Galgos del Sol zit vol.. Op een gewone dag in Mei

Mooi weer hier.  
Mensen buiten. Ramen open.
Misschien plannen maken voor de zomer terwijl de dag rustig voorbij glijdt. 
En tegelijk, ergens in Spanje, is dezelfde dag zwaar bij Galgos del Sol.

Niet vanwege een grote reddingsactie.
Niet vanwege een ramp.
Maar juist omdat dit inmiddels bijna normaal geworden is.
⠀
Een groot asiel dat vol zit.
Helemaal vol.
Op een gewone dag in mei.
⠀
Dat is misschien nog wel het verdrietigste eraan.
⠀
Nieuwe honden blijven binnenkomen terwijl er bijna geen ruimte meer is.
Er wordt gekeken waar nog een mand past. Welke hond nog veilig kan liggen. Waar nog rust gemaakt kan worden tussen alle drukte, spanning en zorg.
⠀
Ondertussen draait het hospitaal verder.
Gebroken benen. Operaties. Amputaties. Medische zorg die niet kan wachten.
Werk dat gewoon doorgaat terwijl buiten de lente begonnen is.
⠀
𝐒𝐨𝐦𝐬 𝐝𝐞𝐧𝐤 𝐣𝐞 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐚𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐫𝐮𝐬𝐭 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐢𝐞𝐫… 𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐧 𝐚𝐚𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐥𝐞𝐤 𝐰𝐚𝐚𝐫 𝐦𝐞𝐧𝐬𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐝𝐢𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟𝐝𝐞 𝐝𝐚𝐠 𝐦𝐨𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐤𝐢𝐞𝐳𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐞 𝐳𝐞 𝐧𝐨𝐠 𝐫𝐮𝐢𝐦𝐭𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐦𝐚𝐤𝐞𝐧 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐧𝐝 𝐝𝐢𝐞 𝐧𝐞𝐫𝐠𝐞𝐧𝐬 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐡𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐧.
⠀
Voor ernstige spoed- en levensbedreigende situaties zal zoals altijd geprobeerd blijven worden plaats te maken.
Maar dat zelfs een opvang als deze nu moet zeggen dat het vol zit… laat zien hoe groot het probleem werkelijk is.
⠀
Het volgende transport vertrekt op de 15de.
Dan ontstaat er weer een beetje ademruimte.
Even.
⠀
Tot de volgende honden weer komen.
⠀
Want de stroom stopt niet.
De jacht stopt niet.
Het weggooien van honden stopt niet.
⠀
En dus gaat het werk daar iedere dag verder.
Ook op een gewone dag in mei.
⠀
𝐄𝐧 𝐦𝐢𝐬𝐬𝐜𝐡𝐢𝐞𝐧 𝐢𝐬 𝐝𝐚𝐭 𝐰𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐡𝐚𝐫𝐝𝐬𝐭𝐞 𝐛𝐢𝐧𝐧𝐞𝐧𝐤𝐨𝐦𝐭: 𝐝𝐚𝐭 𝐳𝐨𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐫𝐢𝐞𝐭 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐚𝐥 𝐳𝐨 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐮𝐢𝐭𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐢𝐬.