Adoptie Podenco

Niet omdat ze niets voelt, maar omdat het leven haar vertrouwen nam lang voordat iemand haar vasthield.

Toen ze werd gered, was ze mager en afwezig. Haar lichaam moe. Haar blik op afstand. Alsof hopen te pijnlijk was geworden.

Niemand kent haar volledige verleden. Maar haar ogen vertellen genoeg. Angst. Eenzaamheid. En lang wachten.

Blanca is lief en kwetsbaar. Ze had tijd nodig. Geduld en zachte handen die bleven.

Langzaam opent ze zich. Ze zoekt nu zelf de vrijwilligers op. Voor knuffels. Voor nabijheid die veilig voelt.

Ook spelen leert ze opnieuw. Voorzichtig in de tuin. Met kleine sprongetjes. Met een hart dat weer durft.

Blanca verlangt naar een thuis.

Warmte. Genegenheid. De zekerheid dat ze nooit meer alleen is.

Ze verdient geen kooi en geen vergetelheid.

Ze verdient rust. Liefde. En iemand die haar laat zien dat de wereld ook zacht kan zijn.

Asiel: Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Met adoptie leert een Podenco van Málaga wat het betekent om liefde en veiligheid te vinden, na een leven tussen zand, steen en hitte.”

Hij zoekt contact. Hij wil gezien worden. En als je wegloopt, roept hij je terug. Hij is acht jaar en pas kort bij ons.

Achtergelaten in een asiel. Zijn verleden kennen we niet. Zijn behoefte aan mensen wel.

Canelo is energiek en levenslustig. Hij houdt van wandelen.

Van nabijheid. Van aandacht die blijft.

Bij aankomst was hij erg mager. Niet door ziekte. Maar door stress en te veel veranderingen. Zijn lichaam vertelt wat woorden niet kunnen.

Eten is nu nog moeilijk voor hem. We proberen van alles. Maar zijn onrust zit diep. In een thuis zal dat veranderen.

Canelo heeft nog een heel leven voor zich. Hij is vrolijk, actief en aanhankelijk. Intelligent en leergierig. Een hond die zich snel aanpast.

Hij begrijpt misschien nog niet wat een thuis is. Maar hij begrijpt mensen. En hij wil bij ze zijn. Dat is zijn kracht.

Canelo zoekt rust. Een plek om te landen. Om te eten zonder spanning. Om eindelijk te blijven.

En ja, hij heeft een naam. En een achternaam. Zoals iedere hond die ertoe doet.

Pepe is kaneelkleurig. Prachtig. Tenger. En typisch Podenco: voorzichtig, observerend, gevoelig.

Over zijn verleden weten we niets. Geen verhaal. Geen uitleg. Alleen dat hij eerst in het asiel zat en nu in het opvangcentrum verblijft.

Wat we wél weten, zien we elke dag. Pepe is pas vijf jaar oud. Nog jong. Met soms zelfs een puppyziel. In de tuin speelt hij voorzichtig met speelgoed. Alsof hij het leven aftast. Alsof hij oefent. Alsof hij wil leren hoe zorgeloos voelt.

Mensen vindt hij spannend. Hij vertrouwt nog niet. Maar nooit — echt nooit — toont hij agressie.

Zijn angst is stil. Hij kiest afstand. Kijkt. En wacht.

Met andere honden gaat het goed. Hij deelt zijn kennel zonder problemen. Geen conflicten. Geen drama.

Pepe heeft geen verleden. Maar hij verdient wel een toekomst. Een echte. Eentje die niet eindigt achter tralies.

Zijn reis is nog maar net begonnen. Niet als pup. Maar wel met tijd. En met ruimte om te groeien.

In een thuis zal hij veranderen. Met rust. Met geduld. Met mensen die hem niet dwingen, maar uitnodigen.

Pepe heeft alle recht om gelukkig te zijn. Zoals iedere Podenco. Zoals iedere hond. Zoals hij.

Helaas is zijn adoptie voorlopig niet doorgegaan. Uit een bloedonderzoek is gebleken dat Rob leishmania heeft. Dit is een behandelbare ziekte, maar het vraagt tijd, zorg en goede opvolging. Rob is inmiddels onder behandeling en wordt nauwlettend gevolgd. Hij voelt zich goed, krijgt de juiste medicatie en alle zorg die hij nodig heeft.

