘻𝘪𝘦𝘯 𝘸𝘪𝘦 𝘻𝘦 𝘪𝘴 𝘪𝘯 𝘬𝘭𝘦𝘪𝘯𝘦, 𝘦𝘦𝘳𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘱𝘱𝘦𝘯.

Voor Ginger zoeken we iemand die haar niets hoeft te leren behalve dat ze welkom is. Iemand die geniet van een hond die op haar eigen manier en in haar eigen tempo haar hart opent.

“De mooiste band ontstaat wanneer vertrouwen de tijd krijgt."

𝗪𝗜𝗡𝗞𝗬 — 𝗘𝗜𝗡𝗗𝗘𝗟𝗜𝗝𝗞 𝗭𝗢𝗡𝗗𝗘𝗥 𝗣𝗜𝗝𝗡; Je kijkt naar Winky en vraagt je automatisch af hoe lang hij met die pijn heeft moeten rondlopen.

Deze prachtige Podenco jongen van twee jaar oud werd door een jager achtergelaten met een ernstig beschadigd oog. Een oog dat niet meer te redden was en hem voortdurend pijn bezorgde. Bij Galgos del Sol kreeg hij eindelijk de hulp die hij nodig had en werd zijn oogje verwijderd. En wat is hij daar goed van hersteld. Je ziet aan alles dat hij zich beter voelt. Meer rust. Meer ontspanning. Meer ruimte om gewoon zichzelf te zijn zonder die constante pijn die overal met hem meeging.

Winky is een grote, prachtige jongen met een ontzettend vriendelijk karakter. Sociaal met andere honden, goed aan de lijn en zacht in zijn gedrag. Echt een hond waar je meteen iets voor voelt. Daarnaast wordt hij behandeld voor leishmania. Zijn nieren zijn gelukkig goed en hij doet het daar prima op. Want ook dat kreeg hij er nog bij. Alsof het beschadigde oog nog niet genoeg was geweest. Maar Winky blijft doorgaan. Niet zielig. Niet boos op de wereld. Juist vol vertrouwen  Gewoon blij dat hij zich eindelijk beter voelt.

En nu verdient hij een thuis. Een plek waar hij geliefd is, veilig is en nooit meer genegeerd wordt wanneer hij pijn heeft.

“Een hond vergeet misschien niet alles wat hij heeft meegemaakt, maar hij voelt wel heel goed wie hem eindelijk goed behandelt."

Blu is geboren in 2017 en is een Podenco mix met een enorm lief en zacht karakter. Een hond die tevreden kijkt, rustig blijft en van iedereen houdt die vriendelijk voor hem is. Zijn verleden was allesbehalve makkelijk. Toen de boerderij waar hij leefde werd verkocht, bleef Blu gewoon achter. Alsof zijn leven niets waard was. De nieuwe bewoners wilden hem daar niet hebben en behandelden hem slecht. Er werd zelfs met hagel op hem geschoten.

𝗘𝗻 𝘁𝗼𝗰𝗵 𝗶𝘀 𝗕𝗹𝘂 𝗴𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗻𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝘄𝗮𝗻𝘁𝗿𝗼𝘂𝘄𝘁. 𝗛𝗶𝗷 𝗸𝗶𝗷𝗸𝘁 𝗷𝗲 𝗮𝗮𝗻 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝘇𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗸, 𝗮𝗹𝘀𝗼𝗳 𝗵𝗶𝗷 𝗻𝗼𝗴 𝘀𝘁𝗲𝗲𝗱𝘀 𝗴𝗲𝗹𝗼𝗼𝗳𝘁 𝗱𝗮𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗼𝗼𝗸 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝘀 𝗸𝗮𝗻.

Blu heeft zware beschadigingen aan zijn voorpoten. Volgens de verhalen zou dit zijn gebeurd na een aanval van een wild zwijn. Wat de echte oorzaak ook is geweest: zijn poten zijn nooit behandeld. Daardoor loopt hij moeilijk en langzaam. Zijn extreme overgewicht maakt alles nog zwaarder voor hem. Elke stap kost kracht. Zijn lichaam draagt kilo’s die hij eigenlijk niet meer kan dragen.

Maar ondanks alles is Blu een ontzettend vriendelijke hond gebleven. Hij is goed voor mensen, sociaal en rustig van aard. Een hond die geen perfectie zoekt, alleen veiligheid, liefde en eindelijk een leven zonder pijn en verwaarlozing.

𝗕𝗹𝘂 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗴𝗲𝗲𝗻 𝗺𝗲𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗱𝗲𝗻 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴. 𝗛𝗶𝗷 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴 𝗱𝗶𝗲 𝗵𝗲𝗺 𝗲𝗶𝗻𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘄é𝗹 𝘇𝗼𝗿𝗴 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻.

Voor zijn toekomstige adoptanten zal zijn gezondheid prioriteit nummer één zijn. Rustig en verantwoord afvallen, ondersteuning voor zijn lichaam en een thuis waar hij eindelijk mag bijkomen van alles wat hij heeft meegemaakt.
Blu kan niet wandelen , daarom is een tuin bij adoptie een noodzaak.

“Een hond draagt geen schuld aan wat mensen van hem gemaakt hebben.”

Haar puppy’s vonden allang hun gezinnen. Blossom bleef achter. Niet omdat ze niet lief is. Niet omdat ze niet mooi is. Niet omdat ze geen geweldige hond is. Maar omdat haar verhaal nét iets meer uitleg vraagt dan dat van een “makkelijke” hond.

Blossom is een prachtige Podenco van vier jaar oud die al veel te lang in een kennel zit. Ze werd gered in mei 2024 en draagt een verleden met zich mee dat veel mensen meteen onzeker maakt zodra ze woorden horen als hartworm of leishmania.

Maar dit is het belangrijkste deel van haar verhaal: haar hartworm is behandeld. De leishmania is onder controle en staat op een stabiele lage grens.

Blossom is geen hond die opgegeven moet worden. Ze is een hond die eindelijk een kans verdient.

In het begin was ze bang. Het leven had haar niet geleerd dat mensen veilig konden zijn. Maar kijk haar nu… ze doet het zó goed. Ze groeit, ontspant, vertrouwt steeds meer en laat eindelijk zien wie ze werkelijk is.

En toch zit ze nog steeds in een kennel. Terwijl haar puppy’s allang thuis zijn. Dat doet pijn. Want honden zoals Blossom verdwijnen zo makkelijk naar de achtergrond. Zodra er een medisch verleden is, lijken ze ineens “moeilijk”. Terwijl juist deze honden vaak zó dankbaar, zó puur en zó bijzonder zijn.

Blossom verdient meer dan wachten. Meer dan nog een seizoen achter hekken. Meer dan voorbijgelopen worden door mensen die alleen schrikken van een woord in haar dossier.

Ze verdient een eigen mand. Rust. Liefde. Een leven dat eindelijk begint.

“Sommige honden vragen geen perfect leven. Alleen iemand die niet wegkijkt van hun verleden."

𝗣𝗢𝗗𝗘𝗡𝗖𝗢-𝗠𝗜𝗫 𝗦𝗖𝗛𝗜𝗠𝗢 — vrolijk, slim en altijd klaar om het leven interessanter te maken. Dit is zo’n hond waarbij stilte meestal maar heel kort duurt. Schimo is een jonge Podenco-mix van 1 jaar en 9 maanden oud. Ongeveer 46 cm hoog, 10 kilo licht en één grote bundel levenslust.
⠀
Hij heeft die typische Podenco-uitstraling: elegant, wakker, nieuwsgierig en altijd met zijn aandacht bij de wereld om hem heen. Maar tegelijk ook zacht, sociaal en enorm mensgericht. Schimo wil erbij zijn. Bij mensen. Bij beweging. Bij gezelligheid. Bij alles eigenlijk.
⠀
Hij speelt graag, leert snel en heeft een levendige energie die aanstekelijk werkt. Zo’n hond die je automatisch laat lachen omdat hij overal volledig in opgaat.
⠀
𝘚𝘤𝘩𝘪𝘮𝘰 𝘪𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘨𝘦𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘦𝘦𝘯 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘻𝘪𝘫𝘭𝘪𝘫𝘯. 𝘏𝘪𝘫 𝘸𝘪𝘭 𝘮𝘦𝘦𝘥𝘰𝘦𝘯. 𝘔𝘦𝘦𝘬𝘪𝘫𝘬𝘦𝘯. 𝘔𝘦𝘦𝘳𝘦𝘯𝘯𝘦𝘯. 𝘔𝘦𝘦𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯. 𝘌𝘯 𝘢𝘭𝘴 𝘩𝘦𝘵 𝘢𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘮 𝘭𝘪𝘨𝘵: 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘪𝘦𝘷𝘴𝘵 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘮𝘢𝘢𝘭 𝘵𝘦𝘨𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬.
⠀
Met Schimo haal je geen rustige decoratiehond in huis.
Je haalt karakter binnen. Enthousiasme. Beweging. Een hond die je dagen vult met leven. En vervelen? Dat gaat met hem inderdaad moeilijk worden.
⠀
“De leukste honden zijn niet altijd de rustigste honden. Vaak zijn het juist degenen die het leven kleur geven.”

Ze kijkt je aan alsof ze nog probeert te geloven dat het leven ook zacht kan zijn.

Niet voorzichtig. Niet wantrouwend. Gewoon hoopvol, ondanks alles wat daar eigenlijk tegenin spreekt.
⠀
Lara is nog jong. Nog geen twee jaar oud.
Een prachtige mixteef van ongeveer 45 cm hoog en 10 kilo licht. Elegant gebouwd, zachte uitstraling, en ogen die bijna onmogelijk te vergeten zijn. Helder. Open. Alsof er nog altijd iets in haar leeft dat niet kapot te krijgen was.
⠀
Haar verleden was niet goed. Dat zie je niet omdat ze boos is geworden op de wereld. Je ziet het juist omdat ze dat níét is geworden. Ze zoekt mensen op. Leunt tegen je aan alsof aanraking iets kostbaars is. Alsof knuffels nooit vanzelfsprekend waren. Ze wil dichtbij zijn, geniet van aandacht en heeft die lieve, zachte energie van een hond die gewoon graag geliefd wil worden.
⠀
𝘓𝘢𝘳𝘢 𝘪𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘯𝘥 𝘥𝘪𝘦 𝘣𝘪𝘯𝘯𝘦𝘯𝘬𝘰𝘮𝘵 𝘮𝘦𝘵 𝘨𝘳𝘰𝘰𝘵 𝘷𝘦𝘳𝘵𝘰𝘰𝘯. 𝘡𝘦 𝘬𝘰𝘮𝘵 𝘣𝘪𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘴. 𝘌𝘦𝘯 𝘻𝘢𝘤𝘩𝘵𝘦 𝘷𝘳𝘢𝘢𝘨. 𝘖𝘧 𝘥𝘪𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘦𝘪𝘯𝘥𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘱𝘭𝘦𝘬 𝘮𝘢𝘨 𝘻𝘪𝘫𝘯.
⠀
Ze verdient mensen die haar niet alleen mooi vinden, maar haar echt zien. Die begrijpen hoeveel kracht er zit in een hond die ondanks een slechte start nog steeds liefde durft te geven.
⠀
“Niet iedere hond verliest na verdriet het vertrouwen in mensen. Sommigen blijven wachten op die ene reden om opnieuw te geloven.”
⠀
Lara wacht nog steeds.

Een jonge hond die het gewoon goed oppakt. Choi is een Podenco Ibicenco reu, geboren rond oktober 2023 en ongeveer 65 cm hoog. Hij werd gevonden in de buurt van asiel Kimba en is daar opgevangen. Bij binnenkomst was hij mager, maar dat herstelde snel. Inmiddels is hij fit, in goede conditie en laat hij zien wat voor hond hij is.

Hij speelt graag met andere honden, beweegt soepel en ontspannen en kan daarna net zo makkelijk ergens liggen en tot rust komen. Dat schakelen gaat vanzelf. Naar mensen is hij open en toegankelijk. Hij komt even kijken, laat zich aaien en blijft rustig bij je staan. Geen druk gedrag, maar gewoon prettig en in balans.

Choi is een fijne, stabiele jonge hond die klaar is voor een eigen plek waar hij verder kan groeien.

“Een goede hond herken je aan hoe makkelijk het samen voelt.”

Eén blik op hem en je voelt het meteen: dit hondje leeft alsof iedere dag een feestje is.

Lucky wordt in juni één jaar oud. 27 cm hoog, 7 kilo puur enthousiasme en waarschijnlijk een heerlijke mix van Podenco Maneto en Bodeguero. Twee slimme, levendige rassen samengebracht in één compacte clown met eindeloos veel charme.

