Galetta is thuis

𝐆𝐀𝐋𝐄𝐓𝐓𝐀 — 𝐕𝐀𝐍 𝐎𝐕𝐄𝐑𝐋𝐄𝐕𝐄𝐍 𝐍𝐀𝐀𝐑 𝐇𝐀𝐀𝐑 𝐄𝐈𝐆𝐄𝐍 𝐓𝐇𝐔𝐈𝐒

Gisteren kwam Galetta aan bij haar adoptiegezin. Het moment waarop een lange, moeilijke reis eindelijk uitkwam bij waar we al die tijd op hoopten: een eigen thuis, een nieuwe start en de kans om eindelijk gewoon hond te mogen zijn.

Maar voordat Galetta gisteren haar nieuwe mand binnenstapte, heeft ze een weg afgelegd die we niet zomaar mogen vergeten.
Toen ze in beslag werd genomen, was ze er verschrikkelijk aan toe. Mager, verzwakt, zwaar getroffen door schurft en vooral doodsbang voor mensen. Ze kende weinig anders dan overleven en had geen enkele reden om te geloven dat mensen ook goed konden zijn.

Bij Bichos Raros begon langzaam haar herstel. Haar lichaam werd sterker, maar haar angst had meer tijd nodig. Galetta moest eerst ervaren dat een hand ook zacht kan zijn, dat een mens haar niet pijn doet en dat ze veilig is.
Met heel veel geduld werd er met haar gewerkt. Het hielp haar om stap voor stap vertrouwen op te bouwen. Wekenlang werd ze stukje bij beetje uit de hand gevoerd. Geen grote stappen, geen haast, maar iedere keer een klein beetje meer vertrouwen. Tot ze begon te begrijpen dat die hand die naar haar toe kwam niet iets was om voor weg te vluchten.

Ondertussen stonden de mensen die in Galetta geloofden niet aan de zijlijn. Onze donateurs bleven haar steunen en er ontstond zelfs een speciale sponsorgroep voor haar. Dankzij die steun kon Galetta de tijd krijgen die ze nodig had.

Ook verloor ze onderweg haar kameraad Manu, met wie ze samen was binnengekomen. Manu heeft het niet gehaald. En juist daardoor werd Galetta's strijd misschien nog voelbaarder.

Toen ze uiteindelijk sterk genoeg was om aan adoptie te denken, kwam er opnieuw een tegenslag. Tijdens de adoptieprocedure werd hartworm ontdekt. Maar ook toen werd er niet opgegeven. Haar adoptanten wachtten. Ze gaven Galetta de tijd om verder aan te sterken en haar behandeling te doorlopen.

En gisteren was het dan eindelijk zover.
Galetta mocht vertrekken naar haar eigen familie, naar een liefdevolle roedel waarin ze haar verdere leven mag doorbrengen.

Als je haar dan ziet, is het bijna niet voor te stellen hoe ze ooit binnenkwam. Van een hondje dat mensen niet durfde te vertrouwen naar een Galetta die nu haar eigen thuis binnenstapt.

En ook wij als groep hebben hierin iets moois kunnen betekenen. De steun, het meeleven, de donaties en de hulp die Galetta onderweg heeft gekregen, zijn gevoeld. Iedereen die op welke manier dan ook heeft bijgedragen, heeft een klein stukje van deze reis mogelijk gemaakt.

Laten we vooral de kansen blijven aangrijpen die op ons pad komen om die ene hond te helpen. Want soms kunnen we niet de hele wereld veranderen. Maar voor die ene hond kunnen we wél de hele wereld veranderen.
En misschien maken we daarmee samen de wereld toch iedere keer een klein beetje mooier.

Dit is wat tijd kan doen.
Dit is wat geduld kan doen.
Dit is wat liefde kan doen.

En vooral: dit is wat er kan gebeuren wanneer mensen besluiten een dier niet op te geven.

Gisteren begon haar nieuwe leven.
Lieve Galetta, je hebt zo lang moeten vechten om te overleven. Vanaf nu mag je ontdekken hoe mooi het leven kan zijn.

Je bent thuis.