ROB — KLEIN, VEEL TE MAGER KERELTJE, MAAR VOL HOOP

Rob is een piepkleine Podenco van amper 4,5 kilo, die samen met zijn vriendinnetje Carol en het kleine Maxje werd gered uit een schrijnende situatie, eind december. Ze leefden tussen afval, uitgehongerd en vergeten door de wereld om hen heen. Dankzij een vriend van Galgo del Sol kregen ze een tweede kans. Nu is Rob veilig, verzorgd en voorzichtig aan het ontdekken dat de wereld ook liefde en warmte kan bieden.

Hij is een lieve, wat verlegen jongen, met ogen die nieuwsgierig de omgeving opnemen en langzaam leren vertrouwen. Hij verlangt naar veiligheid, aandacht en een plek waar hij mag zijn wie hij is. Rob heeft een liefdevol thuis nodig. Een gezin dat geduld heeft, zijn kleine stapjes viert en hem laat zien dat hij veilig is. In ruil daarvoor schenkt hij zijn hart — trouw, zacht en onvergetelijk

Pongo draagt zijn vrolijkheid zichtbaar mee.
Zes jaar oud. Speels van aard. En altijd klaar voor contact.

Deze Podenco houdt van het leven. Hij geniet van beweging.
Van wandelingen aan de lijn. Van samen onderweg zijn.

Met teefjes gaat hij uitstekend om. Met reuen kan hij soms wat dominant zijn. Maar zonder conflict. Zijn hart blijft vriendelijk en nobel.

Pongo zoekt mensen op. Voor aandacht. Voor nabijheid. Voor het simpele geluk van samen zijn.

Dit is een hond die graag geeft. Vreugde. Trouw. En een opgewekt karakter.

Hij vraagt geen wonderen. Alleen een kans. Een thuis voor altijd. Waar hij mag laten zien wie hij werkelijk is.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

Met adoptie gaat een Podenco van Málaga van hete grond en harde stenen naar zachte handen, rust en een veilig thuis.”

Een jonge Podenco. Drie jaar. Nog zoekend naar veiligheid.

Angst woont in haar lichaam. In elke beweging. In elke twijfel. Alsof beven ooit noodzakelijk was om te overleven.

Haar ogen vertellen alles. Wantrouwen. Voorzichtig hopen.

De stille wens om niet opnieuw vergeten te worden.

Rubita is een geredde podenco. Eén van de velen die onzichtbaar bleven. Die leerden dat stilte bescherming biedt. Dat klein zijn soms veiliger voelt.

Maar Rubita is niet onzichtbaar. 

Ze is mooi. Ze leeft. En ze wacht.

Dit meisje heeft geen haast nodig. Geen druk. Geen harde stemmen. Alleen tijd en zachte nabijheid.

Ze zoekt een thuis dat begrijpt. Dat liefde niet dwingt. Maar aanbiedt. Langzaam, met tederheid.

Als jij geduld hebt. Een rustig hoekje. En ruimte voor haar angsten. Dan zou jij Rubita’s veilige haven kunnen zijn.

Garbanzo kwam stil het asiel binnen.

Een klein podenco’tje.Gebroken luchtpijp.

Maar met zorg en liefde begon zijn herstel.We weten weinig van zijn verleden.Wat hij heeft meegemaakt was zwaar.

Zijn ogen vertellen verhalen.Verhalen van angst, voorzichtigheid en hoop.Hij is nog verlegen, nog voorzichtig.Maar nieuwsgierig naar vriendelijkheid.

Met andere honden is hij zacht.Met mensen leert hij langzaam vertrouwen.Elke aanraking wordt voorzichtig ontvangen.Elke lieve blik raakt hem diep.

Hij groeit met geduld.Hij leert dat liefde veilig kan zijn.

Garbanzo verdient een tweede kans.Een thuis waar hij kan helen.

Waar angst plaatsmaakt voor plezier.Waar zijn kleine hart veilig is.

Hij zal een trouwe metgezel zijn.Een podenco die langzaam zijn wereld ontdekt.Met liefde, geduld en aandacht.Wordt hij een gelukkig, volwaardig hondje.

Naam: GarbanzoSociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Met adoptie vindt deze Podenco van Málaga rust, liefde en veiligheid, nadat hij eerst zand, steen en hitte heeft gekend.”

