Adoptie Gehandicapte honden

Mani is een jonge mix Jack Russell/Bodeguero van ongeveer mei 2024. Een kleine vrolijke jongen met een ondeugende blik, slimme oogjes en een karakter waar je meteen blij van wordt.

𝘔𝘢𝘯𝘪 𝘸𝘦𝘳𝘥 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘵𝘰𝘦𝘯 𝘩𝘪𝘫 𝘮𝘦𝘵 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘱𝘰𝘰𝘵 𝘷𝘢𝘴𝘵𝘻𝘢𝘵 𝘪𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘭. 𝘌𝘳 𝘸𝘦𝘳𝘥 𝘯𝘰𝘨 𝘨𝘦𝘱𝘳𝘰𝘣𝘦𝘦𝘳𝘥 𝘰𝘮 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘱𝘰𝘰𝘵 𝘵𝘦 𝘳𝘦𝘥𝘥𝘦𝘯, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘩𝘦𝘭𝘢𝘢𝘴 𝘮𝘰𝘤𝘩𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘻𝘰 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘦𝘯 𝘮𝘰𝘦𝘴𝘵 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘱𝘰𝘰𝘵 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘢𝘮𝘱𝘶𝘵𝘦𝘦𝘳𝘥.

Maar Mani heeft nooit besloten dat hij iets mist. In zijn hoofd is hij gewoon een jonge hond die wil rennen, spelen, ontdekken en plezier maken. En precies dát doet hij iedere dag. Mani is een echte kleine clown. Behendig, springerig en altijd klaar voor een nieuw avontuur. Hij heeft de vrolijke energie van een jonge terriër en de gave om van de kleinste momenten een feestje te maken.

𝘔𝘢𝘯𝘪 𝘪𝘴 𝘩𝘦𝘵 𝘴𝘰𝘰𝘳𝘵 𝘩𝘰𝘯𝘥𝘫𝘦 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘰𝘷𝘦𝘳𝘢𝘭 𝘵𝘦𝘨𝘦𝘯𝘬𝘰𝘮𝘵. 𝘈𝘢𝘯 𝘫𝘦 𝘷𝘰𝘦𝘵𝘦𝘯, 𝘯𝘢𝘢𝘴𝘵 𝘫𝘦 𝘰𝘱 𝘥𝘦 𝘣𝘢𝘯𝘬, 𝘰𝘷𝘦𝘳𝘢𝘭 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘮𝘦𝘯𝘴 𝘪𝘴. 𝘡𝘪𝘫𝘯 𝘨𝘳𝘰𝘰𝘵𝘴𝘵𝘦 𝘨𝘦𝘭𝘶𝘬 𝘪𝘴 𝘦𝘳𝘣𝘪𝘫 𝘮𝘰𝘨𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘳𝘦𝘯.

Bij nieuwe mensen kijkt hij eerst even de kat uit de boom, maar dat duurt nooit lang. Achter dat kleine beetje onzekerheid zit een enorme knuffelkont die het liefst jouw trouwe schaduw wordt. Mani kan goed samen met andere honden en ook katten vindt hij prima gezelschap. Drie pootjes, een ondeugende kop en een hart vol levenslust. Mani zoekt geen medelijden, maar iemand die net zo blij wordt van het leven als hij.