Hij is vrolijk vanaf het moment dat hij wakker wordt. Altijd goedgehumeurd. Altijd in voor contact. Altijd nieuwsgierig naar wat de dag gaat brengen. Lucky heeft zo’n energie die een huis lichter maakt.

Niet druk op een vermoeiende manier, maar levendig. Aanwezig. Echt onderdeel van alles. Hij kijkt, leert, denkt mee en heeft die slimme Maneto-blik waarbij je bijna ziet hoe snel zijn koppie werkt.

𝘏𝘪𝘫 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘩𝘰𝘶𝘥𝘪𝘯𝘨 𝘷𝘢𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘯𝘥 𝘥𝘪𝘦 𝘸𝘢𝘤𝘩𝘵 𝘵𝘰𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘨𝘪𝘯𝘵. 𝘓𝘶𝘤𝘬𝘺 𝘪𝘴 𝘢𝘭 𝘣𝘦𝘨𝘰𝘯𝘯𝘦𝘯. 𝘏𝘪𝘫 𝘯𝘦𝘦𝘮𝘵 𝘫𝘦 𝘮𝘦𝘦 𝘪𝘯 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘩𝘦𝘪𝘥, 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘦𝘯𝘵𝘩𝘰𝘶𝘴𝘪𝘢𝘴𝘮𝘦, 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘨𝘦𝘬𝘬𝘦 𝘪𝘥𝘦𝘦ë𝘯 𝘦𝘯 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘨𝘳𝘦𝘯𝘻𝘦𝘭𝘰𝘻𝘦 𝘻𝘪𝘯 𝘰𝘮 𝘵𝘦 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯.

Hij is sociaal met andere honden, dol op mensen en heeft een heerlijk open karakter. Zo’n hond die niet eerst drie weken vanaf een afstandje hoeft te kijken, maar gewoon meteen contact maakt. En ja… slim is hij ook. Misschien soms nét iets té slim.

“Een vrolijke hond verandert niet alleen de sfeer in huis. Hij verandert de hele dag.”

Lucky zoekt mensen die kunnen genieten van zijn levenslust, zijn intelligentie en zijn enorme hart.

Ze wordt wakker en is meteen klaar voor de dag. Yara is een jonge Podenca van 10 maanden, 51 cm hoog en 15 kilo. Een vrolijke, slimme en mensgerichte hond die het leven licht lijkt te nemen. Haar ogen vallen meteen op — helder, levendig en vol nieuwsgierigheid; 𝘻𝘦 𝘻𝘪𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦 𝘩𝘰𝘯𝘥, 𝘭𝘰𝘰𝘱𝘵 𝘦𝘳 𝘯𝘢𝘢𝘳𝘵𝘰𝘦 𝘦𝘯 𝘷𝘳𝘢𝘢𝘨𝘵 𝘨𝘦𝘸𝘰𝘰𝘯 𝘰𝘧 𝘦𝘳 𝘨𝘦𝘴𝘱𝘦𝘦𝘭𝘥 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘵, 𝘦𝘯 𝘢𝘭𝘴 𝘩𝘦𝘵 𝘢𝘯𝘵𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥 𝘯𝘦𝘦 𝘪𝘴, 𝘥𝘢𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘻𝘪𝘯𝘵 𝘻𝘦 𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘪𝘦𝘵𝘴 — 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘱𝘳𝘰𝘯𝘨, 𝘦𝘦𝘯 𝘳𝘰𝘯𝘥𝘫𝘦, 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘱𝘦𝘭𝘭𝘦𝘵𝘫𝘦 𝘮𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘦𝘯 𝘵𝘰𝘤𝘩 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘴

Ze is aanhankelijk en zoekt graag contact met mensen. Komt naar je toe, kijkt je aan, blijft even bij je staan en geniet zichtbaar van aandacht. Ze heeft dat speelse, maar ook dat zachte — een combinatie die je niet vaak zo mooi samen ziet; 𝘻𝘦 𝘬𝘰𝘮𝘵 𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘫 𝘫𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘢𝘯, 𝘵𝘪𝘬𝘵 𝘫𝘦 𝘻𝘢𝘤𝘩𝘵 𝘢𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘯𝘦𝘶𝘴 𝘦𝘯 𝘬𝘪𝘫𝘬𝘵 𝘥𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘮𝘰𝘰𝘪𝘦 𝘰𝘨𝘦𝘯 𝘰𝘧 𝘫𝘦 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘪𝘦𝘵, 𝘦𝘤𝘩𝘵 𝘻𝘪𝘦𝘵

Met andere honden gaat ze goed om. Ze past zich makkelijk aan en maakt er haar eigen moment van, met of zonder speelmaatje; 𝘻𝘦 𝘪𝘴 𝘫𝘰𝘯𝘨, 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵, 𝘦𝘯 𝘣𝘳𝘦𝘯𝘨𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘰𝘰𝘳𝘵 𝘷𝘳𝘰𝘭𝘪𝘫𝘬𝘩𝘦𝘪𝘥 𝘮𝘦𝘦 𝘥𝘪𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘰𝘱𝘥𝘳𝘪𝘯𝘨𝘵, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘦𝘳 𝘨𝘦𝘸𝘰𝘰𝘯 𝘪𝘴

Yara is een ontzettend fijne jonge hond die nog alles voor zich heeft.

“Vrolijkheid herken je niet aan drukte, maar aan hoe licht het voelt.”

Hij bleef uit handen. Niet omdat hij niet wilde, maar omdat hij het nog niet durfde.

Hansel is een Podenco maneto reutje van 1 jaar. Hij werd samen met Gretel gevonden in de buurt van Kimba, waar ze al een tijd rondliepen. Het vangen van deze twee was lastig, ze bleven oplettend en hielden afstand zonder paniek.

Hansel is klein, maar draagt alles in zich wat een Podenco zo eigen maakt. Hij kijkt eerst, neemt waar en beweegt pas als het voor hem veilig voelt. Naar mensen is hij nog angstig, maar niet afgesloten. Je ziet dat hij wil, alleen nog niet durft; 𝘩𝘪𝘫 𝘯𝘦𝘦𝘮𝘵 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘦𝘯 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘧𝘵 𝘯𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘵𝘢𝘱 𝘢𝘤𝘩𝘵𝘦𝘳, 𝘢𝘭𝘴𝘰𝘧 𝘩𝘪𝘫 𝘱𝘳𝘰𝘣𝘦𝘦𝘳𝘵 𝘵𝘦 𝘣𝘦𝘨𝘳𝘪𝘫𝘱𝘦𝘯 𝘰𝘧 𝘩𝘦𝘵 𝘷𝘦𝘪𝘭𝘪𝘨 𝘪𝘴

Met andere honden gaat hij heel goed om. Daar zie je ontspanning en vertrouwen; 𝘩𝘪𝘫 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘳𝘶𝘴𝘵 𝘯𝘰𝘥𝘪𝘨, 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘥𝘳𝘶𝘬, 𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘯𝘴 𝘥𝘪𝘦 𝘩𝘦𝘮 𝘭𝘢𝘢𝘵 𝘻𝘪𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘷𝘦𝘪𝘭𝘪𝘨 𝘪𝘴

Hansel is geen hond die alles al kan. Maar wel één waar iets heel moois in zit.

“Hij hoeft niet snel te zijn — alleen de kans krijgen om te durven.”

Ze bleef dichtbij, maar altijd net buiten bereik.

Gretel is een Podenco maneto teefje van 2 jaar. Samen met Hansel werd ze gevonden in de buurt van asiel Kimba, waar ze al een tijd rondliepen. Het duurde lang voordat ze gevangen konden worden, omdat ze precies wist hoe ze afstand moest houden.

Gretel is klein en gevoelig. Naar mensen toe is ze nog angstig en ze moet echt nog leren dat contact veilig kan zijn. Tegelijk zie je zachtheid in haar, iets wat blijft; z𝘦 𝘬𝘪𝘫𝘬𝘵 𝘳𝘶𝘴𝘵𝘪𝘨 𝘦𝘯 𝘭𝘢𝘯𝘨𝘦𝘳, 𝘢𝘭𝘴𝘰𝘧 𝘻𝘦 𝘸𝘪𝘭 𝘣𝘦𝘨𝘳𝘪𝘫𝘱𝘦𝘯 𝘸𝘪𝘦 𝘫𝘦 𝘣𝘦𝘯

Met andere honden gaat ze heel goed om. Daar ontspant ze zichtbaar;𝘻𝘦 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘯𝘰𝘥𝘪𝘨 𝘦𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘳𝘶𝘴𝘵𝘪𝘨𝘦 𝘱𝘭𝘦𝘬 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘦 𝘮𝘢𝘨 𝘨𝘳𝘰𝘦𝘪𝘦𝘯.

Gretel hoeft niets te bewijzen. Ze moet alleen ervaren dat het veilig is.

“Ze hoeft niet dichtbij te komen — als ze blijft, is dat genoeg.”

Ter adoptie asiel Kimba ( gastgezin Duitsland)

Een jaar oud. En pas net begonnen met leven. Lola werd geboren op 22 augustus 2024, maar haar eerste maanden brachten haar nergens naartoe. Vastgeketend aan een boom, zonder ruimte, zonder keuze, zonder iets wat lijkt op een normaal hondenleven. In juli werd ze gered en inmiddels zit ze in een gastgezin in Duitsland, waar ze voor het eerst mag ontdekken hoe het ook kan. Ze is ongeveer 52 cm hoog en weegt rond de 20 kilo.

Ze moet nog veel leren — maar ze staat niet stil. Ze is slim, pakt dingen snel op en zoekt mensen op alsof ze altijd al geweten heeft dat ze daar hoort. Haar energie is jong en levendig, maar niet wild; het is die nieuwsgierigheid van een hond die ineens wél mag bewegen, wél mag kijken, wél mag meedoen; 𝘻𝘦 𝘣𝘦𝘸𝘦𝘦𝘨𝘵 𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘦 𝘸𝘦𝘳𝘦𝘭𝘥 𝘢𝘭𝘴 𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘥𝘪𝘦 𝘯𝘰𝘨 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘴 𝘰𝘱𝘯𝘦𝘦𝘮𝘵, 𝘥𝘪𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵, 𝘬𝘪𝘫𝘬𝘵, 𝘭𝘦𝘦𝘳𝘵 𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘯 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘷𝘦𝘳𝘥𝘦𝘳 𝘨𝘢𝘢𝘵, 𝘻𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘵𝘸𝘪𝘫𝘧𝘦𝘭 𝘰𝘧 𝘻𝘦 𝘩𝘦𝘵 𝘸𝘦𝘭 𝘮𝘢𝘨

Met andere honden gaat ze goed om. Ze speelt, beweegt, past zich aan en lijkt precies te voelen hoe ze mee kan draaien. Het leven dat ze niet kende, begint ze nu stap voor stap in te halen; 𝘦𝘳 𝘻𝘪𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘻𝘦𝘬𝘦𝘳𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵𝘩𝘦𝘪𝘥 𝘪𝘯 𝘩𝘢𝘢𝘳, 𝘢𝘭𝘴𝘰𝘧 𝘻𝘦 𝘩𝘦𝘵 𝘷𝘦𝘳𝘭𝘦𝘥𝘦𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘥𝘳𝘢𝘢𝘨𝘵, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘫𝘶𝘪𝘴𝘵 𝘳𝘶𝘪𝘮𝘵𝘦 𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘸𝘢𝘵 𝘯𝘶 𝘬𝘰𝘮𝘵

Lola is geen hond die al “af” is. Maar wel één die vooruit wil, die zich hecht en die alles in zich heeft om een geweldige hond te worden.

“Ze leert nog hoe het leven werkt… maar ze doet het al zo mooi.”

Ze was er gewoon. Buiten. Niet als iemand die ergens thuishoorde, maar als een klein leven dat zich staande hield tegen weer en wind, zonder bescherming, zonder zekerheid.

Sole zwierf samen met een Galgo door de straten. Mensen zagen haar wel, gaven haar eten, keken misschien even om… maar niemand kreeg haar echt te pakken. Alsof ze ergens tussen zichtbaar en onbereikbaar leefde. Tot dat ene telefoontje kwam naar asiel Kimba — en alles kantelde.

In het begin hield ze afstand. Niet hard, niet afwijzend, maar voorzichtig. Alsof ze eerst wilde voelen of dit echt anders was. Of ze hier mocht landen zonder weer weg te hoeven. En toen dat besef langzaam kwam, zag je het gebeuren: hoe een hond, die het alleen had moeten doen, zich opent zodra ze merkt dat ze niet meer hoeft te vechten om te blijven. Het zat niet in grote gebaren, maar in kleine momenten. In hoe ze dichterbij durfde te komen. In hoe haar lichaam ontspande als ze begreep dat niets haar meer weg zou jagen. Alsof ze stukje bij beetje haar vertrouwen terugvond, precies op het tempo dat voor haar klopte.