Vijf jaar oud. Een jonge podenco. En toch al zo voorzichtig.

Hij komt rechtstreeks uit het dierenasiel. Zijn ogen zijn droevig. Zijn lichaam alert. Zijn vertrouwen nog ver weg.

Curro observeert. Vanuit een hoekje. Kijkt hij naar alles wat beweegt. Alsof hij zich afvraagt of deze plek veilig is.

En toch… Ondanks zijn angst. Ondanks zijn wantrouwen.
Is hij zacht van hart. Hij toont geen enkele wrok. Niet naar vrijwilligers. Niet naar andere honden. Hij deelt zijn kennel probleemloos.

Curro eet weinig. Te weinig. Alsof zijn lijf nog niet gelooft dat er morgen ook weer eten zal zijn. Dat baart ons zorgen. Want dit vertelt iets. Over een verleden dat zwaar was. En over een hond die dringend rust nodig heeft.

Langzaam zien we kleine veranderingen. Hij speelt met een knuffel. Doet zijn eigen ding. En soms ontspant hij even. Dat zijn de momenten die hoop geven. Want Curro wil wel. Hij weet alleen nog niet hoe.

In een gezin. Met tijd. Met zachtheid. Zal hij openbloeien.

Curro staat symbool voor zoveel podenco’s. Verlaten. Angstig. Maar nog altijd vol liefde.

Hij heeft een thuis nodig. Met volle bakken. Schone bedden. En speelgoed dat echt van hem is.

𝐄𝐧𝐳𝐨 — 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧𝐞 𝐌𝐚𝐚𝐭 𝐏𝐨𝐝𝐞𝐧𝐜𝐨, 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐯𝐨𝐥 𝐯𝐫𝐨𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐢𝐝

Tussen muren die ooit krap en donker waren en de stilte van een kooi waar hij nauwelijks mocht komen leefde Enzo.
Alleen. Alleen met angst. Alleen met een wereld die hem klein wilde houden.

En toch. Daar, in dat kleine hart, groeide geen bitterheid.
Daar groeide iets anders. Levensvreugde. Vrolijkheid. 
Een ongelooflijke honger naar het nu.

Enzo is jong, energiek, en vol liefde. Hij springt, speelt, knuffelt en straalt een warmte uit die je bijna kunt voelen.
Hij geniet van het leven zoals het komt, elke dag opnieuw.
Andere honden zijn vrienden. Mensen zijn vrienden.

Katten? Niet zo zijn ding.
Hij zoekt een thuis waar hij zichzelf kan zijn. Waar zijn vrolijkheid wordt gevierd. Waar liefde heen en weer gaat, in kleine momenten van spel, aanraking en blijdschap.
Een plek waar hij kan laten zien hoe bijzonder het is
om blij te zijn in het nu.

𝐄𝐧𝐳𝐨 𝐥𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐯𝐨𝐥.
Elke sprong. Elke knuffel. Elk ogenblik van genegenheid.
Voor wie hem ziet, is het duidelijk: een goede adoptie is een verbintenis van levens, vol plezier, trouw en liefde.

Ter adoptie Bichos Raros

Zachte ziel met ogen vol nieuwsgierigheid.

Eind december opende GDS haar deuren voor dertien honden die dringend een nieuwe kans nodig hadden. Fig was één van hen. Een stille aankomst, zonder lawaai, maar met een aanwezigheid die je niet zomaar over het hoofd ziet.

Hij is het broertje van Dubai die iets eerder kwam ,we hebben Dubai al een ‘s gezien maar nog geen adoptie plaats gevonden— dezelfde zachte vacht beetje ruwharig, wel andere kleur, dezelfde opvallende chartreuse-kleurige ogen die lijken te lezen wie je bent, nog vóór je iets zegt. In het begin houdt Fig liever wat afstand. Hij kijkt, weegt af, voelt. Maar nieuwsgierigheid wint het altijd van zijn verlegenheid.

Een rustige benadering, een zachte aanraking onder zijn kin… en daar is het moment waarop hij ontspant. Alsof hij besluit: dit is veilig. Vanaf dat punt zie je wie Fig werkelijk is — een lieve, gevoelige hond die klaarstaat om zich te verbinden, op zijn eigen tempo.

