Onze dierendag

DE HONDEN DIE JULLIE ACHTERLIETEN – WAARMEE WIJ VANDAAG DIERENDAG VIEREN

Honden die ooit misschien een naam hadden
maar hem onderweg verloren.
Die ergens geboren werden,
ergens leefden,
en op een dag
niet meer gewenst waren of nooit gewenst geweest.

Ze kwamen in een asiel terecht.

Met hun verleden nog in hun ogen.
Met littekens die niet altijd zichtbaar zijn.
Met een lichaam dat verder ging,
ook toen alles om hen heen
al lang had opgehouden voor hen te zorgen.

Sommigen kwamen binnen
met angst.
Anderen met honger.
Met wonden.
Met een ketting om hun nek
of de stilte van jaren
om zich heen.

En toch...
bleven ze wachten.
Niet op veel.

Op iemand die bleef staan.
Op een stem die rustig klonk.
Op een hand die niet sloeg.
Op een deur die deze keer
niet achter hen dichtviel.

Wat voor de één
een afgedankte hond was,
Is voor een ander
precies degene
die nog ontbrak in zijn leven.

Want dat is wat er gebeurt
wanneer een asielhond
een thuis krijgt.

Hij neemt niet alleen
zijn verleden mee.
Hij neemt ook iets mee
wat ondanks alles
nooit kapot is gegaan.

Zijn vermogen om lief te hebben.

Eerst voorzichtig.
Een blik vanuit de hoek van de kamer.
Een poot die heel even
tegen je been rust.
Een zucht wanneer hij ontdekt
dat niemand hem wegstuurt.

Voorzichtig een eerste lik als gestolen moment.

En dan, op een dag,
legt hij zijn vertrouwen
in jouw handen.
Dan zie je
dat de hond die ooit werd afgedankt
helemaal niet minder is.

Niet lastig.
Niet waardeloos.
Niet vergeten.

Hij was alleen door het lot
op de verkeerde plek
terechtgekomen.

En misschien is dat
het mooiste van adoptie.
Dat je zijn wereld verandert.
Dat je een hond niet alleen
een huis geeft.
Je geeft hem terug
wat hem ooit werd afgenomen
of wat hij nooit gehad heeft.

Rust.
Vertrouwen.
Liefde.
Een naam die blijft.
Een plek waar hij eindelijk
gewoon zichzelf mag zijn.

En zonder dat je het merkt,
verandert er nog iets.
De hond die jij dacht
te komen redden,
begint jou
te geven.

Zijn vertrouwen.
Zijn vreugde.
Zijn zachte aanwezigheid.
Zijn eigen manier van zeggen:
ik ben blij dat jij bent gebleven.

En ergens onderweg
merk je dat hij niet meer alleen
een hond is die je hebt gered.

Hij is jouw vriend geworden.

Dus op Dierendag
denken wij aan al die honden
die ergens in een asiel wachten.

Achter tralies.
In een kennel.
Op een koude vloer.
Met ogen die nog altijd
naar een mens zoeken.

Honden die ooit werden afgedankt
alsof ze niets waard waren.

Maar kijk naar ze.
Kijk werkelijk.
Want misschien staat daar
een hond te wachten
die straks in een Nederlands of Belgisch huis
op de bank ligt.

Die met zijn kop op jouw schoot
in slaap valt.
Die je aankijkt
alsof jij de veiligste plek
op aarde bent.

Een hond
die iemand ooit niet meer wilde.
En die voor jou
het kostbaarste wordt
wat je hebt.

Dus dank jullie wel.
Voor de honden
die jullie achterlieten.

Voor de honden
die jullie niet meer nodig hadden.

Voor de honden
waarvan jullie dachten
dat ze niets meer te geven hadden.

Wij weten veel beter wat deze honden kunnen.
Jullie gaven ons geen afdankertjes.
Jullie lieten ons
honden na
die ons leerden
wat onvoorwaardelijke liefde betekent en hoe kostbaar die is.

Fijne Dierendag.
Voor alle honden, ook voor hen die nog wachten.
En voor alle mensen die ooit besloten:
jouw leven begint hier bij mij opnieuw.

Heidi &Hans