Ze kreeg zelfs de kans om een tijd in een pleeggezin te leven. Daar leerde ze wat een huis betekent. Niet alleen muren en een dak, maar nabijheid. Ritme. Aanwezigheid. Niet meer alleen hoeven zijn.

Sole is klein, maar ze beweegt zich moeiteloos tussen grotere honden, zonder spanning, zonder strijd. Ze kiest niet voor drukte of dominantie, maar voor rust. Voor contact. Voor dat ene moment waarop ze zich tegen je aanlegt en even helemaal niets hoeft — behalve er zijn.

Ze is gezond en klaar voor haar reis: gevaccineerd, gechipt, gesteriliseerd, ontwormd, getest en met haar paspoort op zak. Alles is geregeld. Alles staat klaar.

“Vertrouwen groeit niet uit woorden, maar uit wat blijft — uit wat niet meer verdwijnt.”⠀

En misschien is dat precies wat ze nu zoekt. Geen groot gebaar, geen perfect plaatje, maar iemand die blijft. Iemand die haar ziet zoals ze is — klein, zacht, en stilletjes sterk.

Vijf jaar oud en een leven aan een ketting achter zich. Niet als jachthond, maar als “waakhond” — terwijl ze daar totaal niet voor gemaakt is. Freya is juist het tegenovergestelde.

Ze is enorm mensgericht, zoekt actief contact en kruipt het liefst zo dicht mogelijk tegen je aan. Aandacht, aanraking, nabijheid — dat is waar zij naar verlangt. Buiten laat ze een andere kant zien. Nieuwsgierig, alert en vol energie. Alles komt tegelijk binnen en ze weet nog niet goed hoe ze dat moet verwerken. Daardoor kan ze druk overkomen, alsof ze “aan” blijft staan. Niet uit angst, maar uit onrust en gebrek aan ervaring.

In direct contact zie je ook haar kwetsbaarheid. Snelle bewegingen kunnen haar laten schrikken en als ze zich beperkt voelt, kan ze paniek ervaren. Ze heeft dus mensen nodig die rustig blijven, duidelijk zijn en haar stap voor stap begeleiden. Met andere honden gaat ze goed om, vooral met reuen. Bij teefjes speelt de klik een rol.

Freya zoekt een actief thuis met structuur. Mensen die haar helpen ontspannen, haar begeleiden en haar leren dat de wereld niet overweldigend hoeft te zijn.

“Energie zonder richting is onrust — maar met de juiste begeleiding wordt het kracht.”

Geef haar die begeleiding… en je krijgt een ontzettend trouwe, vrolijke en aanhankelijke hond terug.

Kira is een jonge hond van een jaar oud en ze brengt een energie mee die meteen opvalt. Geen drukte zonder richting, maar een lichte, open aanwezigheid die gewoon prettig is om bij in de buurt te zijn.

Ze komt uit een nestje waarvan haar broers en zussen al eerder geplaatst zijn en allemaal hun plek hebben gevonden. Kira bleef nog even achter, omdat haar eigenaar haar wilde houden. Uiteindelijk is ze toch naar het asiel gekomen.

Ze is sociaal met andere honden en zoekt ook graag contact met mensen. Ze beweegt makkelijk tussen beiden, zonder spanning. Spelen doet ze graag, maar ze kan ook gewoon meelopen en aansluiten.

Aan de lijn loopt ze netjes. Ze is nog jong, maar al goed in balans. Geen hond die overal tegenin gaat, maar eentje die zich makkelijk laat begeleiden.

Met haar 21 kilo en schofthoogte van 63 cm is ze een slanke, atletische verschijning. Maar wat vooral blijft hangen, is haar houding. Open, vrolijk en zonder zwaarte.

Kira is een hond die zich snel zal aanpassen, maar wel iemand nodig heeft die haar blijft meenemen in structuur en aandacht. Niet ingewikkeld, wel betrokken.

Toen Navi werd opgehaald bij zijn jager, zat hij vast aan een ketting in een donker hok. Mager, vies en met een blik die vertelde hoe zijn leven eruit had gezien. Alles aan hem leek gebogen. Maar dat beeld verdween sneller dan iemand had durven hopen. Zodra hij het asiel binnenkwam, veranderde er iets. Navi stapte naar voren. Nieuwsgierig. Open. Alsof hij zelf besloot dat zijn verleden daar mocht blijven. Wat er verscheen, was geen gebroken hond, maar een vrolijke, vriendelijke Galgo die het leven opnieuw omarmde.

Sindsdien leeft hij met een aanstekelijke energie. Hij zoekt mensen op, zonder verschil te maken, en geniet zichtbaar van aandacht die hij nooit eerder kreeg. Met andere honden gaat hij moeiteloos om; hij begrijpt hun taal en beweegt ontspannen mee. Nieuwe dingen pakt hij snel op. De riem was onbekend, maar inmiddels staat hij kwispelend klaar om mee naar buiten te gaan. Daar draait het voor hem niet om jagen, maar om ontdekken, snuffelen en genieten van alles wat er is.

Door zijn speelse karakter is een huis met katten minder geschikt. Een andere hond zou hij gezellig vinden, maar is geen must. Navi is vooral een hond die graag deel wil uitmaken van een leven.

“Niet wat je hebt meegemaakt bepaalt je, maar wat je ermee doet.”

Navi is er klaar voor. Voor een thuis, voor verbinding, voor alles wat nog komt.

Afgeschreven voor de jacht, maar niet door ons ! Ze was niet “nuttig” genoeg voor de jager.  En dat werd haar kans.
⠀
Fresita kwam via haar jager in het asiel en werd meteen in de grote groep geplaatst, midden in de dynamiek van honden, leeftijden en karakters. Daar liet ze direct zien wie ze is: zacht, stabiel en moeiteloos in contact met iedereen.
Ze zoekt de rust bij oudere hondjes, speelt met de jongere en beweegt altijd met gevoel voor grenzen.
⠀
Bij mensen zie je haar echte kracht. Geen drukte, geen opspringen. Ze wacht rustig af, komt dan voorzichtig naar je toe en smelt onder zachte aandacht. Oogjes dicht, diepe zucht — volledig ontspannen.
⠀
Wandelen doet ze netjes en graag. Drukte vindt ze nog spannend, maar ze blijft rustig en volgt je met vertrouwen.
En af en toe laat ze al iets anders zien: een speels moment, een ondeugend trekje, een klein stukje van wat nog verder mag groeien in een eigen thuis.
⠀
“Wie zacht blijft na alles wat was, draagt iets bijzonders in zich.”
⠀
Fresita is klaar voor meer dan het asiel. Voor een eigen plek, een eigen mens, een leven waarin ze verder mag openbloeien.

In de tweede week van december 2025 verwelkomde GDS vijfentwintig honden, allemaal met een heel verschillend verhaal.  Ze kwamen van de straat, uit een perrera, van een andere rescue en rechtstreeks van hun galgueros. Sommige honden kwamen zelfverzekerd binnen, anderen waren duidelijk overweldigd.
⠀
Dubai hoort bij die laatste groep. Hij is nog zoekend, nog aan het landen in zijn nieuwe omgeving. Het is een ongelooflijk mooie hond, met opvallende lichtgroene ogen en een zachte, rossige vacht.
⠀
Met tijd, geduld en een rustige benadering zal Dubai leren dat hij eindelijk veilig is.
⠀
Wil je meer weten over deze bijzondere jongen? Neem dan contact met ons op — Dubai wacht op een liefdevol thuis.

𝐙𝐞 𝐳𝐨𝐫𝐠𝐝𝐞 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧𝐬. 𝐍𝐮 𝐦𝐚𝐠 𝐢𝐞𝐦𝐚𝐧𝐝 𝐞𝐢𝐧𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐳𝐨𝐫𝐠𝐞𝐧.

Ze liep op straat. Zwaar zwanger. Alleen. Porridge, klein jong Podenco moedertje . Geen veilige plek. Geen rust. Geen zekerheid. Alleen haar lichaam dat alles gaf voor het leven dat nog moest komen.
⠀
Ze werd gered, net op tijd. En daar, in veiligheid, bracht ze acht pups ter wereld. Acht. En ze deed wat moeders doen die geen keuze hebben — ze gaf alles. Elke dag. Elke druppel energie. Elke vorm van zorg. Dankzij haar zijn haar pups gezond. Lief. Sterk. Precies zoals je hoopt. Porridge zelf? Die bleef op de achtergrond.
⠀
Een tenger Podenco meisje, zacht van uiterlijk, maar gebouwd op pure veerkracht. Ze draagt geen groot drama met zich mee, geen harde buitenkant. Alleen een stille kracht en een hart dat al zoveel gegeven heeft. Ze is een zorgzame ziel. Lief, toegewijd, en klaar voor een nieuw hoofdstuk — eentje waarin zij niet alleen geeft, maar ook ontvangt. Wanneer haar pups hun eigen weg gaan, blijft zij achter. Niet leeg. Maar klaar.
⠀
"Sommige moeders vragen niets, maar verdienen alles."
⠀
Porridge zoekt geen applaus. Ze zoekt een plek waar ze gewoon hond mag zijn. Waar iemand haar ziet, niet alleen als mama — maar als haar.

𝐔𝐦𝐚. 𝐙𝐚𝐜𝐡𝐭, 𝐭𝐢𝐦𝐢𝐝𝐞, 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐡𝐭𝐢𝐠 𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐨 𝐳𝐨 𝐛𝐢𝐣𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞 𝐏𝐨𝐝𝐞𝐧𝐜𝐨 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐤𝐭𝐞𝐫 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐞 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐦𝐚𝐚𝐥 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐨𝐮𝐝𝐞𝐧.

Ze kijkt eerst even weg. Alsof de wereld nog een beetje te groot is. Uma werd gevonden uitgehongerd, dorstig, mager… en bang. Die angst zit er nog, maar er groeit iets anders doorheen: voorzichtig vertrouwen.
⠀
Ze is een rustige, zachtaardige hond die geen haast heeft. Geen grote onmogelijke verwachtingen, geen drukte — maar kleine stapjes, op haar tempo. En in die kleine stapjes zit juist iets heel moois: de bijzondere band, de speciale connectie, de verbinding… en ook die typische, onverwachte humor van een Podenco.
⠀
Met andere honden gaat ze goed om, en katten zijn ook geen probleem. Kleine hondjes vindt ze zelfs echt leuk, daar voelt ze zich zichtbaar prettig bij.
⠀
Uma is een Podenco. En wij kennen allemaal het ras. Dat zachte, dat gevoelige, dat trotse en tegelijk zo kwetsbare. Aanhankelijk, verfijnd, en pas echt speels als het vertrouwen er is.

Dat is precies wat Uma nodig heeft. Rust. Geduld. En iemand die haar niet wil veranderen, maar haar de tijd geeft om te groeien.
⠀
“Vertrouwen groeit niet in grote sprongen, maar in zachte momenten die blijven.”
⠀
Wie ziet haar echt?

Hij staat liever even op afstand. Kijkt. Observeert. Neemt alles in zich op.
⠀
Peter is niet de typische Podenco zoals mensen hem verwachten. Hij is rustig. Zacht. En vooral… oplettend.
Tussen de andere honden beweegt hij zich moeiteloos. Hij is niet opdringerig en houdt het graag harmonieus. Alsof hij precies begrijpt hoe hij zich moet aanpassen zonder zichzelf te verliezen.
⠀
Naar mensen toe is hij nog wat voorzichtig. Niet omdat hij niet wil, maar omdat hij het nog moet leren kennen. Wat het betekent om gezien te worden. Om erbij te horen.
⠀
Peter komt uit de jacht. Overgebleven omdat hij niet “voldeed”. Maar wat daar niet werd gewaardeerd, is precies wat hem zo bijzonder maakt. Zijn zachtheid. Zijn terughoudendheid. Zijn rustige manier van aanwezig zijn.
Hij is geen hond die je meteen in je armen springt. Hij is er één die even afwacht , even kijkt … en dan je vertrouwen geeft .
⠀
“De mooiste verbindingen beginnen stil — en groeien uit tot iets dat je niet meer loslaat.”
⠀
Peter zoekt geen perfecte wereld. Alleen een plek waar hij mag landen, op zijn tempo.