Fig is geen hond die zich opdringt. Hij is er één voor mensen die begrijpen dat vertrouwen groeit, niet wordt afgedwongen. In een rustig, liefdevol thuis zal hij openbloeien tot een trouwe metgezel die je elke dag opnieuw raakt met zijn zachtheid.

Hij is klaar voor zijn eigen mensen. Voor een plek waar hij niet hoeft te twijfelen, maar gewoon mag zijn.

Dubai kwam niet zomaar binnen. Hij arriveerde met de stilte van een hond die nog niet weet of dit leven hem goedgezind is.

Een van vijfentwintig, allemaal met hun eigen verhaal, hun eigen vertrekpunten, hun eigen verleden. Zijn ogen vangen het licht op een manier die je even doet stoppen. 

Geel groen, helder en zoekend.

Zijn vacht is zacht, rood en donzig, alsof hij nog niet helemaal besloten heeft hoe stevig hij in deze wereld wil staan.

Dubai is prachtig, maar hij weet het zelf nog niet. Hij staat nog met één poot in gisteren en één poot in vandaag. Veiligheid is voor hem geen vanzelfsprekendheid, maar een woord dat hij langzaam moet leren begrijpen.

Hij heeft geen haast nodig. Geen verwachtingen. Alleen tijd, geduld en mensen die zacht durven zijn. In de juiste handen zal Dubai openbloeien. Stap voor stap zal hij leren dat hij mag ontspannen. Dat hij gezien wordt. Dat dit keer niemand hem laat vallen.

Galgos Del Sol zoekt een thuis dat hem niet vraagt om snel te zijn, moedig te zijn of sterk te zijn. Alleen om zichzelf te mogen worden. Dubai wacht. Niet luid. Niet dwingend. Maar met een hart dat klaar is om te leren vertrouwen

Sommige reddingen komen onverwacht en vragen om improvisatie. Zo ook die van Bubbles, een Podenco-teefje die begin januari 2026 in veiligheid werd gebracht, samen met haar pups. Door kennelhoest in het centrum en de aanhoudende regen konden ze daar niet blijven. De oplossing? Tijdelijk intrekken in de badkamer van Tina — warm, droog en vooral veilig.

Bubbles bleek een toegewijde moeder. Haar pups lagen veilig bij haar, omringd door handdoeken, rust en stilte. In het begin was alles haar duidelijk te veel. Ze gromde wat, hield afstand en beschermde haar kleintjes zoals elke goede moeder zou doen. Maar al snel liet ze iets anders zien. Nog diezelfde ochtend zocht ze voorzichtig contact, kwam ze zelf dichterbij en liet ze zich zachtjes aaien. Alsof ze voelde dat deze plek, en deze mensen, het goed met haar voor hadden. Onder Bubbles’ eerste spanning schuilt een lieve, gevoelige hond die stap voor stap ontspant. Ze observeert, leert en vertrouwt steeds een beetje meer. Ze is er nog niet helemaal, maar ze is onderweg — en dat is prachtig om te zien.

Voor Bubbles zoeken we straks een thuis waar begrip belangrijker is dan tempo. Een plek waar ze mag landen, waar ze niet hoeft te haasten en waar zachtheid de norm is. Voor nu is ze veilig, samen met haar pups, in Tina’s badkamer — een tijdelijke haven voor een moeder die alles geeft. En dat is soms precies genoeg om opnieuw te beginnen.

Na zestien dagen in een ‘thuis’ kwam Benji terug. Terug naar een kennel.Terug naar wachten.Terug naar vragen zonder antwoorden.

Hij begrijpt het niet.Hij weet niet wat hij fout deed.Hij weet alleen dat zijn bed weg is.En dat hij weer alleen is.

Benji is nog geen twee jaar oud. Een kleine podenco. Gevonden zwervend op het platteland.Met een gebroken poot.Hij werd geopereerd.Moest maanden rust houden.

En leerde stil te zijn.Te stil voor zo’n jonge hond.

Benji is slim en leergierig.Hij pikt dingen snel op.Zijn hoofd staat altijd aan.Zijn lijf wil vooruit.

Aan de lijn moet hij nog oefenen.Nieuwe honden vindt hij spannend.Maar hij kan goed samenleven.Met zowel reuen als teefjes.

Wat hij laat zien,komt voort uit angst.Uit ervaringen die hij niet begreep.Niet uit onwil.