Lucia is zo'n hond die je niet snel meer vergeet. Zodra je haar ziet, verschijnt er vanzelf een glimlach op je gezicht. Haar vrolijkheid werkt aanstekelijk en haar enthousiasme voor het leven is werkelijk onweerstaanbaar.
⠀
Lucia is een prachtige Galgo met een fantastisch karakter. Ze is een echte levensgenieter die iedere dag opnieuw laat zien hoeveel plezier er in haar zit. Rennen, spelen, ravotten met haar hondenvriendjes, graven, gekke sprongetjes maken en heerlijk maf doen… Lucia geniet met volle teugen. Ze is een heerlijke, vrolijke gekke druif die overal een feestje van weet te maken.
⠀
Ze is ontzettend sociaal, aanhankelijk en vindt het heerlijk om dicht bij haar mensen te zijn. Een knuffel, een aai of gewoon gezellig samen zijn; Lucia geniet ervan. Ze heeft een klein ondeugend kantje dat haar juist zo ontzettend leuk maakt, maar bovenal is ze een ontzettend lieve en zachtaardige dame die je hart in no-time weet te veroveren.
⠀
Lucia mist een achterpootje en heeft stabiele leishmania waarvoor ze twee keer per dag haar medicatie krijgt. Maar laat je daardoor vooral niet afschrikken, want voor Lucia zelf betekent het vrijwel niets. Ze rent, speelt, springt en geniet alsof de wereld één grote speeltuin is. Haar levenslust is bewonderenswaardig en ze laat iedere dag opnieuw zien dat geluk niet afhangt van perfect zijn.
⠀
Ze kan niet samenleven met katten, maar met andere sociale honden beleeft ze de grootste pret. Samen spelen, achter elkaar aan rennen en lekker gek doen is voor haar het mooiste wat er is.
⠀
Lucia is zo'n hond die je niet alleen mooi vindt, maar die je ook diep in je hart raakt. Ze laat je lachen, ze ontroert je en ze bewijst iedere dag dat een beetje extra zorg ruimschoots wordt beloond met onvoorwaardelijke liefde, vrolijkheid en heel veel plezier.
⠀
Wie geeft deze geweldige Galgo de kans die ze zo verdient? Wie durft kennis te maken met deze bijzondere, prachtige dame en zelf te ontdekken waarom zoveel mensen voor haar zullen vallen?
⠀
Lucia verblijft momenteel in België bij haar gastgezin en kan daar op afspraak rustig worden bezocht. Dat is misschien wel haar grootste pluspunt: je kunt haar ontmoeten, haar vrolijke karakter zelf ervaren en ontdekken hoe bijzonder deze fantastische Galgo werkelijk is. Misschien is één kennismaking wel genoeg om voorgoed verliefd te worden.

Toen Anchovy langs de kant van de weg werd gevonden, was hij verlamd. Na een MRI bleek dat hij een beschadiging aan zijn ruggenmerg heeft, waarschijnlijk veroorzaakt door een eerder trauma. Een operatie kan dit helaas niet herstellen. Zijn ruggenmerg moet, voor zover dat mogelijk is, zelf herstellen.

Wat wél mogelijk is, is hem daarbij helpen. Iedere dag krijgt Anchovy rustige fysiotherapie en oefeningen in het water. Daarmee worden zijn spieren gestimuleerd en krijgt zijn lichaam de kans om stapje voor stapje weer verbindingen te maken.

En precies dat gebeurt. Deze dappere jongen laat iedere dag zien dat hij niet opgeeft. Inmiddels kan hij alweer een beetje zelf staan. Misschien nog wankel en nog maar voor even, maar het is vooruitgang. Hij wil vooruit en zijn doorzettingsvermogen is bewonderenswaardig.

𝘈𝘯𝘤𝘩𝘰𝘷𝘺 𝘨𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘰𝘱. 𝘏𝘪𝘫 𝘰𝘦𝘧𝘦𝘯𝘵. 𝘏𝘪𝘫 𝘱𝘳𝘰𝘣𝘦𝘦𝘳𝘵. 𝘌𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘦𝘭𝘬𝘦 𝘬𝘭𝘦𝘪𝘯𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘱 𝘭𝘢𝘢𝘵 𝘩𝘪𝘫 𝘻𝘪𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘪𝘫 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘵𝘰𝘦𝘬𝘰𝘮𝘴𝘵 𝘷𝘦𝘤𝘩𝘵.⠀

Zijn herstel zal nog tijd vragen. Maar hoe bijzonder zou het zijn als er nu al een adoptiegezin opstaat dat samen met Anchovy het pad van herstel wil bewandelen. Een gezin dat hem de tijd geeft, geduld heeft en iedere kleine stap vooruit samen met hem beleeft.