Copper is een Podenco reutje, geboren op 1 maart 2022. Hij kwam in oktober 2025 binnen nadat hij samen met Carrot werd afgestaan door een jager. Geen achterlating, geen perrera — en dat zegt iets. Misschien heeft hij toch iets betekend. Maar een thuis heeft hij nog niet gekend zoals het hoort.
⠀
Copper is een jonge hond die nog moet landen. Hij is verlegen en kijkt de wereld nog voorzichtig aan. Alles is nieuw, alles moet nog een plek krijgen. Hij heeft tijd nodig. Ruimte. En iemand die begrijpt dat vertrouwen niet vanzelf komt, maar groeit.
⠀
In hem zit alles wat een Podenco zo bijzonder maakt: die grote oren die alles opvangen, zijn zachte roze neus en die heldere, gouden ogen die alles in zich opnemen. Hij is een kleiner reutje, maar slim, alert en gevoelig.
⠀
Copper is geen hond die je “even” meeneemt en alles is goed. Hij vraagt begeleiding, geduld en een rustige opbouw. Maar hij is wél een hond die zich kan ontwikkelen, die stappen wil maken. Voor hem zoeken we iemand die hem die kans geeft. Iemand die niet verwacht dat hij er al is, maar die samen met hem wil groeien. Hij hoeft niet perfect te zijn. Hij moet alleen de kans krijgen om het te worden, op zijn manier.

Chiripa leefde als werkhond bij een jager. Korte ketting. Donker hok. Alleen vrijheid tijdens het jachtseizoen. Te mager. Altijd “nuttig” moeten zijn. Nu leert ze wat een hond óók mag zijn. Dagelijks eten. Wandelen. Rust. Aandacht. Ze is mensgericht maar voorzichtig.

Bij nieuwe mensen — vooral sommige mannen — kijkt ze eerst aan. Geef haar een paar minuten ruimte en ze kiest zelf. En als ze kiest, loopt ze met je mee. Trouw.
Ze is alert, niet paniekerig. Routine doet haar zichtbaar goed. Aan de lijn loopt ze inmiddels fijn. Snuffelen maakt haar gelukkig. Met honden is ze afwachtend. Reuen vindt ze makkelijker dan teefjes. Voer kan ze nog willen bewaken — honger zit diep. Hier wordt aan gewerkt, maar in een nieuw thuis moet daar rekening mee gehouden worden.

Chiripa is geen allemanshond. Ze zoekt een rustig, ervaren thuis met duidelijke structuur. Daar zal ze verder openbloeien tot de vrolijke, humorvolle Podenco die al steeds vaker zichtbaar wordt.

Ze is gezond, gesteriliseerd, ingeënt, negatief getest en reisklaar. Haar koffertje staat klaar.

PERLA – zacht, aanhankelijk en vol vertrouwen

Perla is extravert in haar liefde. Ze zoekt nabijheid, geniet van aandacht en is uitzonderlijk zachtaardig naar haar verzorgers. Een echte knuffelhond. Haar jachtinstinct is momenteel niet sterk zichtbaar. Zoals bij veel Podenco’s kan dit veranderen naarmate ze zich zekerder voelt. Duidelijke begeleiding en passende training zijn daarom belangrijk.

Op vertrouwde wandelingen loopt ze rustig en zelfverzekerd. In nieuwe omgevingen is ze nog wat terughoudend, maar ze blijft goed gericht op haar mens. Met geduld groeit haar vertrouwen.

Voor Perla wordt een thuis gezocht waar haar gevoelige karakter wordt begrepen. Rust, structuur en consequente begeleiding geven haar veiligheid. Een stabiele, sociale hond in huis kan helpend zijn, mits niet dominant.

Perla is een liefdevolle hond die in de juiste handen verder zal openbloeien.

𝐊𝐈𝐖𝐈 – hij verloor alles… en koos tóch opnieuw voor mensen. Hij wachtte. Hij riep. Hij begreep het niet. Kiwi verloor zijn baasje. Zijn wereld viel stil. De eerste dagen huilde hij — om de stem die niet meer terugkwam, om de hand die hij zo goed kende. Dat gemis zat diep.

Maar Kiwi is geen hond die vast blijft zitten in verdriet.
Langzaam, stap voor stap, zette hij zichzelf weer open. Voor andere honden. Voor nieuwe indrukken. Voor het leven dat verder ging, ook zonder alles wat hij kende.
En dat zegt alles over hem.

Kiwi is een jonge Podenco Orito mix van nog geen jaar oud, met een verrassend lichtheid in alles wat hij doet. Zijn 18 kilo voelt als niets, zo fijn loopt hij aan de lijn. Hij beweegt soepel, kijkt open de wereld in en pakt nieuwe dingen snel op. Hij is slim, leergierig en staat echt in contact met zijn omgeving. Maar wat hem bijzonder maakt, zit niet alleen in zijn energie. Het zit in zijn hart. Hij is sociaal, aanhankelijk en zoekt de nabijheid van mensen op. Hij wil erbij horen. Hij wil voelen dat hij niet alleen is. Spelen, knuffelen, samen zijn — dat is waar Kiwi blij van wordt.

Ook naar andere honden toe is hij mooi in balans. Hij helpt zelfs de meer verlegen honden uit hun schulp, met zijn open en onbevangen houding. Hij brengt beweging, zonder te pushen. Zelfvertrouwen, zonder druk.

En toch… Hij hoort niet in een asiel. Niet deze hond, niet met deze zachtheid en dit vermogen om zich te verbinden.
“Liefde stopt niet bij verlies — het zoekt een nieuw begin.”

Kiwi is er klaar voor om opnieuw te kiezen. Voor een mens. Voor een thuis. Voor een leven waarin hij niet meer hoeft te wachten.

Pablo heeft 1 ding  Waarom? Pablo is doof. Dat is zijn enige ‘manko’.

Verder is deze prachtige, grote Podenco van 2 jaar eigenlijk… gewoon perfect. En toch woont hij al lange tijd in ons Duo Ibiza. Onbegrijpelijk, want Pablo is niet schuchter. Niet angstig.

Nieuwe situaties? Hij stapt er gewoon in. Naar de stad Terrasje. Nieuwe mensen. Autorit. Hij doet mee. Zonder drama. Zonder twijfel.

Doof zijn betekent niet beperkt zijn. Het betekent kijken. Voelen. Verbinden op een andere manier.
Met andere honden is hij sociaal en speels.
Met ons is hij zacht en knuffelig.

Hij heeft humor in zijn lijf en lichtheid in zijn passen.
Pablo is geen hond die medelijden nodig heeft. Hij is een hond die iemand nodig heeft die ziet hoe compleet hij is.

Hij hoort je niet roepen.
Maar hij voelt je als je blijft.

𝐊𝐀𝐋𝐄𝐀 — 𝐄𝐞𝐧 𝐏𝐨𝐝𝐞𝐧𝐜𝐚 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐞𝐢𝐥𝐚𝐧𝐝 𝐈𝐛𝐢𝐳𝐚.
Ter adoptie Duo Ibiza , (Kalea is te bezoeken bij gastgezin in Duitsland). 

Een Podenca met een zacht hart dat langzaam heeft geleerd dat de wereld niet alleen maar eng hoeft te zijn.
Kalea woont inmiddels ruim anderhalf jaar in het asiel. Toen ze kwam, samen met vier andere honden van een jager, was ze zes jaar oud en volledig gesloten. Terwijl de andere honden voorzichtig vertrouwen begonnen te tonen, bleef Kalea achter.

Ze woonde in haar omheining, kennel met vrije uitloop naar het veld . De deur stond open, maar ze ging maandenlang niet naar buiten. Een heel jaar liet ze zich door niemand aanraken. Ze keek. Ze luisterde. Maar ze bleef op afstand. Alsof ze had geleerd dat het veiliger was om nergens op te hopen. 

Langzaam veranderde dat. Heel voorzichtig begon Kalea zich open te stellen. Vandaag zie je een hond die al een enorme weg heeft afgelegd. Geen makkelijke hond, maar wel een hond die elke dag verder groeit. Bij onbekenden blijft ze voorzichtig. Nieuwe prikkels kunnen haar nog overweldigen. Soms schrikt ze plots en springt ze opzij. Soms laat ze luid van zich horen wanneer iets haar onzeker maakt. Maar bij de mensen die ze kent, zie je haar andere kant.

Daar komt ze voor een knuffel. Daar geniet ze van wandelingen. Daar stapt ze rustig in de auto. Daar speelt ze met andere honden. En soms — ineens — doet ze iets geks, iets speels, alsof ze zelf verrast is dat ze plezier kan hebben.

Als je haar verleden niet kende, zou je denken dat ze gewoon een normale hond is. Maar elke stap die ze zet is eigenlijk een overwinning. Daarom zoeken we voor Kalea mensen met ervaring met Podenco’s. Mensen die begrijpen dat vertrouwen groeit met tijd, rust en geduld.

Geen drukke stad. Wel een rustige plek waar ze mag landen. Voor iemand die haar de tijd wil geven, is het prachtig om te zien hoe Kalea zich opent en zich volledig hecht aan de mensen die ze vertrouwt.

Misschien heeft ze ooit een jager moeten gehoorzamen .
Nu verdient ze een leven waarin zij zelf belangrijk is.
Op een plek waar ze niet meer hoeft te overleven, maar gewoon hond mag zijn.

𝐃𝐢𝐧𝐚 — 𝐡𝐞𝐭 𝐳𝐮𝐬𝐣𝐞 𝐝𝐚𝐭 𝐧𝐮 𝐧𝐨𝐠 𝐰𝐚𝐜𝐡𝐭
Het lijkt net of we jullie al aan Dina hebben voorgesteld.
Maar dat was haar zus Lucia. Ze lijken namelijk sprekend op elkaar. Dezelfde prachtige wenkbrauwen. Dezelfde kleur oren. Dezelfde blik. En vooral… dezelfde mooie ziel. Het goede nieuws? Lucia heeft haar thuis al gevonden. Ze is geadopteerd. En nu hopen we dat Dina datzelfde geluk heel snel mag ervaren.

Dina komt uit het lokale asiel waar zij en haar zus bijna zeven jaar hebben gewacht. Ze groeiden daar op, tussen de muren van een plek die nooit bedoeld was om een leven lang te blijven. Dina is een middelmaat ruwharige Podenca met die onweerstaanbare, grappige wenkbrauwen die haar gezicht zoveel karakter geven. Ze is vrolijk, levendig en open naar mensen. Een hond die het leven met nieuwsgierigheid tegemoet gaat.

Wandelen vindt ze heerlijk. Buiten zijn, snuffelen, de wereld ontdekken — daar wordt ze echt blij van. Een vleugje jachtinstinct hoort bij haar, zoals bij veel Podenco’s, en spelen doet ze ook graag. Ze is sociaal en geniet van contact. Na al die jaren wachten verdient Dina eindelijk wat haar zus al gevonden heeft: een plek waar ze niet meer hoeft te vertrekken. Een huis waar haar mand blijft staan. Waar haar naam elke dag wordt geroepen.

Kalea is geen hond die je zomaar beschrijft.

Ze heeft tijd genomen om de wereld weer te vertrouwen.

En precies daardoor heeft ze iets bijzonders.

Rust.

Zachtheid.

En een diepe band met de mensen die ze kiest.

Het is prachtig om te zien hoe ze zich steeds verder opent.

Voor de juiste mensen wordt Kalea geen project,

maar een ongelooflijk bijzondere metgezel.

“Vertrouwen dat langzaam groeit, blijft het langst bestaan.”

Kalea is nog ter adoptie.

Interesse? Laat het ons weten.

Yuki’s leven speelde zich af tussen asielen. Van het ene naar het andere. Een bestaan zonder vaste plek, zonder eigen mensen.

In 2017 werd ze tijdens een grote vangactie samen met meer dan tachtig honden naar een eerste asiel gebracht. Geen goede opvang. Geen socialisatie. Kleine verblijven zonder uitzicht op de buitenwereld. Daar werd Yuki steeds stiller. Ze leefde tussen de andere Podenco’s, vaak gebogen van angst, verstopt achter hun lichamen. Lange tijd liet ze niemand dichtbij komen. Dat laat sporen na in een hond.

Nu bij Duo Ibiza,  Nog steeds kijkt ze eerst even de kat uit de boom bij onbekenden. Nieuwe mensen moeten haar vertrouwen rustig winnen. Maar het mooie is: het kan.
Want achter die voorzichtige blik zit een zachte hond die steeds meer van het leven ontdekt.