Benji heeft een gezin nodig dat met hem meeloopt.Dat samen leert.Dat tijd neemt.Dat niet opgeeft.

Een actief gezin.Met geduld.Met liefde.Met ruimte om te groeien.

Want alles wat hij krijgt,geeft hij terug.Veelvoudig.Eerlijk.

Duna is een bron van energie, liefde en vrolijkheid

Twee jaar oud. Een middelgrote Podenco. 
Altijd vrolijk, altijd alert.

Ze houdt van spelen. Ballenspel in de tuin. Wedstrijdjes en plezier. En eindeloos genieten van beweging.

Duna is sociaal en nobel. Ze kan het goed vinden met iedereen. Met mannen en vrouwen. Een ideale speelkameraad voor kinderen.

Ze loopt mooi aan de lijn. Dicht bij je. Genietend van iedere wandeling. Zonder problemen laat ze zich aanraken.

Duna is niet perfect. Ze is doof. Maar dat stopt haar niet. Ze leeft volwaardig en gelukkig. Ze leert via gebaren. Met voorwerpen en handelingen.

Elke oefening in het asiel helpt. Langzaam groeit haar begrip en zelfvertrouwen. Duna verdient een thuis. Waar ze kan spelen. Waar ze kan leren. Waar ze volledig zichzelf mag zijn.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

KLAAR VOOR ZIJN NIEUWE BEGIN

Ter adoptie Bichos Raros

Son moest al veel te jong vechten. Na te zijn aangereden door een auto had hij een heupoperatie nodig. De eerste dagen na de operatie waren zwaar: pijn, rust houden, voorzichtig zijn. Maar met de juiste zorg en behandeling herstelde hij sneller dan verwacht.

Zijn hechtingen werden enkele weken later verwijderd en vandaag gaat het geweldig met hem. Son rent, springt en speelt zonder problemen. Hij mankt niet, beweegt vrij en laat zien dat hij nergens meer last van heeft. Lange wandelingen hebben we nog niet geprobeerd, maar alles wijst erop dat hij een normale, actieve toekomst tegemoet gaat.

Son is een vrolijke, blije hond met het hart van een echte puppy. Hij houdt van knuffelen, spelen en gewoon bij mensen zijn. Lief, trouw en zachtaardig — precies zoals je hoopt dat een hond is. Met andere honden kan hij het uitstekend vinden en hij past zich makkelijk aan.

En ja… Son houdt van eten. Heel veel. Met zichtbaar plezier en enthousiasme, alsof hij elke maaltijd viert als een klein feestje.

Na alles wat hij heeft meegemaakt, is Son nu klaar voor het leven. Klaar voor een thuis, voor veiligheid, voor liefde. Niet meer overleven — maar écht leven.

Stuur ons een bericht als je interesse hebt in Son !

Simba is een bron van energie en prachtig.

Een jonge podenco 3 jaar. Slechts tien kilo. Altijd vrolijk, altijd nieuwsgierig.

Hij houdt van rennen en spelen. Van uitstapjes naar het platteland. Van zijn kennelgenoten. En van knuffels.

Zijn blik vertelt alles. Blij. Verwachtingsvol. En diep vanbinnen verlangt hij naar één ding: Een gezin dat hem voor altijd liefheeft.

Simba is klaar voor een thuis. Om zijn liefde te geven. Om te rennen. Om op de bank te liggen en samen te rusten.

Hij wordt een trouwe metgezel. Voor avonturen. Voor spelletjes. Voor de kleine en grote momenten van geluk.

Sociedad Protectora de Animales y Plantas de Málaga

“Een Podenco van Málaga leert wat vertrouwen betekent, wanneer hij eindelijk veiligheid en warmte vindt.”