Anchovy is het meer dan waard.

Twee kleine Bodeguero's. Twee beste vrienden. Twee jongens die het liefst samen blijven.

Toen ze werden gevonden, stonden ze er alleen voor langs de kant van de weg. Voor Snoopy was de situatie nog veel ernstiger. Hij liep rond met een open breuk die waarschijnlijk al weken oud was. Toen Galgos del Sol hem onderzocht, bleek zijn poot niet meer te redden. Dat was het einde van zijn pijn. Niet het einde van zijn leven.

Vandaag rent, speelt en ravot Snoopy op drie poten alsof hij nooit anders heeft gedaan. En Woodstock? Die is eigenlijk altijd ergens in de buurt.

Samen onderzoeken ze alles wat nieuw is. Samen spelen ze. Samen slapen ze. Samen groeien ze op.

𝘞𝘢𝘵 𝘰𝘱𝘷𝘢𝘭𝘵, 𝘪𝘴 𝘩𝘰𝘦 𝘫𝘰𝘯𝘨 𝘻𝘦 𝘯𝘰𝘨 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘦 𝘷𝘦𝘦𝘭 𝘻𝘦 𝘢𝘭 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯. 𝘡𝘦 𝘭𝘰𝘱𝘦𝘯 𝘯𝘦𝘵𝘫𝘦𝘴 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘭𝘪𝘫𝘯, 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘴𝘭𝘪𝘮, 𝘻𝘦𝘭𝘧𝘷𝘦𝘳𝘻𝘦𝘬𝘦𝘳𝘥, 𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸𝘴𝘨𝘪𝘦𝘳𝘪𝘨 𝘦𝘯 𝘷𝘰𝘭 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯.

Tina hoopt dat ze samen een thuis vinden. Dat zou voor deze twee vrienden het allermooiste zijn. Mocht dat niet lukken, dan kunnen ze apart geadopteerd worden.

Maar als er ergens een bank staat met plek voor twee vrolijke Bodeguero's, dan hopen we dat die mensen zich melden.

“Het leven werd makkelijker toen ze elkaar hadden."

𝐅𝐋𝐎𝐑𝐄𝐍𝐂𝐄 – 𝟑 𝐏𝐎𝐓𝐄𝐍, 𝐄𝐍 𝐇𝐄𝐓 𝐕𝐄𝐑𝐋𝐀𝐍𝐆𝐄𝐍 𝐎𝐌 𝐇𝐄𝐑𝐃𝐄𝐑 𝐓𝐄 𝐙𝐈𝐉𝐍, 𝐎𝐏 𝐄𝐄𝐍 𝐏𝐋𝐄𝐊 𝐖𝐀𝐀𝐑 𝐙𝐄 𝐕𝐄𝐈𝐋𝐈𝐆, 𝐕𝐄𝐑𝐙𝐎𝐑𝐆𝐃 𝐄𝐍 𝐆𝐄𝐋𝐈𝐄𝐅𝐃 𝐈𝐒

Florence was voor Tina geen onbekende.
Lang voordat ze bij Galgos del Sol aankwam, zwierf ze al rond in de omgeving van Tina's huis. Tina zag haar regelmatig en kende haar verhaal van dichtbij. Daarom kan juist zij in dit filmpje vertellen wie Florence is en welke weg ze heeft afgelegd.

Florence mist een poot, maar niet haar karakter. Ze heeft het hart en de loyaliteit van een herder. Een hond die graag bij haar mensen hoort, betrokken wil zijn bij het dagelijks leven en niets liever wil dan deel uitmaken van een gezin.

Kijk naar het filmpje in de opmerkingen en luister naar Tina's verhaal over Florence, een bijzondere hond die nu hoopt op precies datgene waar ze al zo lang naar verlangt: een veilige plek waar ze verzorgd wordt, geliefd is en eindelijk thuis mag komen.