Yuki geniet van wandelingen. Ze snuffelt met aandacht langs het pad. Bij honden die ze kent zie je haar ontspannen, soms zelfs vrolijk. Kleine momenten die laten zien dat er in haar nog zoveel zachtheid zit.

Bij DUO mag ze gelukkig in de finca wonen. Ze kent het leven binnen inmiddels en dat geeft haar rust. Wat ze nu nog nodig heeft, is haar eigen mens. Iemand met een warm hart, geduld en begrip. Iemand die haar niet wil veranderen, maar haar gewoon de tijd geeft om zichzelf te zijn. Voor Yuki zoeken we een rustige plek waar ze nog een paar mooie, liefdevolle jaren mag beleven. Deze zeer gevoelige Podenco Yuki heeft een ervaren baas nodig .

Kalea is een beetje onze favoriet van asiel Duo Ibiza.

Niet omdat ze de makkelijkste hond is.

Maar omdat we hebben gezien hoeveel moed er in haar zit.

Van een hond die een jaar lang niemand liet aanraken

naar een Podenca die weer durft te knuffelen en spelen.

Ze verdient een thuis.

En dat thuis moet er gewoon ergens zijn.

“De dapperste honden zijn vaak degene die het langst hebben moeten wachten.”

Kalea is nog ter adoptie.

Interesse? Laat het ons weten.

Aura werd alleen gevonden in de bergen. Mager. Vies. Achtergelaten. In het asiel was ze in het begin wantrouwig en onzeker. Nieuwe plek. Veel honden. Veel prikkels. Maar door haar zachte karakter vond ze haar weg in de groep. Zonder conflict.

Nu, zes maanden later, is ze gegroeid — letterlijk en figuurlijk. Ze speelt. Rent. Daagt uit tot een spelletje. Ze leeft ontspannen samen met reuen en teefjes, jong en oud.

Aura is mensgericht en begroet ook nieuwe bezoekers enthousiast. Wandelingen zijn haar hoogtepunt. Aan de lange lijn snuffelt ze en jaagt ze speels op hagedissen. Aan de korte lijn loopt ze netjes en met aandacht.

Ze is uitgegroeid tot een vrolijke, stabiele jonge hond met een aanstekelijke levenslust. Aura is klaar voor haar eigen thuis. Voor iemand die haar kiest — en bij wie ze voor altijd mag blijven.

Canuto is nog maar een maand in het asiel. Zijn verleden was koud en donker. Liefde kende hij niet. En toch kwam hij binnen met vertrouwen. Hij is vrolijk. Dankbaar. Dol op aandacht. Doet capriolen om gezien te worden en begroet met een échte glimlach — lipje omhoog, tandjes zichtbaar, staart die overuren draait. Hij is enthousiast, maar niet lomp. Dringt zich niet op. Hij weet precies hoe dichtbij hij mag komen. Nieuwe indrukken neemt hij rustig in zich op. Aanlijnen is feest. Wandelen doet hij netjes, zonder trekken, steeds even checkend waar jij bent. Met andere honden is hij sociaal en vrolijk. Een maatje in huis is gezellig, maar geen must. 

Canuto is gezond, filaria-negatief getest, ingeënt en wordt binnenkort gecastreerd. Daarna is hij helemaal reisklaar. Hij wacht op wat hij nooit heeft gehad: een eigen familie.

Ze werd ’s avonds bij Duo Ibiza overgedragen. Aan een veel te dik touw. Ze was bang. Voor ons. Voor de andere honden. Voor alles. Ze at nauwelijks. Trilde. Probeerde bijna in de stenen muur te verdwijnen. Angst werd stilte. En stilte werd verdriet. Waarschijnlijk had ze een ooit een thuis gehad

Ze was geen wilde hond. Dat voelden we meteen. En toen, heel voorzichtig, begon ze te openen. Cherie – 18 kilo en ongeveer 1 jaar jong – zocht ineens onze nabijheid. Ze bloeide op in aandacht. In zachte woorden. In handen die niets van haar vroegen.

Met andere honden werd ze speelser, luchtiger, grappiger. Ze houdt van spelen. Van knuffelen. Van samen zijn. Man of vrouw? Maakt haar niets uit. Katten? Helemaal oké. Auto rijden? Doet ze rustig. Basiscommando’s? Kent ze. Aan de lijn loopt ze prachtig.

Ze is geen hond die op de voorgrond springt. Ze is een meisje dat je moet zien. En als je haar eenmaal ziet… ben je verloren.

"Sommige zielen fluisteren in plaats van schreeuwen — maar raken je des te dieper."

𝐓𝐫𝐢𝐬𝐭𝐚́𝐧 – 𝐞𝐞𝐧 𝐳𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐨𝐩 𝐯𝐢𝐞𝐫 𝐩𝐨𝐨𝐭𝐣𝐞𝐬
Tristán is een prachtige Podenco reu van ongeveer 4 jaar jong. Middelgroot van stuk, groots van hart.

Hij is een beetje verlegen. Zo’n jongen die eerst even de kat uit de boom kijkt. Die je aankijkt met zachte ogen en voorzichtig aftast: “Ben jij veilig?” Maar geef hem tijd. Geef hem rust. Geef hem liefde. En dan… dan zie je het gebeuren. Dan komt zijn ware zelf tevoorschijn. Lief. Edel. Trouw.

Tristán wíl zo graag vertrouwen. Je ziet het in alles. In hoe hij voorzichtig dichterbij schuift. In hoe hij ontspant als hij merkt dat het goed is. Hij heeft gewoon iemand nodig die hem dat ene zetje geeft: een eigen thuis.

Met andere honden kan hij het gelukkig goed vinden. Dat helpt hem om zich zekerder te voelen. Een stabiel maatje zou hem dus extra steun geven.

Tristán vraagt geen grootse dingen. Geen drukte. Geen haast. Alleen een kans.
Een kans om te laten zien hoe bijzonder hij is.

Gun jij deze zachte jongen dat thuis?

Troy is een kleine Podenco reu van 5 jaar die opnieuw is begonnen nadat hij uit de perrera werd gehaald. Geen dramatisch verhaal, geen zielige blik — hij is er gewoon. En hij kijkt. Hij kijkt écht.

Alles wat nieuw is, wordt onderzocht. Hij is geen hond die blind achter je aan hobbelt. Hij wil weten waar hij is, wat er gebeurt, wie jij bent. Dat maakt hem leuk. Je ziet zijn koppie werken. Hij neemt prikkels serieus en verwerkt ze rustig.

Hij is nieuwsgierig, maar niet hysterisch. Sociaal, maar niet opdringerig. Hij vindt gezelschap fijn en ontspant zichtbaar als hij bij iemand in de buurt mag liggen die rustig is. Wandelen doet hij graag, vooral om te ontdekken. Daarna kan hij prima chillen.

Troy heeft geen grote gebruiksaanwijzing. Wel behoefte aan stabiliteit. Iemand die hem de tijd geeft om dingen op zijn tempo te bekijken. Hij hoeft niet gered te worden. Hij heeft gewoon een normaal, veilig leven nodig met iemand die hem ziet zoals hij is.

Klein van stuk. Heldere kop. Zacht karakter dat zich laat zien als hij zich op zijn gemak voelt.

Dat is Troy.

Angelica is een prachtig medium Podenco-teefje van ongeveer 1 jaar oud . Ze werd alleen op straat gevonden, maar ondanks haar moeilijke start is ze een hartverwarmend hondje vol liefde en charme.

Aanhankelijk, sociaal en nobel van karakter, geniet Angelica van elk menselijk contact en is ze voortdurend op zoek naar genegenheid. Haar mooie, expressieve blik lijkt te zeggen: “Geef me een thuis voor altijd.” 

Ze kan het uitstekend vinden met andere honden, loopt netjes aan de lijn en is een evenwichtige, makkelijke hond die zich goed aanpast aan verschillende situaties. Angelica is perfect voor gezinnen, volwassenen of kinderen, en kan ook een geweldig maatje zijn voor andere viervoeters.

Dit charmante meisje staat te popelen om al haar liefde te geven aan een gezin dat haar de kans biedt die ze zo verdient.

Brownie is een jonge, medium Podenco-reu van ongeveer 1 jaar oud. Zijn chocoladebruine vacht en lieve blik maken hem meteen onweerstaanbaar.

Dit vrolijke, speelse jonge hond barst van energie en nieuwsgierigheid. Na een moeilijke start wordt hij nu klaargestoomd om de wereld te ontdekken, en hij heeft beweging, spel en leerzame ervaringen hard nodig om op te groeien tot een zelfverzekerde hond.

Brownie houdt enorm van menselijk contact, knuffels en genegenheid. Hij zoekt een actief sportief gezin dat hem met liefde, geduld en een duidelijke structuur kan begeleiden.

Met de juiste begeleiding zal Brownie uitgroeien tot een geweldige, trouwe metgezel. Wil jij samen met hem nieuwe avonturen beleven en hem een liefdevol thuis bieden?

𝐉𝐀𝐙𝐙 – Op zoek naar een tweede kans

Ter adopties asiel SPAPM

Stel je voor: je wordt als puppy geadopteerd, je groeit op in een liefdevol gezin, geniet van warmte, knuffels en alles wat het leven mooi maakt… en dan, twee jaar later, zit je weer in een asiel. Dit is helaas het verhaal van Jazz. Zijn eerste adoptie leek perfect, maar toen de liefde voorbij was, moest hij opnieuw alles achterlaten wat hij kende.

Jazz is een aanhankelijke, brave en vrolijke hond. Hij is sociaal met mensen, houdt van knuffels, lekkers en wandelen aan de lijn. Ondanks dat hij zich moeiteloos aanpast aan zijn nieuwe omgeving, vindt hij het geluid en de hectiek van het asiel soms spannend, waardoor hij nog een beetje onzeker kan zijn.

Hij kan goed overweg met andere honden en woont momenteel samen met twee speelse reutjes zonder problemen. Jazz verdient een thuis waar hij zich direct veilig voelt, geen kooi hoeft te wennen, en waar hij opnieuw mag genieten van het gezinsleven dat hij zo mist.

Zafira is een vrouwelijke Podenco van ongeveer vier jaar oud, medium van formaat. Toen ze aankwam, was ze angstig en gedesoriënteerd. De wereld voelde voor haar onveilig en onvoorspelbaar. Toch liet ze al snel iets anders zien: rust, nieuwsgierigheid en een zacht karakter dat voorzichtig contact zoekt.

Zafira kan goed overweg met andere honden. Hun aanwezigheid geeft haar steun en houvast. Mensen zijn voor haar nog spannend, maar niet iets wat ze afwijst. Met tijd, geduld en respect zal ze leren vertrouwen. Ze heeft geen haast nodig, geen druk, alleen iemand die haar tempo begrijpt.

We zijn nu samen met haar aan deze reis begonnen. Stap voor stap, zonder iets te forceren. We helpen haar ontdekken dat mensen niet alleen iets van haar verwachten, maar ook een toevluchtsoord kunnen zijn. Een veilige plek waar ze mag landen. Maar om echt vooruit te komen, heeft Zafira een thuis nodig. Een plek waar rust vanzelfsprekend is en waar vertrouwen mag groeien. Waar ze niet hoeft te presteren, maar gewoon mag zijn. Zou jij haar die tweede kans willen geven?

Sommige honden hebben geen snelle oplossingen nodig, maar mensen die bereid zijn het rustig en goed te doen.

𝗘𝗻𝘇𝗼 — 𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗻𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗲𝗲𝗻 𝗵𝘂𝗶𝘀 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁, Sommige honden redden het in een asiel.Ze passen zich aan, spelen, blijven licht. En dan zijn er honden zoals Enzo.Enzo is gezond. Jong. Sociaal. Vrolijk. Een Podenco reu, geboren in 2020, zonder medische problemen.Op papier de “makkelijke” hond.Maar juist hij raakt langzaam kwijt wat hem zo bijzonder maakt.

Enzo leefde vroeger zijn eerste jaren opgesloten in een veel te kleine kooi. Nauwelijks daglicht, nauwelijks beweging, nauwelijks leven. En toch… toen hij werd gered, bloeide hij op. Hij was blij, speels, dankbaar. Een hond die genoot van elke aanraking, elke stem, elke aai. Nu verblijft Enzo bij Bichos Raros.En daar zien we het gebeuren: niet luid, niet dramatisch — maar pijnlijk stil.Hij komt minder naar buiten. Hij wacht.En pas als er een mens binnenkomt, rent hij je tegemoet. Voor knuffels. Voor contact. Voor even het gevoel dat hij ertoe doet.