Over de maan — Moon, een energieke Podenco vol plezier!
Moon is een levendige, vriendelijke hond die ons dagelijks leven in het asiel opfleurt met zijn goede humeur en speelse karakter.
Zijn start was zwaar: hij kwam doodsbang aan, maar al snel liet hij zijn grote hart zien en begon hij vertrouwen te winnen.
Sociaal is Moon een schat. Hij kan goed overweg met andere honden en bloeit helemaal op met zijn speelkameraadjes Fire en Motti. Hij houdt van ravotten, knuffelen en kattenkwaad uithalen – altijd op een vertederende manier.
Moon heeft een oude, goed genezen breuk in zijn voorpoot en een sterk jachtinstinct. Hij heeft actieve mensen nodig die hem zowel fysiek als mentaal uitdagen, en duidelijke, liefdevolle grenzen stellen. Een lange lijn kan hem bewegingsvrijheid geven zonder zijn jachtinstinct te beperken.
Momenteel wordt Moon behandeld voor filariasis en is hij daarna klaar voor een liefdevol thuis, waar hij als volwaardig gezinslid wordt opgenomen.
Idealiter heeft zijn nieuwe gezin ervaring met Podenco’s of jachthonden.

Adoptie Sabine Tenerife Eiland Hierro

Caldero werd samen met twee andere podencos door zijn jager afgestaan. Niet meer “nuttig”, dus moest hij weg. Voor hem was dat precies het moment waarop zijn leven kon beginnen. Want wie Caldero leert kennen ziet meteen een lieve, gevoelige hond die thuis hoort in een zachte mand, dicht bij zijn mens.

Inmiddels woont hij een tijdje in het asiel en is hij uitgegroeid tot een grote knuffelkont. Hij eist nooit iets, is nooit lomp en heeft dat bijzondere trekje dat hem in één seconde je hart in duwt: rustig voor je gaan staan, die ogen omhoog, die zachte Caldero-blik… en je bent verkocht.

Hij wandelt elke dag met ons mee en doet dat alsof hij nooit anders heeft gekend. Niet trekken, niet sleuren, en nauwelijks interesse in de bosjes – zijn aandacht is bij ons. Een klein “goed zo!” doet hem groeien. Dan kijkt hij trots op, recht in je hart, alsof hij zeggen wil: “Zie je wel? Ik kan dit.”

Caldero leeft in een gemengde groep met reuen en teefjes. Hij begrijpt hondentaal, loopt spanning uit de weg en zoekt geen gedoe. Zijn rust is aanstekelijk. Je merkt pas dat hij er is omdat het gezellig en harmonieus voelt.

We kunnen ons heel goed voorstellen hoe snel hij zich in een huis zal aanpassen. Eén mens, één routine, één mand om in weg te kruipen, en hij zal je liefste en trouwste vriend worden. Hij is gezond, ingeënt en helemaal klaar om te reizen.

Als we zien hoe dankbaar hij nu al is met een klein beetje aandacht, met een wandeling en een zachte stem… dan dromen we van het moment waarop hij zijn koffertje mag pakken.

Zijn toekomstige familie krijgt er een rustige, zachtaardige schat bij. Een vriend voor het leven. Wie geeft Caldero zijn thuis?

𝗪𝗮𝗻𝗱𝗮 – 𝗭𝗲 𝗺𝗮𝗮kt 𝗷𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷, 𝗲𝗹𝗸𝗲 𝗱𝗮𝗴 𝘄𝗲𝗲𝗿

Onze gekke Wanda, geboren in september 2022, is een prachtige, middelgrote Podenco van ongeveer 58 cm hoog en 20 kilo. Ze is gesteriliseerd en een vrolijke energiebron die elke dag in het asiel kleur geeft. Het is altijd feest bij en met haar! Ze rent, springt, kwispelt en daagt je uit om samen een rondje te rennen, soms weet ze zelf niet wat ze met haar blijdschap en energie aan moet.

Toch kan ze ook heerlijk zacht op schoot komen knuffelen en zal ze je niet omverspringen, ook niet bij kleintjes. Zo gek als ze kan zijn, zo voorzichtig en zachtaardig kan ze ook zijn — een heerlijke combinatie. Wanda is mensgericht, aanhankelijk, speels en leergierig, en haar blik hypnotiseert je bijna.

Ze verdient een eigen familie, een mens of mensen waar ze trouw aan mag zijn en haar gekkigheid en liefde mee kan delen.  Eén ding is zeker: met Wanda aan je zijde is het leven één en al dolle pret en liefde!

𝗔𝗻𝗷𝗼 – 𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗻𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗵𝘂𝗻𝗸𝗲𝗿𝘁 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻 𝗺𝗲𝗻𝘀

Anjo, geboren in augustus 2015, is een lieve, enthousiaste en aanhankelijke jongen van zo’n 55 cm en 14 kilo.