Ik vraag even jullie tijd voor dit verdrietige verhaal.
En jullie aandacht voor het vinden van een eigen thuis voor York die blind is  Of bijna blind .  Ter adoptie Bichos Raros

York is een bijna blinde Spaanse Waterhond van negen jaar oud. Samen met Blu (de veel te dikke Podenco) woonde hij op een boerderij in Zuid-Spanje. Hun leven was niet mooi. Weinig aandacht, weinig zorg, weinig liefde. Maar het was wel hun thuis. De enige plek die ze kenden.

Toen werd de boerderij verkocht. De eigenaar vertrok. En York en Blu bleven achter. Gewoon achtergelaten zonder overleg . Alsof hun leven niets waard was. De nieuwe bewoners wilden geen honden. Zeker geen twee honden op leeftijd die allebei hun eigen beperkingen hadden. York, die nog maar nauwelijks ziet. Blu, die ook extra zorg nodig heeft.

𝘌𝘯 𝘥𝘶𝘴 𝘸𝘦𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘻𝘦 𝘸𝘦𝘨𝘨𝘦𝘫𝘢𝘢𝘨𝘥. 𝘝𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘦𝘯𝘪𝘨𝘴𝘵𝘦 𝘱𝘭𝘦𝘬 𝘥𝘪𝘦 𝘻𝘦 𝘬𝘦𝘯𝘥𝘦𝘯.
𝘝𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘦𝘯𝘪𝘨𝘴𝘵𝘦 𝘱𝘭𝘦𝘬 𝘥𝘪𝘦 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘩𝘦𝘯 𝘵𝘩𝘶𝘪𝘴 𝘣𝘦𝘵𝘦𝘬𝘦𝘯𝘥𝘦.

Niet 1 x maar steeds als ze terug kwamen, weer weg gejaagd. Voor mensen is een huis een gebouw. Voor een hond is het zijn hele wereld. York begreep niet waarom hij ineens nergens meer welkom was. Dus deed hij wat iedere hond zou doen.

Hij keerde terug. Naar de plek waar zijn leven lag. Naar de plek die hij ondanks zijn bijna volledige blindheid nog wist te vinden. Keer op keer.

𝘌𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘫𝘯𝘢 𝘣𝘭𝘪𝘯𝘥𝘦 𝘩𝘰𝘯𝘥 𝘥𝘪𝘦 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘧𝘵 𝘵𝘦𝘳𝘶𝘨𝘬𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘵𝘩𝘶𝘪𝘴, 𝘵𝘦𝘳𝘸𝘪𝘫𝘭 𝘩𝘪𝘫 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘳 𝘨𝘦𝘸𝘦𝘯𝘴𝘵 𝘪𝘴. 𝘒𝘦𝘦𝘳 𝘰𝘱 𝘬𝘦𝘦𝘳 𝘭𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘸𝘦𝘨𝘨𝘦𝘫𝘢𝘢𝘨𝘥. 𝘌𝘯 𝘩𝘰𝘦𝘷𝘢𝘢𝘬 𝘥𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘨𝘦𝘣𝘦𝘶𝘳𝘥? 𝘞𝘦 𝘻𝘶𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘯𝘰𝘰𝘪𝘵 𝘸𝘦𝘵𝘦𝘯.

Gelukkig hoorde Macu wat er gebeurde. York en Blu werden direct opgehaald en kregen veiligheid bij Bichos Raros.
Want hoe wreed moet je zijn om twee kwetsbare honden van hun enige thuis weg te jagen?

Vandaag is York veilig. Een lieve, aanhankelijke hond die zich ondanks zijn beperkte zicht bewonderenswaardig heeft aangepast.

Hij leeft binnenshuis, loopt netjes aan de lijn en geniet van menselijk contact. In de drukte van de rescue bij Bichos Raros moet York voortdurend vertrouwen op zijn gehoor en reukvermogen om zijn weg te vinden. Dat kost teveel energie, door het aantal honden die daar met hem leven .