Enzo verlangt naar een gezin.Naar een huis. Naar mensen.Naar een roedel waarin hij mag thuiskomen, liggen, spelen, groeien. Hij is:– vrolijk en speels– aanhankelijk en sociaal– dol op knuffels– goed met andere honden– een hond die dichtbij je wil zijn En toch… verpietert hij in het asiel.

Niet omdat hij niet sterk is, maar omdat hij gemaakt is voor een leven mét mensen.

𝗘𝗻𝘇𝗼 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗵𝘂𝗹𝗽 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴. Om gezien te worden.Om gedeeld te worden.Om eindelijk zijn eigen thuis te vinden.

Adopteren is niet het vinden van een perfect huisdier, maar het geven van een perfect thuis.En Enzo… hij wacht, meer info over Enzo stuur ons een bericht .

𝐏𝐢𝐭𝐢 — 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧 𝐩𝐫𝐨𝐟𝐢𝐞𝐥 𝐦𝐞𝐭 𝐠𝐫𝐨𝐭𝐞 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐢𝐝

Piti is een jonge, middelgrote Podenco-reu van ongeveer twee jaar, klein van formaat maar groot in karakter. Met zijn negen kilo is hij licht en wendbaar, een hondje dat met gemak door het leven beweegt — altijd nieuwsgierig, altijd onderzoekend.

Hij is een rustige, vriendelijke hond die zich makkelijk laat verzorgen en knuffelen. Hij houdt van de aanwezigheid van vrijwilligers en mensen, maar heeft ook een onafhankelijke kant: hij kan rustig toekijken en alles om zich heen observeren zonder zich te laten meeslepen.Wat Piti echt moeilijk vindt, is alleen zijn. Hij is een echte ontsnappingskunstenaar en kan razendsnel klimmen. Toch doet hij dat niet uit stress, maar uit nieuwsgierigheid. Hij verkent graag het asiel, snuffelt overal rond en neemt de tijd om alles rustig te ontdekken.

Piti loopt uitstekend aan de lijn. Hij geniet van wandelingen, het frisse gras en de geurige paden. Het allerliefst heeft hij altijd een mens aan zijn zijde: gewoon voor gezelschap, voor een aai, of voor een klein hapje lekkers. Wat Piti nodig heeft, is een thuis dat zijn nieuwsgierigheid en zelfstandigheid waardeert, maar hem ook veiligheid en gezelschap biedt. Een plek waar hij niet alleen wordt gelaten en waar zijn kleine avontuurlijke geest ruimte krijgt om de wereld op zijn tempo te ontdekken.

Soms zijn de kleinste honden degenen die het grootste hart laten zien.

Ter Adoptie SPAPM

Agapito is een jonge, medium Podenco kruising van ongeveer 1 jaar oud met een karakter dat meteen je hart verovert. Zijn lange plukjes vacht maken hem extra bijzonder en geven hem een charmante, zachte uitstraling.

Met zijn lieve gezichtje en die manier van kijken alsof hij alles begrijpt, weet hij elke dag een glimlach op je gezicht te toveren. Hij is speels, aanhankelijk en dol op aandacht.

Agapito wacht op iemand die hem een warm thuis wil geven en hem voor altijd wil liefhebben. Een plek waar hij zich veilig voelt, kan spelen, knuffelen en zijn vrolijke karakter helemaal mag laten zien.

Zou jij die speciale persoon voor Agapito kunnen zijn?

Stuur ons een berichtje .

Chuche is een Podenco-teefje van ongeveer 2 jaar, middelgroot, en eentje die je hart niet meteen bestormt maar langzaam verovert. In het asiel zien we haar steeds vaker genieten: rennend door de patio, spelend met haar kennelmaatjes, voorzichtig maar oprecht blij. Dat ze dit durft, maakt ons oprecht gelukkig.

Toen Chuche bij SPAPM kwam, droeg ze veel angst met zich mee. Die angst is er nog, maar hij wordt elke dag een beetje kleiner. Mensen vertrouwen vindt ze nog moeilijk; in een asiel gaan zulke stappen nu eenmaal langzaam. Wat haar wél duidelijk helpt, is de aanwezigheid van andere honden. Tussen hen voelt ze zich veilig, zekerder, bijna ontspannen. Daarom zou een thuis met een andere stabiele hond voor Chuche een enorme steun zijn.

SPAPM zoekt voor haar geen druk huishouden, maar een rustige plek waar ze zichzelf mag zijn. Een thuis waar niets moet, waar liefde zacht wordt aangeboden en vertrouwen mag groeien op haar tempo.  Want Chuche wíl wel, ze heeft alleen iemand nodig die haar laat zien dat het leven ook vriendelijk kan zijn.

“Vertrouwen groeit niet door haast, maar door liefde die blijft.” Wie geeft Chuche de tijd, veiligheid en warmte die haar wereld groter maken?

Rubio is een reutje van ruim 3 jaar (geboren op 12-10-2021), een middelgrote Podenco-kruising met een aanstekelijke lach die je meteen raakt. En eerlijk? We begrijpen soms zelf niet hoe hij zó vrolijk kan zijn. Hij werd namelijk op straat achtergelaten, zomaar uit huis gezet alsof hij niets waard was. Dagen en weken zwierf hij rond, zonder eten, zonder richting, zonder iemand die naar hem omkeek.

En toch… daar is die glimlach. Elke dag weer.

Zodra Rubio in het asiel kwam en warmte, aandacht en structuur begon te voelen, krabbelde hij verrassend snel op. Alsof hij dacht: oké, ik mag weer hond zijn. Hij geniet zichtbaar van contact, van vriendelijke woorden, van simpel samen zijn. Zoals je ook op de foto’s ziet: dit is een hondje dat ondanks alles nog vertrouwen heeft in het leven.

Wat we niet begrijpen, is waarom niemand hem nog heeft gekozen. Rubio heeft al genoeg meegemaakt. Hij verdient een familie die hem niet laat vallen, die hem wél ziet, en die hem laat voelen dat hij eindelijk thuishoort.

We hopen zo dat zijn mensen snel komen. Dat hij mag ervaren hoe het voelt om écht veilig te zijn, in een huis, met liefde om zich heen — zoals hij dat zo verdient.

“Sommige harten blijven zacht, zelfs als het leven hard is geweest.”

Isis lag stil op het asfalt. Niet omdat ze opgaf, maar omdat angst en wonden haar hadden vastgezet op een plek waar niemand hoort te liggen. Een vrijwilliger zag haar en bleef. Bloed aan haar achterpoten. Breuken in voor- en achterbeen. Letsels aan hoofd en nek. Haar lichaam was zwaar geraakt. Haar rechterachterpoot: een gebroken femur. Haar rechtervoorpoot: radius en ulna gebroken. Maar haar karakter bleef overeind. Isis liet toe dat mensen hielpen. Met geduld. Met zachtheid. Met een vertrouwen dat ze nooit geleerd had te hebben.

Ze is nog jong, nauwelijks anderhalf jaar. Maar haar leven begon hard. Zonder veiligheid. Zonder rust.
Langzaam veranderde alles. Door verzorging. Door tijd.
Door liefde die bleef, ook als het moeilijk was.

Vandaag staat Isis weer op eigen poten. Ze beweegt voorzichtig, maar vrij. Ze zoekt nabijheid zonder te eisen.
Haar blik raakt iedereen die haar ontmoet.

Isis is lief, dankbaar en moedig. Een middelgrote hond met een groot hart. Ze zoekt geen perfect leven. Ze zoekt een thuis dat haar vasthoudt.

Isis heeft gevochten om te blijven leven. Nu is het aan ons om haar te laten zien dat die strijd niet voor niets was.

Adela begon haar leven vol onzekerheid.

Ter adoptie SPAPM

Nog maar een jaar oud.Verlaten, ondervoed en bang.Maar haar hart bleef open.

Met de liefde van hondenmaatjes en vrijwilligersKwam langzaam herstel.Ze leerde vertrouwen.Ze liet aanrakingen en verzorging toe zonder angst.

Haar huid en vacht herstelden schitterend.Geduldig gewassen en verzorgd.Ze straalt nu gezondheid uit.

Haar speelsheid keerde terug.Adela is lief, knuffelig en speels.Ze zoekt onze aandacht op.Ze deelt kusjes en likjes.

Haar hart verlangt naar liefde.Tweeënhalf jaar laterIs ze nog steeds hetzelfde lieve hondje.

Ze rent graag rond in de tuin.Ze droomt van een warm thuis.Ze verdient nu het goede leven.

Rust, warmte en zekerheid.Een plek waar ze eindelijk thuis is.Een gezin dat haar elke dag koestert.

Naam: Adela

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Van hete grond en harde stenen naar zachte handen: zo vindt een Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid.”

Een jonge podenco-kruising. Altijd speels, altijd vrolijk. Hij zoekt avontuur en aandacht. Hij houdt van mensen en andere honden.

Sociaal, vriendelijk en leergierig. Nog jong en leergierig.

Klaar om de wereld te ontdekken.

Hij kan nog veel leren. Basiscommando’s en nette wandelingen. Maar hij toont een evenwichtig karakter. Een beetje nerveus, maar nieuwsgierig en dapper.

Paco wil rennen, spelen en ontdekken. Hij verlangt naar een actief gezin. Een plek waar beweging en training samengaan met liefde. Een huis dat hem veiligheid en veel plezier biedt.

Hij is een trouwe en vrolijke metgezel. Een hart vol energie en avontuur. Klaar om te groeien in een liefdevol thuis. Klaar om eindelijk zichzelf te zijn.

“Met adoptie vindt een Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid, nadat hij eerst zand, steen en hitte heeft gekend.”

NOODOPROEP VOOR NOA – BLIND, DOOF, EN VOL LIEFDE

Noa is een klein Podenco meisje, geboren in september 2023. Ze is blind en doof. Dat maakt haar wereld klein, maar met de juiste mens kan haar leven groots en prachtig zijn.
Haar wereld is nu een chaos van geuren: in het drukke asiel mengen zich de signalen van angst, blijdschap, boosheid en spanning van andere honden. Voor Noa, die alles voelt via geur, is dat overweldigend en stressvol. In haar belang is het belangrijk dat ze zo kort mogelijk in het asiel blijft en snel een rustig, stabiel thuis vindt.

Dit is geen reden om haar niet lief te hebben, maar om haar zorgvuldig te kiezen: een gezin dat haar alle tijd en liefde geeft om haar unieke wereld te ontdekken. Een plek waar ze kan vertrouwen, ontspannen en bloeien. Echte communicatie gaat bij Noa via aanraking, geur en geduld.
Noa verdient het om gezien te worden, écht gezien. Ze verdient een thuis waar ze veilig kan leren, spelen en genieten. Wie geeft dit prachtige meisje een kans?

Sully kende al veel verlies in zijn jonge leven.Ter adoptie asiel SPAPM

Pas zes maanden oud.Drie keer in de steek gelaten.Maar zijn hart blijft vol liefde.Elke keer opnieuw leert hij vertrouwen.

Teruggebracht door mensen die beloofden te blijven.Hij blijft nieuwsgierig en speels.Nog steeds hoopvol, nog steeds een pup.Hij bruist van energie en leergierigheid.

Soms een beetje angstig.Maar liefde, geduld en aandacht helpen hem groeien.Hij leert dat vertrouwen veilig kan zijn.

Sully verlangt naar een gezin dat hem ziet.Dat hem begrijpt en er altijd zal zijn.Dat hem opvoedt met zachte handen.En hem liefde geeft in overvloed.

Hij zal een fantastische metgezel zijn.Aanhankelijk, speels en sociaal.

Met genoeg beweging en aandacht.Geeft hij liefde terug, keer op keer.

Naam: Sully

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Met adoptie vindt een Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid, nadat hij eerst zand, steen en hitte heeft gekend.”

Een jonge Andalusische Podenco zoekt zijn thuis.

Vier jaar oud. Niet altijd geluk gehad. Maar zijn hart blijft mooi.

Toen hij gevonden werd, was hij zwak. Verwaarloosd en onzeker. Hij kreeg verzorging, liefde en voeding. Langzaam kwam hij op kracht.

Hij heeft een geweldig karakter. Sociaal met kennelgenoten.

Dol op de vrijwilligers. Knuffels en spel maken hem gelukkig.

Even verlegen bij onbekenden. Maar met zachte handen en geduld. Wordt hij snel nieuwsgierig en speels. Hij geniet van aandacht en spelmomenten. 

Hij verlangt naar een permanent thuis. Een huis, een bed en mensen die voor altijd van hem houden. Een plek vol veiligheid en liefde. Een gezin dat hem ziet zoals hij is.