Zijn hart zit vol zachtheid, maar zijn lichaam vertelt dat er in het verleden niet altijd zacht met hem is omgegaan. Wanneer je te snel of te lomp op hem afkomt, duikt hij met zijn koppie naar beneden — niet om weg te rennen, maar alsof hij een klap verwacht. En juist dát maakt hem zo bijzonder: ondanks alles blijft hij kiezen voor vertrouwen.

Dit heerlijke ventje hoort bij iemand die hem ziet, die hem begrijpt, en die hem liefdevol de wereld opnieuw wil laten ontdekken. Iemand met wie hij avonturen mag beleven, en die daarna samen met hem op de bank ploft — want snurkend naast zijn mens liggen? Dat is zijn grootste geluk.

In het asiel probeert hij elke dag opnieuw vrolijk te zijn, maar het doet hem pijn. Wanneer je langs zijn verblijf loopt, springt hij tegen het hek aan en kijkt hij je zo intens na dat het hartbrekend is. Hij piept zachtjes, alsof hij vraagt: “Ben jij misschien degene…?”

Hij hunkert naar handen die hem aaien zonder haast, naar ogen die hem echt zien, naar een thuis dat hem eindelijk rust geeft.

Anjo hóórt niet achter tralies. Dit levenslustige ventje wil leven, ontdekken, liefhebben — en dat kan alleen met zijn eigen mens of familie aan zijn zijde.

Wie geeft deze bijzondere jongen eindelijk de plek waar hij al zó lang op wacht?

Mica is dol op knuffels, houdt van beweging en is een schat.
Mica werd gevonden in de bergen en kwam via het grote staatsasiel bij ons terecht. In een rustige, kleinschalige omgeving bloeide ze meteen op: een zacht, verlegen meisje dat vooral wil begrijpen wat er gebeurt, wil leren en wil vertrouwen.

Nieuwe indrukken vindt ze spannend, maar haar nieuwsgierigheid wint het steeds vaker. Ze kijkt naar haar hondenvriendjes om te zien wat de bedoeling is — en als ze het eenmaal snapt, doet ze enthousiast mee. Buiten wandelen vindt ze heerlijk, en in de speelweide gaat ze helemaal los. Haar zoomies zijn pure levensvreugde.

Mica is aanhankelijk, speels en zo dankbaar. Een tweede hond zou haar geweldig helpen, want ze groeit zichtbaar wanneer ze zich kan optrekken aan een stabiel maatje. Een veilige tuin of omheind terrein om in te rennen zou haar ongelooflijk gelukkig maken.

Ze is geen beginnershondje — ze heeft een rustige omgeving nodig, iemand die haar onzekerheid ziet en haar stap voor stap verder helpt.  Maar wie haar die kans geeft, krijgt een loyaal, liefdevol en vrolijk meisje terug… een maatje voor het leven.

Mica is geboren in juni 2021 en is ongeveer 65 cm hoog.

Tussen straten vol stof en zonlicht dat fel op de stenen valt leefde Chestnut. Alleen. Alleen met honger. Alleen met kou. Alleen met een wereld die te groot leek voor zo’n klein hartje. Daar, in de stilte van verlaten straten leerde hij voorzichtig te vertrouwen. Elk geluid. Elke beweging. Want overleven is een vak. En vertrouwen is iets dat je moet verdienen. Toen kwam Galgos del Sol. Daar werd hij gezien. Eindelijk. Daar vond hij warmte. Daar vond hij zachte handen. Daar vond hij andere honden die hem lieten voelen dat het leven meer kan zijn dan vechten en vluchten.

Chestnut is nieuwsgierig. Chestnut is voorzichtig. Chestnut is een jongetje dat nog moet leren dat de wereld ook zacht kan zijn. Hij leert langzaam dat mensen goed kunnen zijn. Dat aanraking geen pijn hoeft te doen. Dat spelletjes leuk kunnen zijn. Dat veiligheid echt bestaat.

Hij zoekt een thuis waar hij rustig mag groeien. Waar hij mag ontdekken. Waar hij mag spelen, knuffelen, en gewoon pup mag zijn. Een plek waar geduld, liefde en zachte handen hem helpen opbouwen wat hij op straat moest missen. En hij blijft hopen. Voor elke aanraking. Voor elke glimlach. Voor het thuis dat hij altijd verdiende.