Voor hem zou een rustig thuis een wereld van verschil maken. Een voorspelbare omgeving. Een kleine, stabiele roedel of een rustige hondenvriend. Mensen die begrijpen dat blindheid niet bepaalt wie hij is.

York zoekt geen medelijden. Hij zoekt een plek waar hij eindelijk mag blijven. Een plek die niet tijdelijk is. Een plek die echt thuis mag worden.

“De diepste eenzaamheid is niet blindheid. Het is nergens meer welkom zijn."

Niet elke update brengt het nieuws waarop we hopen.
Soms brengt een update gewoon de waarheid.
⠀
Freya is achteruitgegaan. Haar dubbele hernia maakte lopen al moeilijk, maar zoals gevreesd is haar situatie verder verslechterd. Haar achterlijf is inmiddels verlamd geraakt en daarom gebruikt Freya nu een rolstoel.
⠀
Gelukkig liet ze zich daar niet door tegenhouden. Zoals zoveel honden ontdekte ze al snel wat een rolstoel haar teruggeeft: zelfstandigheid. Zelf bewegen. Zelf op onderzoek gaan. Zelf beslissen waar ze heen wil.
⠀
Haar conditie is verder goed. Ze krijgt pijnstilling die goed werkt en ze heeft, voor zover dat mogelijk is, plezier in haar dagen. Toch heeft deze achteruitgang ook gevolgen. Door de verlamming is Freya inmiddels dubbel incontinent geworden. En daar willen we eerlijk over zijn. Een rolstoel schrikt veel mensen minder af dan gedacht.
Dubbele incontinentie wel.
⠀
Voor een hond als Freya heb je een bijzonder mens nodig.
Iemand die verder kijkt dan de praktische kant. Iemand die begrijpt dat sommige honden meer zorg vragen dan andere. Iemand voor wie die zorg geen last is, maar een bewuste keuze. Een keuze die ook op moeilijke dagen blijft bestaan.
⠀
Veel mensen zeggen gelukkig: "Ze zit bij Bichos Raros." En dat is waar. Daar krijgt ze liefde, verzorging en veiligheid.
Maar ook daarin moeten we eerlijk zijn. Met ongeveer 150 honden en bijna 100 katten is er altijd drukte. Altijd tijdgebrek. En juist tijd en rust zouden we Freya zo graag meer geven.
⠀
Freya kent het leven in een huis niet. Dat is verdrietig. Maar ergens ook troostrijk. Ze weet niet wat ze mist. Toch blijft die wens bestaan. Dat er ergens iemand is die haar ziet.
Niet ondanks haar rolstoel. Niet ondanks haar incontinentie. Maar gewoon als Freya.
⠀
Dit is daarom niet zozeer een adoptieoproep. Het is een oproep om na te denken. Om jezelf af te vragen of jij misschien de toekomst voor Freya zou kunnen zijn.
⠀
Misschien wil je meer weten over haar dagelijkse verzorging. Misschien wil je ervaringen horen van mensen die leven met een hond in een rolstoel. Misschien wil je je eerst rustig inlezen. Dat begrijpen we volledig.
⠀
Want zorgen voor Freya is geen opwelling. Het is een weloverwogen beslissing. Een verantwoordelijkheid. Een belofte. Ze zal je niet altijd makkelijke dagen geven. Maar ze zal je elke dag nodig hebben. En wie haar leert kennen, ontdekt iets bijzonders. Dat liefde en vriendschap niet minder waardevol worden doordat ze extra zorg vragen.
Integendeel.
⠀
Dit is geen wanhopige oproep. Gewoon een eerlijke update over Freya en haar leven. Mooier kunnen we het niet maken. Maar hopen mogen we nog altijd. Want misschien bestaat dat rustige huis, die zachte plek en dat bijzondere mens nog steeds.