Hij heeft zoveel te geven. Onvoorwaardelijke liefde.

Speelsheid en trouw. Hij wacht op iemand die hem een kans geeft.

Asiel: Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Van hete grond en harde stenen naar zachte handen: zo vindt een Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid.

Niet omdat ze niets voelt, maar omdat het leven haar vertrouwen nam lang voordat iemand haar vasthield.

Toen ze werd gered, was ze mager en afwezig. Haar lichaam moe. Haar blik op afstand. Alsof hopen te pijnlijk was geworden.

Niemand kent haar volledige verleden. Maar haar ogen vertellen genoeg. Angst. Eenzaamheid. En lang wachten.

Blanca is lief en kwetsbaar. Ze had tijd nodig. Geduld en zachte handen die bleven.

Langzaam opent ze zich. Ze zoekt nu zelf de vrijwilligers op. Voor knuffels. Voor nabijheid die veilig voelt.

Ook spelen leert ze opnieuw. Voorzichtig in de tuin. Met kleine sprongetjes. Met een hart dat weer durft.

Blanca verlangt naar een thuis.

Warmte. Genegenheid. De zekerheid dat ze nooit meer alleen is.

Ze verdient geen kooi en geen vergetelheid.

Ze verdient rust. Liefde. En iemand die haar laat zien dat de wereld ook zacht kan zijn.

Asiel: Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Met adoptie leert een Podenco van Málaga wat het betekent om liefde en veiligheid te vinden, na een leven tussen zand, steen en hitte.”

Hij zoekt contact. Hij wil gezien worden. En als je wegloopt, roept hij je terug. Hij is acht jaar en pas kort bij ons.

Achtergelaten in een asiel. Zijn verleden kennen we niet. Zijn behoefte aan mensen wel.

Canelo is energiek en levenslustig. Hij houdt van wandelen.

Van nabijheid. Van aandacht die blijft.

Bij aankomst was hij erg mager. Niet door ziekte. Maar door stress en te veel veranderingen. Zijn lichaam vertelt wat woorden niet kunnen.

Eten is nu nog moeilijk voor hem. We proberen van alles. Maar zijn onrust zit diep. In een thuis zal dat veranderen.

Canelo heeft nog een heel leven voor zich. Hij is vrolijk, actief en aanhankelijk. Intelligent en leergierig. Een hond die zich snel aanpast.

Hij begrijpt misschien nog niet wat een thuis is. Maar hij begrijpt mensen. En hij wil bij ze zijn. Dat is zijn kracht.

Canelo zoekt rust. Een plek om te landen. Om te eten zonder spanning. Om eindelijk te blijven.

En ja, hij heeft een naam. En een achternaam. Zoals iedere hond die ertoe doet.

Pepe is kaneelkleurig. Prachtig. Tenger. En typisch Podenco: voorzichtig, observerend, gevoelig.

Over zijn verleden weten we niets. Geen verhaal. Geen uitleg. Alleen dat hij eerst in het asiel zat en nu in het opvangcentrum verblijft.

Wat we wél weten, zien we elke dag. Pepe is pas vijf jaar oud. Nog jong. Met soms zelfs een puppyziel. In de tuin speelt hij voorzichtig met speelgoed. Alsof hij het leven aftast. Alsof hij oefent. Alsof hij wil leren hoe zorgeloos voelt.

Mensen vindt hij spannend. Hij vertrouwt nog niet. Maar nooit — echt nooit — toont hij agressie.

Zijn angst is stil. Hij kiest afstand. Kijkt. En wacht.

Met andere honden gaat het goed. Hij deelt zijn kennel zonder problemen. Geen conflicten. Geen drama.

Pepe heeft geen verleden. Maar hij verdient wel een toekomst. Een echte. Eentje die niet eindigt achter tralies.

Zijn reis is nog maar net begonnen. Niet als pup. Maar wel met tijd. En met ruimte om te groeien.

In een thuis zal hij veranderen. Met rust. Met geduld. Met mensen die hem niet dwingen, maar uitnodigen.

Pepe heeft alle recht om gelukkig te zijn. Zoals iedere Podenco. Zoals iedere hond. Zoals hij.

Helaas is zijn adoptie voorlopig niet doorgegaan. Uit een bloedonderzoek is gebleken dat Rob leishmania heeft. Dit is een behandelbare ziekte, maar het vraagt tijd, zorg en goede opvolging. Rob is inmiddels onder behandeling en wordt nauwlettend gevolgd. Hij voelt zich goed, krijgt de juiste medicatie en alle zorg die hij nodig heeft.

ROB — KLEIN, VEEL TE MAGER KERELTJE, MAAR VOL HOOP

Rob is een piepkleine Podenco van amper 4,5 kilo, die samen met zijn vriendinnetje Carol en het kleine Maxje werd gered uit een schrijnende situatie, eind december. Ze leefden tussen afval, uitgehongerd en vergeten door de wereld om hen heen. Dankzij een vriend van Galgo del Sol kregen ze een tweede kans. Nu is Rob veilig, verzorgd en voorzichtig aan het ontdekken dat de wereld ook liefde en warmte kan bieden.

Hij is een lieve, wat verlegen jongen, met ogen die nieuwsgierig de omgeving opnemen en langzaam leren vertrouwen. Hij verlangt naar veiligheid, aandacht en een plek waar hij mag zijn wie hij is. Rob heeft een liefdevol thuis nodig. Een gezin dat geduld heeft, zijn kleine stapjes viert en hem laat zien dat hij veilig is. In ruil daarvoor schenkt hij zijn hart — trouw, zacht en onvergetelijk

Pongo draagt zijn vrolijkheid zichtbaar mee.
Zes jaar oud. Speels van aard. En altijd klaar voor contact.

Deze Podenco houdt van het leven. Hij geniet van beweging.
Van wandelingen aan de lijn. Van samen onderweg zijn.

Met teefjes gaat hij uitstekend om. Met reuen kan hij soms wat dominant zijn. Maar zonder conflict. Zijn hart blijft vriendelijk en nobel.

Pongo zoekt mensen op. Voor aandacht. Voor nabijheid. Voor het simpele geluk van samen zijn.

Dit is een hond die graag geeft. Vreugde. Trouw. En een opgewekt karakter.

Hij vraagt geen wonderen. Alleen een kans. Een thuis voor altijd. Waar hij mag laten zien wie hij werkelijk is.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

Met adoptie gaat een Podenco van Málaga van hete grond en harde stenen naar zachte handen, rust en een veilig thuis.”

Een jonge Podenco. Drie jaar. Nog zoekend naar veiligheid.

Angst woont in haar lichaam. In elke beweging. In elke twijfel. Alsof beven ooit noodzakelijk was om te overleven.

Haar ogen vertellen alles. Wantrouwen. Voorzichtig hopen.

De stille wens om niet opnieuw vergeten te worden.

Rubita is een geredde podenco. Eén van de velen die onzichtbaar bleven. Die leerden dat stilte bescherming biedt. Dat klein zijn soms veiliger voelt.

Maar Rubita is niet onzichtbaar. 

Ze is mooi. Ze leeft. En ze wacht.

Dit meisje heeft geen haast nodig. Geen druk. Geen harde stemmen. Alleen tijd en zachte nabijheid.

Ze zoekt een thuis dat begrijpt. Dat liefde niet dwingt. Maar aanbiedt. Langzaam, met tederheid.

Als jij geduld hebt. Een rustig hoekje. En ruimte voor haar angsten. Dan zou jij Rubita’s veilige haven kunnen zijn.

Garbanzo kwam stil het asiel binnen.

Een klein podenco’tje.Gebroken luchtpijp.

Maar met zorg en liefde begon zijn herstel.We weten weinig van zijn verleden.Wat hij heeft meegemaakt was zwaar.

Zijn ogen vertellen verhalen.Verhalen van angst, voorzichtigheid en hoop.Hij is nog verlegen, nog voorzichtig.Maar nieuwsgierig naar vriendelijkheid.

Met andere honden is hij zacht.Met mensen leert hij langzaam vertrouwen.Elke aanraking wordt voorzichtig ontvangen.Elke lieve blik raakt hem diep.

Hij groeit met geduld.Hij leert dat liefde veilig kan zijn.

Garbanzo verdient een tweede kans.Een thuis waar hij kan helen.

Waar angst plaatsmaakt voor plezier.Waar zijn kleine hart veilig is.

Hij zal een trouwe metgezel zijn.Een podenco die langzaam zijn wereld ontdekt.Met liefde, geduld en aandacht.Wordt hij een gelukkig, volwaardig hondje.

Naam: GarbanzoSociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Met adoptie vindt deze Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid, nadat hij eerst zand, steen en hitte heeft gekend.”

Vijf jaar oud. Een jonge podenco. En toch al zo voorzichtig.

Hij komt rechtstreeks uit het dierenasiel. Zijn ogen zijn droevig. Zijn lichaam alert. Zijn vertrouwen nog ver weg.

Curro observeert. Vanuit een hoekje. Kijkt hij naar alles wat beweegt. Alsof hij zich afvraagt of deze plek veilig is.

En toch… Ondanks zijn angst. Ondanks zijn wantrouwen.
Is hij zacht van hart. Hij toont geen enkele wrok. Niet naar vrijwilligers. Niet naar andere honden. Hij deelt zijn kennel probleemloos.

Curro eet weinig. Te weinig. Alsof zijn lijf nog niet gelooft dat er morgen ook weer eten zal zijn. Dat baart ons zorgen. Want dit vertelt iets. Over een verleden dat zwaar was. En over een hond die dringend rust nodig heeft.

Langzaam zien we kleine veranderingen. Hij speelt met een knuffel. Doet zijn eigen ding. En soms ontspant hij even. Dat zijn de momenten die hoop geven. Want Curro wil wel. Hij weet alleen nog niet hoe.

In een gezin. Met tijd. Met zachtheid. Zal hij openbloeien.

Curro staat symbool voor zoveel podenco’s. Verlaten. Angstig. Maar nog altijd vol liefde.

Hij heeft een thuis nodig. Met volle bakken. Schone bedden. En speelgoed dat echt van hem is.

𝐄𝐧𝐳𝐨 — 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧𝐞 𝐌𝐚𝐚𝐭 𝐏𝐨𝐝𝐞𝐧𝐜𝐨, 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐯𝐨𝐥 𝐯𝐫𝐨𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐢𝐝

Tussen muren die ooit krap en donker waren en de stilte van een kooi waar hij nauwelijks mocht komen leefde Enzo.
Alleen. Alleen met angst. Alleen met een wereld die hem klein wilde houden.

En toch. Daar, in dat kleine hart, groeide geen bitterheid.
Daar groeide iets anders. Levensvreugde. Vrolijkheid. 
Een ongelooflijke honger naar het nu.

Enzo is jong, energiek, en vol liefde. Hij springt, speelt, knuffelt en straalt een warmte uit die je bijna kunt voelen.
Hij geniet van het leven zoals het komt, elke dag opnieuw.
Andere honden zijn vrienden. Mensen zijn vrienden.

Katten? Niet zo zijn ding.
Hij zoekt een thuis waar hij zichzelf kan zijn. Waar zijn vrolijkheid wordt gevierd. Waar liefde heen en weer gaat, in kleine momenten van spel, aanraking en blijdschap.
Een plek waar hij kan laten zien hoe bijzonder het is
om blij te zijn in het nu.

𝐄𝐧𝐳𝐨 𝐥𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐯𝐨𝐥.
Elke sprong. Elke knuffel. Elk ogenblik van genegenheid.
Voor wie hem ziet, is het duidelijk: een goede adoptie is een verbintenis van levens, vol plezier, trouw en liefde.

Ter adoptie Bichos Raros

Sommige reddingen komen onverwacht en vragen om improvisatie. Zo ook die van Bubbles, een Podenco-teefje die begin januari 2026 in veiligheid werd gebracht, samen met haar pups. Door kennelhoest in het centrum en de aanhoudende regen konden ze daar niet blijven. De oplossing? Tijdelijk intrekken in de badkamer van Tina — warm, droog en vooral veilig.

Bubbles bleek een toegewijde moeder. Haar pups lagen veilig bij haar, omringd door handdoeken, rust en stilte. In het begin was alles haar duidelijk te veel. Ze gromde wat, hield afstand en beschermde haar kleintjes zoals elke goede moeder zou doen. Maar al snel liet ze iets anders zien. Nog diezelfde ochtend zocht ze voorzichtig contact, kwam ze zelf dichterbij en liet ze zich zachtjes aaien. Alsof ze voelde dat deze plek, en deze mensen, het goed met haar voor hadden. Onder Bubbles’ eerste spanning schuilt een lieve, gevoelige hond die stap voor stap ontspant. Ze observeert, leert en vertrouwt steeds een beetje meer. Ze is er nog niet helemaal, maar ze is onderweg — en dat is prachtig om te zien.