𝐒𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞 𝐚𝐝𝐨𝐩𝐭𝐢𝐞 — 𝐑𝐢𝐧𝐠𝐨 & 𝐋𝐞𝐧𝐧𝐨𝐧 — bijzonder geboren, maar vooral héél erg hond. Ter adoptie Asiel Bichos Raros , 2 broertjes die bij elkaar blijven .
⠀
Ze rennen. Ze spelen. Ze maken lol. Ze zoeken aandacht, gezelligheid en knuffels zoals andere honden dat doen.
Wie ze bezig ziet bij Bichos Raros, ziet geen hondjes die zielig in een hoekje liggen. Je ziet twee jonge honden die leven. Echt leven.
⠀
Maar tegelijk moeten we eerlijk zijn. Ringo en Lennon hebben een zeer zeldzame aangeboren afwijking aan hun wervelkolom, het zogenaamde korte rug syndroom (Short Spine Syndrome). Er zijn röntgenfoto’s gemaakt en bijna geen botje lijkt “normaal” gevormd. Hun lichaam zit anders in elkaar dan bij andere honden. De toekomst is daardoor niet volledig voorspelbaar.
⠀
En precies daarom zoeken wij geen gewone adoptie. Wij zoeken mensen die begrijpen dat liefde voor deze jongens ook verantwoordelijkheid betekent.
⠀
Hun verhaal mag niet eindigen bij “wat bijzonder” of “wat schattig”. Het moet beginnen bij: kan ik dit dragen, ook als het later moeilijker wordt?
⠀
Op dit moment hebben Ringo en Lennon geen pijn. Ze zijn vrolijk, lief, sociaal en genieten zichtbaar van het leven. Dat is ontzettend belangrijk. Maar niemand kan met zekerheid voorspellen hoe hun lichaam zich verder ontwikkelt terwijl ze ouder worden.
⠀
Daarom zoeken we mensen die niet alleen verliefd worden op hun uiterlijk of hun verhaal, maar die bewust kiezen voor alles wat erbij kan komen kijken.
⠀
Denk aan:
extra aandacht voor gewicht en beweging
fysiotherapie of begeleiding wanneer nodig
een huis dat veilig en praktisch ingericht is
begrip voor het feit dat hun lichaam sneller belast kan raken
kleine dagelijkse zorgen, zoals helpen bij schoonhouden omdat hun stijve nekje bepaalde bewegingen moeilijk maakt
regelmatige medische opvolging
een dierenarts die openstaat voor, of ervaring heeft met, gehandicapte hondjes
⠀
Niet iedere dierenarts kijkt hetzelfde naar honden met een beperking. Daarom vinden wij het belangrijk dat adoptanten bereid zijn actief mee te denken, zich te verdiepen en de juiste ondersteuning te zoeken wanneer nodig.
⠀
Wat voor ons óók belangrijk is, is dat er gekeken wordt naar levenskwaliteit en niet alleen naar hoe een lichaam eruitziet op een röntgenfoto. Ringo en Lennon zijn geen hondjes die “opgegeven” moeten worden omdat ze anders gebouwd zijn. Zolang zij plezier hebben, genieten van het leven en met ondersteuning een fijn bestaan kunnen hebben, verdienen ze die kans ook.
⠀
Dat kan betekenen dat er in de toekomst extra zorg nodig is. Misschien ondersteuning, fysiotherapie, aanpassingen of medicatie wanneer dat ooit nodig blijkt. Voor ons is dat geen reden om hun leven minder waardevol te vinden — zolang hun dagen gevuld zijn met comfort, plezier, liefde en welzijn.
⠀
Zorg voor Ringo en Lennon moet niet voelen als een last die “erbij komt”. Het moet voelen als: deze jongens horen bij mij, en ik wil hen geven wat zij nodig hebben om gelukkig te zijn.
⠀
Daarom zullen intakegesprekken voor Ringo en Lennon extra zorgvuldig verlopen.
Dit is geen adoptie waarbij geldt: wie het eerst komt, kan hen meenemen.
Er zal heel bewust gekeken worden naar wat haalbaar, verstandig en passend is — voor de hondjes én voor de adoptant.
⠀
Wij zoeken mensen die achter de visie van Bichos Raros staan: dat ook gehandicapte dieren recht hebben op een gelukkig en waardig leven. Een leven waarin soms aanpassingen nodig zijn, extra zorg gevraagd wordt en doorzetten onderdeel kan zijn van liefde.
⠀
Mensen die begrijpen dat zorgen voor deze twee bijzondere jongens inzicht, geduld en verantwoordelijkheid vraagt, maar die daar niet voor terugdeinzen.
⠀
Want ondanks alles zijn Ringo en Lennon geen medisch dossier. Ze zijn twee lieve, vrolijke hondjes die net zo hard recht hebben op een veilig thuis, plezier, warmte en toekomst als iedere andere hond.

𝐂𝐚𝐧𝐜𝐡𝐨. 𝐒𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞 𝐚𝐝𝐨𝐩𝐭𝐢𝐞. 𝐄𝐞𝐧 𝐩𝐮𝐩 𝐝𝐢𝐞 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐦𝐨𝐞𝐭 𝐥𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 — 𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐭 𝐳𝐨 𝐩𝐮𝐮𝐫 𝐝𝐨𝐞𝐭.
⠀
Nog maar 8 maanden oud… en zijn leven ziet er al anders uit dan dat van andere pups. Cancho liep als jonge pup een zware verwonding op, waarschijnlijk door een harde val, volgens de chirurg van behoorlijke hoogte gezien de type botbreuken. Zijn eigenaren lieten hem achter. Hij kwam in het asiel terecht en zo bij Bichos Raros. Er is nog geprobeerd hem te helpen. Maar er was te veel tijd verstreken. Tijdens de operatie werd duidelijk dat zijn botjes verbrijzeld waren en al aangetast door artrose. Herstel was niet meer mogelijk.
⠀
Cancho zal moeten leren leven met wat er wél is. En juist daar gebeurt iets bijzonders. Want wie hem ontmoet, ziet geen “beperking”. Je ziet een pup die zacht is. Lief. Rustig.
Een hondje dat zich opvallend goed aanpast en gewoon… doorgaat. Hij heeft iets puur. Iets sterks, zonder dat het groot of luid is. Een klein vechtertje, op zijn eigen manier.
⠀
Vanaf nu draait het om comfort, om zorg, om liefde.
Om hem begeleiden in een leven dat anders loopt — maar niet minder waardevol is. En misschien… is er iemand die door alles heen kijkt. Die hem ziet. Zoals hij is.

Geboren in 2020 – Vrouwtje

Gebroken rug door een auto-ongeluk – Ruggenmergletsel , loopt nu met een bewegingstoornis (spinal gait) – Incontinent – Doof

Dit kleine Podenco-meisje heet Eira. Ze werd aangereden door een auto en liep daarbij een gebroken rug op. Dit veroorzaakte ruggenmergletsel, waardoor ze in eerste instantie verlamd was. Gelukkig kwam ze bij Bichos Raros, en sindsdien heeft ze enorme vooruitgang geboekt.

Nu, op 5-jarige leeftijd, kan ze weer lopen, en soms rent ze op haar eigen manier. Ondanks haar bewegingstoornis laat ze zich niet tegenhouden en geniet ze van haar vrijheid. Ze mag dan doof zijn, maar ze is ongelooflijk slim. Daarnaast is ze prachtig, elegant en heeft ze een kalm en liefdevol karakter.

Eira is gelukkig, maar we weten dat ze nóg gelukkiger kan zijn in een eigen thuis. Ze heeft niet veel nodig—alleen een liefdevol gezin dat haar een beetje helpt met haar verzorging, zoals haar in bad doen of een luier omdoen. In ruil daarvoor krijg je een vrolijke, speelse en aanhankelijke vriendin die niets liever doet dan samen op de bank knuffelen.