Voor Bubbles zoeken we straks een thuis waar begrip belangrijker is dan tempo. Een plek waar ze mag landen, waar ze niet hoeft te haasten en waar zachtheid de norm is. Voor nu is ze veilig, samen met haar pups, in Tina’s badkamer — een tijdelijke haven voor een moeder die alles geeft. En dat is soms precies genoeg om opnieuw te beginnen.

Na zestien dagen in een ‘thuis’ kwam Benji terug. Terug naar een kennel.Terug naar wachten.Terug naar vragen zonder antwoorden.

Hij begrijpt het niet.Hij weet niet wat hij fout deed.Hij weet alleen dat zijn bed weg is.En dat hij weer alleen is.

Benji is nog geen twee jaar oud. Een kleine podenco. Gevonden zwervend op het platteland.Met een gebroken poot.Hij werd geopereerd.Moest maanden rust houden.

En leerde stil te zijn.Te stil voor zo’n jonge hond.

Benji is slim en leergierig.Hij pikt dingen snel op.Zijn hoofd staat altijd aan.Zijn lijf wil vooruit.

Aan de lijn moet hij nog oefenen.Nieuwe honden vindt hij spannend.Maar hij kan goed samenleven.Met zowel reuen als teefjes.

Wat hij laat zien,komt voort uit angst.Uit ervaringen die hij niet begreep.Niet uit onwil.

Benji heeft een gezin nodig dat met hem meeloopt.Dat samen leert.Dat tijd neemt.Dat niet opgeeft.

Een actief gezin.Met geduld.Met liefde.Met ruimte om te groeien.

Want alles wat hij krijgt,geeft hij terug.Veelvoudig.Eerlijk.

Duna is een bron van energie, liefde en vrolijkheid

Twee jaar oud. Een middelgrote Podenco. 
Altijd vrolijk, altijd alert.

Ze houdt van spelen. Ballenspel in de tuin. Wedstrijdjes en plezier. En eindeloos genieten van beweging.

Duna is sociaal en nobel. Ze kan het goed vinden met iedereen. Met mannen en vrouwen. Een ideale speelkameraad voor kinderen.

Ze loopt mooi aan de lijn. Dicht bij je. Genietend van iedere wandeling. Zonder problemen laat ze zich aanraken.

Duna is niet perfect. Ze is doof. Maar dat stopt haar niet. Ze leeft volwaardig en gelukkig. Ze leert via gebaren. Met voorwerpen en handelingen.

Elke oefening in het asiel helpt. Langzaam groeit haar begrip en zelfvertrouwen. Duna verdient een thuis. Waar ze kan spelen. Waar ze kan leren. Waar ze volledig zichzelf mag zijn.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

KLAAR VOOR ZIJN NIEUWE BEGIN

Ter adoptie Bichos Raros

Son moest al veel te jong vechten. Na te zijn aangereden door een auto had hij een heupoperatie nodig. De eerste dagen na de operatie waren zwaar: pijn, rust houden, voorzichtig zijn. Maar met de juiste zorg en behandeling herstelde hij sneller dan verwacht.

Zijn hechtingen werden enkele weken later verwijderd en vandaag gaat het geweldig met hem. Son rent, springt en speelt zonder problemen. Hij mankt niet, beweegt vrij en laat zien dat hij nergens meer last van heeft. Lange wandelingen hebben we nog niet geprobeerd, maar alles wijst erop dat hij een normale, actieve toekomst tegemoet gaat.

Son is een vrolijke, blije hond met het hart van een echte puppy. Hij houdt van knuffelen, spelen en gewoon bij mensen zijn. Lief, trouw en zachtaardig — precies zoals je hoopt dat een hond is. Met andere honden kan hij het uitstekend vinden en hij past zich makkelijk aan.

En ja… Son houdt van eten. Heel veel. Met zichtbaar plezier en enthousiasme, alsof hij elke maaltijd viert als een klein feestje.

Na alles wat hij heeft meegemaakt, is Son nu klaar voor het leven. Klaar voor een thuis, voor veiligheid, voor liefde. Niet meer overleven — maar écht leven.

Stuur ons een bericht als je interesse hebt in Son !

Simba is een bron van energie en prachtig.

Een jonge podenco 3 jaar. Slechts tien kilo. Altijd vrolijk, altijd nieuwsgierig.

Hij houdt van rennen en spelen. Van uitstapjes naar het platteland. Van zijn kennelgenoten. En van knuffels.

Zijn blik vertelt alles. Blij. Verwachtingsvol. En diep vanbinnen verlangt hij naar één ding: Een gezin dat hem voor altijd liefheeft.

Simba is klaar voor een thuis. Om zijn liefde te geven. Om te rennen. Om op de bank te liggen en samen te rusten.

Hij wordt een trouwe metgezel. Voor avonturen. Voor spelletjes. Voor de kleine en grote momenten van geluk.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Een Podenco van Málaga leert wat vertrouwen betekent, wanneer hij eindelijk veiligheid en warmte vindt.”

Over de maan — Moon, een energieke Podenco vol plezier!
Moon is een levendige, vriendelijke hond die ons dagelijks leven in het asiel opfleurt met zijn goede humeur en speelse karakter.
Zijn start was zwaar: hij kwam doodsbang aan, maar al snel liet hij zijn grote hart zien en begon hij vertrouwen te winnen.
Sociaal is Moon een schat. Hij kan goed overweg met andere honden en bloeit helemaal op met zijn speelkameraadjes Fire en Motti. Hij houdt van ravotten, knuffelen en kattenkwaad uithalen – altijd op een vertederende manier.
Moon heeft een oude, goed genezen breuk in zijn voorpoot en een sterk jachtinstinct. Hij heeft actieve mensen nodig die hem zowel fysiek als mentaal uitdagen, en duidelijke, liefdevolle grenzen stellen. Een lange lijn kan hem bewegingsvrijheid geven zonder zijn jachtinstinct te beperken.
Momenteel wordt Moon behandeld voor filariasis en is hij daarna klaar voor een liefdevol thuis, waar hij als volwaardig gezinslid wordt opgenomen.
Idealiter heeft zijn nieuwe gezin ervaring met Podenco’s of jachthonden.

Adoptie Sabine Tenerife Eiland Hierro

Caldero werd samen met twee andere podencos door zijn jager afgestaan. Niet meer “nuttig”, dus moest hij weg. Voor hem was dat precies het moment waarop zijn leven kon beginnen. Want wie Caldero leert kennen ziet meteen een lieve, gevoelige hond die thuis hoort in een zachte mand, dicht bij zijn mens.

Inmiddels woont hij een tijdje in het asiel en is hij uitgegroeid tot een grote knuffelkont. Hij eist nooit iets, is nooit lomp en heeft dat bijzondere trekje dat hem in één seconde je hart in duwt: rustig voor je gaan staan, die ogen omhoog, die zachte Caldero-blik… en je bent verkocht.

Hij wandelt elke dag met ons mee en doet dat alsof hij nooit anders heeft gekend. Niet trekken, niet sleuren, en nauwelijks interesse in de bosjes – zijn aandacht is bij ons. Een klein “goed zo!” doet hem groeien. Dan kijkt hij trots op, recht in je hart, alsof hij zeggen wil: “Zie je wel? Ik kan dit.”

Caldero leeft in een gemengde groep met reuen en teefjes. Hij begrijpt hondentaal, loopt spanning uit de weg en zoekt geen gedoe. Zijn rust is aanstekelijk. Je merkt pas dat hij er is omdat het gezellig en harmonieus voelt.

We kunnen ons heel goed voorstellen hoe snel hij zich in een huis zal aanpassen. Eén mens, één routine, één mand om in weg te kruipen, en hij zal je liefste en trouwste vriend worden. Hij is gezond, ingeënt en helemaal klaar om te reizen.

Als we zien hoe dankbaar hij nu al is met een klein beetje aandacht, met een wandeling en een zachte stem… dan dromen we van het moment waarop hij zijn koffertje mag pakken.

Zijn toekomstige familie krijgt er een rustige, zachtaardige schat bij. Een vriend voor het leven. Wie geeft Caldero zijn thuis?

𝗪𝗮𝗻𝗱𝗮 – 𝗭𝗲 𝗺𝗮𝗮kt 𝗷𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷, 𝗲𝗹𝗸𝗲 𝗱𝗮𝗴 𝘄𝗲𝗲𝗿

Onze gekke Wanda, geboren in september 2022, is een prachtige, middelgrote Podenco van ongeveer 58 cm hoog en 20 kilo. Ze is gesteriliseerd en een vrolijke energiebron die elke dag in het asiel kleur geeft. Het is altijd feest bij en met haar! Ze rent, springt, kwispelt en daagt je uit om samen een rondje te rennen, soms weet ze zelf niet wat ze met haar blijdschap en energie aan moet.

Toch kan ze ook heerlijk zacht op schoot komen knuffelen en zal ze je niet omverspringen, ook niet bij kleintjes. Zo gek als ze kan zijn, zo voorzichtig en zachtaardig kan ze ook zijn — een heerlijke combinatie. Wanda is mensgericht, aanhankelijk, speels en leergierig, en haar blik hypnotiseert je bijna.

Ze verdient een eigen familie, een mens of mensen waar ze trouw aan mag zijn en haar gekkigheid en liefde mee kan delen.  Eén ding is zeker: met Wanda aan je zijde is het leven één en al dolle pret en liefde!

Anjo, geboren in augustus 2015, is een lieve, enthousiaste en aanhankelijke jongen van zo’n 55 cm en 14 kilo.

Zijn hart zit vol zachtheid, maar zijn lichaam vertelt dat er in het verleden niet altijd zacht met hem is omgegaan. Wanneer je te snel of te lomp op hem afkomt, duikt hij met zijn koppie naar beneden — niet om weg te rennen, maar alsof hij een klap verwacht. En juist dát maakt hem zo bijzonder: ondanks alles blijft hij kiezen voor vertrouwen.

Dit heerlijke ventje hoort bij iemand die hem ziet, die hem begrijpt, en die hem liefdevol de wereld opnieuw wil laten ontdekken. Iemand met wie hij avonturen mag beleven, en die daarna samen met hem op de bank ploft — want snurkend naast zijn mens liggen? Dat is zijn grootste geluk.

In het asiel probeert hij elke dag opnieuw vrolijk te zijn, maar het doet hem pijn. Wanneer je langs zijn verblijf loopt, springt hij tegen het hek aan en kijkt hij je zo intens na dat het hartbrekend is. Hij piept zachtjes, alsof hij vraagt: “Ben jij misschien degene…?”

Hij hunkert naar handen die hem aaien zonder haast, naar ogen die hem echt zien, naar een thuis dat hem eindelijk rust geeft.

Anjo hóórt niet achter tralies. Dit levenslustige ventje wil leven, ontdekken, liefhebben — en dat kan alleen met zijn eigen mens of familie aan zijn zijde.

Wie geeft deze bijzondere jongen eindelijk de plek waar hij al zó lang op wacht?

Mica is dol op knuffels, houdt van beweging en is een schat.
Mica werd gevonden in de bergen en kwam via het grote staatsasiel bij ons terecht. In een rustige, kleinschalige omgeving bloeide ze meteen op: een zacht, verlegen meisje dat vooral wil begrijpen wat er gebeurt, wil leren en wil vertrouwen.

Nieuwe indrukken vindt ze spannend, maar haar nieuwsgierigheid wint het steeds vaker. Ze kijkt naar haar hondenvriendjes om te zien wat de bedoeling is — en als ze het eenmaal snapt, doet ze enthousiast mee. Buiten wandelen vindt ze heerlijk, en in de speelweide gaat ze helemaal los. Haar zoomies zijn pure levensvreugde.

Mica is aanhankelijk, speels en zo dankbaar. Een tweede hond zou haar geweldig helpen, want ze groeit zichtbaar wanneer ze zich kan optrekken aan een stabiel maatje. Een veilige tuin of omheind terrein om in te rennen zou haar ongelooflijk gelukkig maken.

Ze is geen beginnershondje — ze heeft een rustige omgeving nodig, iemand die haar onzekerheid ziet en haar stap voor stap verder helpt.  Maar wie haar die kans geeft, krijgt een loyaal, liefdevol en vrolijk meisje terug… een maatje voor het leven.

Mica is geboren in juni 2021 en is ongeveer 65 cm hoog.